مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 36 5 2025 12 22 Environmental Risk Assessment and Human Health Hazard Index in the Gorgan Rood River by Pyrethroid Insecticides ارزیابی ریسک زیست‌محیطی و شاخص خطر سلامت انسان در رودخانه گرگان‌رود توسط حشره‌کش‌های پیرتروئیدی 1 20 247238 10.22093/wwj.2026.568185.3538 FA علی حشمت‌پور دانشیار، گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، گلستان، ایران 0000-0003-4503-1751 یوسف محمدیان دانش‌آموخته، گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، گلستان، ایران 0009-0006-5899-4337 Journal Article 2025 06 24 Cypermethrin and permethrin are two widely used pyrethroid insecticides in agriculture and household pest management, which can enter surface water sources through urban sewage and agricultural runoff due to their relative stability and high tendency to bind to sediment particles. The aim of the present study was to assess the environmental risk and human health hazard index based on the concentrations of cypermethrin and permethrin toxins in the Gorgan Rood river. Sampling was conducted at five stations, in two seasons, spring and summer 2024, and repeated 3 times a week. After solid phase extraction, the samples were analyzed by high-performance liquid chromatography. The limit of detection was determined based on the signal-to-noise ratio (S/N=3) and using data from the HPLC instrument used in this study. The results showed that permethrin was not present in any of the samples, while cypermethrin increased from the upstream station to the downstream, especially in summer (maximum 0.43 ppm). In addition, the increase in cypermethrin concentration was accompanied by an increase in EC, TDS, water temperature, and a decrease in dissolved oxygen. The environmental risk assessment showed that in the summer season, the PEC/PNEC ratio at Basirabad station approached the warning threshold (0.22), while other stations were at a lower risk level. The health hazard quotient for humans at all stations was less than 1, indicating a direct non-carcinogenic risk through water consumption. Providing empirical evidence, this study highlights the need for integrated water resources management to reduce ecological exposure to pyrethroids and emphasizes the need to develop management strategies based on continuous monitoring and reduction of pollutant loads in the Gorgan Rood river. سایپرمترین و پرمترین دو ترکیب پرمصرف از حشره‌کش‌های پیرتروئیدی در کشاورزی و مدیریت آفات خانگی هستند که به دلیل پایداری نسبی و تمایل بالا در اتصال به ذرات رسوبی، می‌توانند از طریق فاضلاب شهری و رواناب‌های کشاورزی وارد منابع آب سطحی شوند. هدف این پژوهش، ارزیابی ریسک زیست‌محیطی و شاخص خطر سلامت انسان بر مبنای غلظت‌های سموم سایپرمترین و پرمترین در رودخانه گرگان رود بود. نمونه‌برداری در پنج ایستگاه و در دو فصل بهار و تابستان ۱۴۰۳ با تکرار 3 بار در هفته انجام شد. بعد از استخراج فاز جامد، آنالیز نمونه‌ها توسط دستگاه HPLC انجام شد. حد تشخیص بر اساس نسبت سیگنال به نویز (S/N=3) و با استفاده از داده‌های دستگاه HPLC استفاده شده در این پژوهش تعیین شد. نتایج نشان داد که پرمترین در هیچ‌یک از نمونه‌ها وجود نداشت، درحالی‌که سایپرمترین از ایستگاه بالادست به پایین‌دست رودخانه خصوصاً در تابستان روند افزایشی داشت (حداکثر ppm 43/0). بعلاوه، افزایش غلظت سایپرمترین با افزایش EC، TDS، دمای آب و کاهش اکسیژن محلول همراه بود. ارزیابی ریسک زیست‌محیطی نشان داد که در فصل تابستان نسبت PEC/PNEC در ایستگاه بصیرآباد به آستانه هشدار نزدیک شده است (22/0)، درحالی‌که سایر ایستگاه‌ها در سطح ریسک پایین‌تری قرار داشتند. شاخص خطر سلامت برای انسان در همه ایستگاه‌ها کمتر از 1 بود و نشان‌دهنده خطر غیر سرطانی مستقیم از طریق مصرف آب بود. این پژوهش با ارائه شواهد تجربی، لزوم مدیریت یکپارچه منابع آب برای کاهش مواجهه اکولوژیک با پیرتروئیدها را برجسته می‌کند و بر ضرورت تدوین راهبردهای مدیریتی مبتنی بر پایش مستمر و کاهش بار آلاینده‌ها در رودخانه گرگان رود تأکید دارد.

https://www.wwjournal.ir/article_247238_e121af693f18d1223dd5ecfda24fb2e7.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 36 5 2025 12 22 Evaluation of Sustainable Drinking Water Supply Options in Arid and Semi-Arid Regions Using a Group Multi-Criteria Decision-Making Approach ارزیابی گزینه‌های پایدار تأمین آب آشامیدنی در مناطق خشک و نیمه‌خشک با رویکرد تصمیم‌گیری چندمعیاره گروهی 21 42 247566 10.22093/wwj.2026.578802.3546 FA سهیل صفری دانشجوی دکترای مهندسی عمران-گرایش مهندسی محیط‌زیست، گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0003-4583-6170 احمد شرافتی دانشیار، گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0003-0448-2871 محمد مسافری استاد، مرکز تحقیقات مدیریت خدمات بهداشتی درمانی تبریز، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران 0000-0001-6251-147X مهدی ضرغامی استاد، دانشکده حکمرانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0001-9179-1431 ندا گیلانی دانشیار، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران 0000-0002-5399-0277 Journal Article 2025 07 27 Climate change, the quantitative and qualitative decline of water resources, and the increasing demand for water consumption are among the most significant challenges for sustainable drinking water management, particularly in arid and semi-arid regions. These conditions highlight the urgent need to reconsider conventional approaches to drinking water supply and distribution and to move toward more sustainable solutions. The metropolitan city of Tabriz, owing to its semi-arid climate, rapid population growth, and considerable dependence on inter-basin water transfer, has faced serious challenges in ensuring a sustainable drinking water supply in recent years. Accordingly, the present study aims to evaluate and compare alternative drinking water distribution scenarios based on the separation of potable water from domestic (non-potable) water. In this study, five scenarios-dual distribution network, local water withdrawal stations, household water treatment systems, bottled water in single-use containers, and bottled water in reusable containers-were evaluated using a group multi-criteria decision-making approach based on the analytic network process and fuzzy decision making within the group fuzzy decision-making software. The final ranking of scenarios was performed using the simple additive weighting method. The evaluation was conducted based on five main criteria-technical, economic, social, environmental, and political-and 18 key sub criteria, including important indicators such as carbon footprint and public acceptance. The required data were collected through expert judgments and the analysis of 659 public questionnaires. The results indicated that the technical (0.1157), economic (0.1089), and social (0.1073) criteria were considered the most important from the decision-makers’ perspective, while the political criterion received the lowest weight. Furthermore, the dual distribution network scenario, with a score of 0.8014, was identified as the most sustainable option and demonstrated superior performance compared with other scenarios across most evaluation criteria. The findings of this study indicate that decision making in sustainable drinking water management requires a comprehensive and multi-dimensional approach combined with stakeholder participation. This study provides a framework based on group multi-criteria decision-making for the simultaneous evaluation of alternative drinking water distribution scenarios, considering a comprehensive set of evaluation criteria in a semi-arid metropolitan area. The proposed framework can serve as a basis for planning and decision making in other regions facing water stress and similar climatic conditions. تغییرات اقلیمی، کاهش کمّی و کیفی منابع آب و افزایش تقاضای مصرف، از مهم‌ترین چالش‌های مدیریت پایدار آب آشامیدنی به‌ویژه در مناطق خشک و نیمه‌خشک به شمار می‌روند. این شرایط ضرورت بازنگری در شیوه‌های متداول تأمین و توزیع آب شرب و حرکت به‌سوی راهکارهای پایدارتر را بیش‌ازپیش آشکار ساخته است. کلان‌شهر تبریز به دلیل اقلیم نیمه‌خشک، رشد جمعیت و وابستگی قابل‌توجه به انتقال بین‌حوزه‌ای آب، در سال‌های اخیر با چالش‌های جدی در تأمین پایدار آب آشامیدنی مواجه بوده است. ازاین‌رو، این پژوهش باهدف ارزیابی و مقایسه سناریوهای جایگزین توزیع آب آشامیدنی مبتنی بر تفکیک آب شرب از آب بهداشتی انجام شد. در آن پنج سناریوی شبکه توزیع مجزا، ایستگاه‌های محلی برداشت آب، سیستم‌های تصفیه خانگی، آب بسته‌بندی در ظروف یک‌بارمصرف و آب بسته‌بندی در ظروف چندبارمصرف با استفاده از رویکرد تصمیم‌گیری چندمعیاره گروهی مبتنی بر مدل تحلیل شبکه‌ای و تصمیم‌گیری فازی در نرم‌افزار GFDM ارزیابی شدند و برای رتبه‌بندی نهایی سناریوها از روش جمع وزنی ساده استفاده شد. ارزیابی سناریوها بر اساس پنج معیار اصلی فنی، اقتصادی، اجتماعی، زیست‌محیطی و سیاسی و ۱۸ زیرمعیار کلیدی انجام شد که ازجمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به شاخص‌هایی مانند ردپای کربن و مقبولیت عمومی اشاره کرد. داده‌های موردنیاز از طریق نظرات خبرگان و تحلیل ۶۵۹ پرسشنامه مردمی گردآوری شد. نتایج نشان داد که معیارهای فنی (1157/0)، اقتصادی (1089/0) و اجتماعی (1073/0) بیشترین اهمیت را از دیدگاه تصمیم‌گیران دارند، درحالی‌که معیار سیاسی کمترین وزن را به خود اختصاص داده است. همچنین، سناریوی شبکه توزیع مجزا با کسب امتیاز 8014/0 به‌عنوان پایدارترین گزینه شناسایی شد و در اغلب معیارهای ارزیابی عملکرد برتری نسبت به سایر سناریوها داشت. نتایج این پژوهش نشان ‌داد که تصمیم‌گیری در حوزه مدیریت پایدار آب آشامیدنی نیازمند رویکردی جامع و چندبعدی همراه با مشارکت ذی‌نفعان است. این پژوهش با ارائه چارچوبی مبتنی بر GMCDM برای ارزیابی هم‌زمان سناریوهای مختلف توزیع آب آشامیدنی و با در نظر گرفتن مجموعه‌ای جامع از معیارهای ارزیابی، در یک کلان‌شهر نیمه‌خشک، می‌تواند به‌عنوان مبنایی برای برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری در سایر مناطق دارای تنش آبی و شرایط اقلیمی مشابه استفاده شود.

https://www.wwjournal.ir/article_247566_a64e2d6650e8c3c697ed2df6ea197661.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 36 5 2025 12 22 Spatial Analysis and Macro-Zoning for Optimal Wastewater Treatment Plant Siting in GIS (Case Study: Isfahan) پهنه‌بندی و تحلیل مکانی به‌عنوان پیش‌نیاز مکان‌یابی بهینه تصفیه‌خانه فاضلاب در GIS (مطالعه موردی: اصفهان) 43 63 248431 10.22093/wwj.2026.578789.3545 FA یاسمن فروزنده شهرکی دانشجوی دکترای مهندسی و مدیریت منابع آب، گروه عمران، دانشکده مهندسی عمران و حمل‌ونقل، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0009-0005-4170-7226 علی دهنوی استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی عمران و حمل‌ونقل، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0001-5036-8805 رامتین معینی دانشیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی عمران و حمل‌ونقل، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0003-0544-7090 Journal Article 2025 07 23 Nowadays, water management through the use of non-conventional water resources has gained attention as a means of reducing pressure on local natural water resources. One of the most widely used non-conventional water resources is treated wastewater, or effluent, which has been the subject of numerous studies, and whose benefits are recognized worldwide. In the process of effluent utilization, the location of the wastewater treatment plant is of great importance. To determine the most suitable sites for WWTP construction, large-scale zoning of suitable and restricted areas based on various effective criteria is essential. In this study, after examining the criteria required for zoning, suitable and restricted areas for WWTP construction in Isfahan were identified by defining the most important siting criteria in GIS software. For this purpose, nine constraint criteria were used, including slope, rivers, the 25-year floodplain, faults, power transmission lines, transportation networks, protected areas, urban and rural residential areas, and population centers. The results showed that 612.90 km² (39.13%) of the total study area was suitable for WWTP construction, whereas 953.55 km² (60.89%) was restricted. The results also indicated the significant influence of population centers and urban and rural residential areas on the spatial suitability pattern. The highest percentages of restricted land were associated with population density (45.67%), urban areas (34.65%), and population centers (29.09%). In contrast, the lowest shares of restricted land were associated with minor roads (0.25%), protected areas (0.65%), and power transmission lines (0.91%). The final spatial suitability map showed that one of the existing WWTPs is located within a restricted area. امروزه مدیریت آب با استفاده از منابع آب غیرمتعارف برای کاهش فشار بر منابع آب طبیعی محلی مورد توجه قرار گرفته است. یکی از گسترده‌ترین منابع آب غیرمتعارف، فاضلاب تصفیه ‌شده یا پساب است که موضوع تحقیقاتی مختلفی بوده و مزایای آن به‌طور جهانی شناخته شده است. در فرایند استفاده از پساب، محل احداث تصفیه‌خانه‌ فاضلاب اهمیت فراوانی دارد. برای تعیین مکان‌های بهینه برای احداث تصفیه‌خانه فاضلاب، پهنه‌بندی کلان مناطق مجاز و غیرمجاز بر اساس معیارهای مختلف مؤثر اهمیت زیادی دارد. در این پژوهش ضمن بررسی معیارهای لازم در پهنه‌بندی، نواحی مجاز و غیرمجاز برای ساخت تصفیه‌خانه فاضلاب در شهر اصفهان با تعریف مهم‌ترین معیارهای مکان‌یابی در نرم‌افزارGIS تعیین شد. برای این هدف از 9 معیار محدودیت شامل وضعیت توپوگرافی، رودخانه‌ها، پهنه‌بندی سیل 25 ساله، گسل‌ها، خطوط انتقال نیرو، شبکه حمل‌ونقل، مناطق حفاظت ‌شده، مناطق مسکونی شهری و روستایی و نقاط جمعیتی استفاده شد. نتایج نشان داد که از کل مساحت منطقه مورد مطالعه، حدود 90/612 کیلومترمربع (13/39 درصد) برای ساخت تصفیه‌خانه فاضلاب مناسب و 55/953 کیلومترمربع (89/60 درصد) نامناسب است. همچنین نتایج بیانگر تأثیر قابل‌توجه محدودیت‌های نقاط جمعیتی و مناطق مسکونی شهری و روستایی بر الگوی تناسب مکانی بود. بیشترین درصد اراضی نامناسب مربوط به تراکم جمعیت (67/45 درصد)، مناطق شهری (65/34 درصد) و مراکز جمعیتی (09/29 درصد) است. در مقابل، کمترین سهم اراضی نامناسب مربوط به راه‌های فرعی (25/0 درصد) مناطق حفاظت ‌شده (65/0 درصد) و سپس خطوط انتقال نیرو (91/0 درصد) است. بر اساس نتایج پهنه‌بندی، مکان فعلی یکی از تصفیه‌خانه‌های فاضلاب موجود در پهنه‌ی غیرمجاز قرار گرفته است.

https://www.wwjournal.ir/article_248431_8197dd3f19973031b65406435c35ce85.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 36 5 2025 12 22 Synthesis and Characterization of Anti-Fouling Ultrafiltration Nanocomposite Membranes Integrated with S-β Zeolite Nanoparticles for Oily Wastewater Treatment ساخت غشای نانوکامپوزیت با افزودن نانوذرات اصلاح شده زئولیت به‌منظور تصفیه نفت از پساب‌های نفتی با استفاده از فرایند اولترافیلتراسیون 64 82 250533 10.22093/wwj.2026.580483.3550 FA فاخر موسوی دانشجوی دکترا، گروه مهندسی شیمی، واحد امیدیه، دانشگاه آزاد اسلامی، امیدیه، ایران 0009-0004-3165-0169 مصطفی نریمانی استادیار، گروه مهندسی شیمی، واحد امیدیه، دانشگاه آزاد اسلامی، امیدیه، ایران 0009-0003-0932-2735 داریوش عمادزاده استادیار، گروه مهندسی شیمی، واحد گچساران، دانشگاه آزاد اسلامی، گچساران، ایران 0000-0003-1828-0429 Journal Article 2025 08 09 Membrane separation has been proven to be highly effective in oily wastewater treatment, although fouling remains a persistent challenge. This study explored the incorporation of S-βzeolite nanoparticles into an ultrafiltration membrane, forming a nanocomposite to tackle fouling and enhance water flux recovery. Porous nanoparticles were synthesized using sol-gel and hydrothermal methods, featuring a remarkable surface area of 450 m2/g and pore sizes ranging from 50 to 175 nm according to BET results. These nanoparticles were integrated into the membranes at various concentrations using the phase inversion technique. The presence of S-zeolite in the membrane was confirmed through FTIR, EDX and SEM analyses. The S-β1 nanocomposite membrane demonstrated exceptional antifouling properties, particularly at higher concentrations of oily wastewater. Its outstanding performance is attributed to its enhanced hydrophilicity and average pore size of 13±3 nm, which prevents fouling formation. Compared to other membranes, S-β1 exhibited remarkable water flux recovery, reaching100% at an oil concentration of 50 ppm and 72% at 1000 ppm. These results highlight the significant advantages of this nanocomposite in reducing fouling and improving the water flux recovery in oily wastewater treatment. نقش بسیار مؤثر جداسازی غشایی در تصفیه پساب‌های نفتی ثابت شده است، اگرچه رسوب‌گذاری همچنان یک چالش پایدار است. در این پژوهش اختلاط نانوذرات زئولیت S-β در یک غشای اولترافیلتراسیون، تشکیل یک نانوکامپوزیت برای مقابله با رسوب و افزایش بازیابی شار آب بررسی شد. نانوذرات متخلخل با استفاده از روش‌های سل- ژل هیدروترمال سنتز شدند که دارای سطح قابل‌توجه 450 مترمربع برگرم و اندازه‌های منافذی از 50 تا 175 نانومتر بر اساس نتایج BET بودند. این نانوذرات با استفاده از تکنیک وارونگی فاز در غشاها در غلظت‌های مختلف ادغام شدند. وجود S-زئولیت در غشاء از طریق آنالیزهای FITR، EDX وSEM تأیید شد. غشای نانوکامپوزیتی S-β1 خواص ضد رسوبی فوق‌العاده‌ای را به‌ویژه در غلظت‌های بیشتر پساب نفتی، از خود نشان داد که در مقایسه با سایر غشاها این غشاء، بازیابی شار آب 100 درصد در غلظت ppm50 و 72 درصد در غلظت ppm 1000 را ثبت کرد. این موفقیت را می‌توان به افزایش آب‌دوستی و اندازه منافذ بهینه غشاء (متوسط منافذ nm 3±13) نسبت داد که به‌طور مؤثر مانع تشکیل رسوب می‌شود. نتایج به‌دست‌ آمده مزایای قابل‌توجه نانوکامپوزیت را در کاهش رسوب‌گذاری و بهبود بازیابی شار در تصفیه پساب‌های نفتی نشان می‌دهد.

https://www.wwjournal.ir/article_250533_815fc0df262b07751d5b44c9f39cab80.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 36 5 2025 12 22 Experimental Investigation of Heavy Metal Separation from Petroleum Wastewater Using Modified Polysulfone Composite Membranes بررسی تجربی جداسازی فلزات سنگین از پساب‌ نفتی با کمک غشاهای کامپوزیت پلی‌سولفون اصلاح شده 83 105 251059 10.22093/wwj.2026.580397.3549 FA مریم بیت سعدی دانشجوی دکترا، گروه مهندسی شیمی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0009-0009-9644-9411 فریال نصرتی نیا استادیار، گروه مهندسی شیمی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0009-0003-3261-0102 احمد خوشگرد استادیار، گروه مهندسی شیمی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0002-0618-415X مهدی ارجمند استاد، گروه مهندسی شیمی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0003-1587-6892 Journal Article 2025 08 07 Oil effluents contain persistent volatile organic compounds, hydrocarbons, chlorinated substances, and heavy metals. The emission of organic compounds is of interest to many research and environmental organizations due to their destructive environmental effects and the risks they pose to the workers of these complexes. In this study, the fabrication of modified composite membranes for the removal of heavy metals from industrial effluents was studied experimentally. Membranes were fabricated by interfacial polymerization method and FTIR, XRD, EDX, SEM and contact angle analyses were performed. By increasing the concentration of Fe3O4/APTES nanoparticles from 0 to 0.3 wt%, the contact angle of the nanocomposite membranes decreased from 3.74° to 4.54°. After 60 minutes, the water flux through the M0 membrane is approximately 25.91 L/m2.hr and the water flux through the M1, M2 and M3 membranes is 36.91, 98.103 and 36.125 L/m2.hr, respectively. The performance of different membranes for the removal of heavy metals-strontium (Sr), copper (Cu), lead (Pb) and cobalt (Co)-present in water under operating conditions of 10 bar pressure, 2 L/min flow rate, 60 minutes time and ambient temperature showed that the modified membrane with 0.1 wt% Fe3O4/APTES concentration (M2) has the best performance compared to other membranes. The highest percentage of heavy metal removal was obtained with the M2 membrane, achieving 36.57% for Sr, 56.86% for Cu, 64.72% Pb and 65.89% for heavy metals. The M2 membrane can recover about 21.8% of the water flux compared to 8.2% of the M0 membrane, indicating the higher performance of the M2 membrane in improving the water flux through the membrane. پساب‌های نفتی شامل ترکیبات آلی فرار دیر تجزیه‌پذیر، هیدروکربن‌ها، مواد کلردار و ‌فلزات سنگین هستند. انتشار ترکیبات آلی به دلیل آثار مخرب زیست‌محیطی که دارند و خطراتی که برای کارکنان این مجتمع‌ها ایجاد می‌کنند، موردتوجه بسیاری از سازمان‌های پژوهشی و محیط‌زیست است. در این پژوهش ساخت غشاهای کامپوزیتی اصلاح شده برای حذف فلزات سنگین از پساب‌ صنعتی به‌طور آزمایشگاهی بررسی شد. غشاهای با روش پلیمریزاسیون بین سطحی ساخته شد و آنالیزهای FTIR، XRD، EDX، SEM و زاویه تماس انجام شد. با افزایش غلظت نانوذرات Fe3O4/APTES از صفر بهwt %3/0 زاویه تماس غشاهای نانوکامپوزیت از ◦74/3 به ◦54/4 کاهش یافت. بعد از گذشت زمان 60 دقیقه شار عبور آب از غشای M0 تقریباً L/m2.hr 91/25 و شار عبور آب از غشاهای M1، M2 و M3 به ترتیب 91/36، 103/98 وL/m2.hr 125/36 بود. عملکرد غشاهای متفاوت برای حذف فلزات سنگین استرانسیم (Sr)، مس (Cu)، سرب (Pb) و کبالت (Co) موجود در آب در شرایط عملیاتی فشار bar 10، دبی L/min 2، زمان 60 دقیقه و دمای محیط نشان داد، غشای اصلاح شده با غلظت wt%1/0 Fe3O4/APTES (M2) بهترین عملکرد را نسبت به سایر غشاها دارد. بیشترین درصد حذف فلزات سنگین با غشای M2 به دست آمد که برای حذف فلزات سنگینSr 57/36 درصد، Cu 86/56 درصد،Pb 72/64 درصد و Co 65/89 درصد است. غشای M2 می‌تواند حدود 8/21 درصد مقدار شار آب را در مقایسه با 2/8 درصد غشاء M0 بازیابی کند و این نشانگر عملکرد بالاتر غشای M2 در بهبودی شار آب عبوری از غشاء است.

https://www.wwjournal.ir/article_251059_fe752e536bf4562722390c7ea0e23053.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 36 5 2026 01 18 Water Culture فرهنگ آب 106 125 250852 10.22093/wwj.2026.584459.3556 FA مسعود رضایی دانشیار، گروه اخلاق کاربردی، پژوهشکده اخلاق و تربیت، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران 0000-0001-6694-343X Journal Article 2025 08 26 Cultural perspectives on water are deeply ingrained in the fabric of the world's cultures, shaping how societies manage and value this essential resource. In some cultures, water is considered sacred and is used sparingly and respectfully, emphasizing its intrinsic value and the need to protect this precious resource. In contrast, other cultures may view water as an abundant resource, leading to overuse and waste, and unsustainable water management practices. Cultural views also influence the acceptance and success of water management policies and technologies. For example, in cultures where water is considered a common resource, policies that emphasize individual rights to water may not be accepted. Culture also plays a unique role in socio-hydrology research. This article examines water culture using a configurational approach. What is clear is that many cultural traditions around the world honor water as a sacred and life-giving element, have a symbiotic relationship with it, and consider it a social good that belongs to everyone. New practices have often ignored these cultural traditions and expanded the paradigm of technology-based water management with dominance over nature. Modern technologies may temporarily enhance humans' sense of control over nature, but the idea of controlling water is a flawed mindset, and instead of controlling it, society must continue to live in harmony with nature and achieve sustainable water management by optimally combining old and new methods. This article presents implications for culture-based water resources management and governance. دیدگاه‌های فرهنگی آب که عمیقاً در تاروپود فرهنگ‌های جهان تنیده شده‌اند، نحوه مدیریت و ارزش‌گذاری جوامع از این منبع را شکل می‌دهند. آب در برخی فرهنگ‌ها مقدس شمرده شده و با احترام از آن استفاده می‌شود و این احترام بیشتر بر ارزش ذاتی آب و ضرورت حفاظت از این منبع گران‌بها تأکید دارد. در مقابل، فرهنگ‌های دیگر ممکن است آب را منبع فراوان در نظر بگیرند که به استفاده بیش‌ازحد و هدر دادن و شیوه‌های ناپایدار مدیریت آب منجر شود. دیدگاه‌های فرهنگی بر پذیرش و موفقیت سیاست‌ها و فناوری‌های مدیریت آب نیز تأثیر می‌گذارند. برای مثال، در فرهنگ‌هایی که آب منبع مشترک تلقی می‌شود، سیاست‌هایی که بر حقوق فردی تأکید دارند ممکن است پذیرفته نشوند. فرهنگ در پژوهش‌های هیدرولوژی اجتماعی نیز نقش بی‌بدیل دارد. این پژوهش با استفاده از رویکرد پیکربندی به بررسی فرهنگ آب پرداخت. واضح است که بسیاری از سنت‌های فرهنگی در جهان، آب را به‌عنوان عنصری مقدس و حیات‌بخش گرامی می‌دارند و رابطه‌ای توأم با هم‌زیستی با آن دارند و آن را کالای اجتماعی می‌دانند که به همگان تعلق دارد. شیوه‌های جدید، اغلب این سنت‌های فرهنگی را نادیده گرفته و پارادایم مدیریتِ آب مبتنی بر فناوری با تسلط بر طبیعت را گسترش داده‌اند. فناوری‌های مدرن ممکن است به‌طور موقت حس کنترل بر طبیعت در انسان‌ها را تقویت کنند، اما تفکر کنترل بر آب ذهنیتی ناقص است و جامعه باید به‌جای کنترل، به زندگی هماهنگ با طبیعت ادامه دهد و با تلفیق مطلوب شیوه‌های قدیم و جدید، به مدیریت پایدار آب دست یابد. در این پژوهش، دلالت‌هایی برای مدیریت و حکمرانی منابع آب بر پایه فرهنگ ارائه شد.

https://www.wwjournal.ir/article_250852_10bfa33f6a12f6f418d9fdeac9b06496.pdf