مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهانمجله آب و فاضلاب1024-593636420251121Oil Wastewater Treatment by Electrocoagulation Process Using Scrap Aluminum as Electrodes: Optimization and Economic Evaluationتصفیه فاضلاب نفتی توسط فرایند انعقاد الکتریکی با استفاده از آلومینیوم بازیافتی بهعنوان الکترود: بهینهسازی و ارزیابی اقتصادی فرایند11724227410.22093/wwj.2026.560644.3532FAنیمابولیونددانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران- محیطزیست، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران0009-0005-9985-7737محمددلنوازدانشیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران0000-0002-6843-2649Journal Article20250417The aim of this study is to evaluate the economics and optimize the electrocoagulation process for the treatment of a real wastewater sample from oil refining with an initial COD of 406 mg/L using scrap aluminum as perforated electrodes (anode and cathode) and solar energy received by the solar panel to provide the electricity required for the process. Electrolysis time (0 to 60 min), current density (6.98 to 34.9 A/m2), and electrode spacing (1 to 5 cm) were investigated using the response surface methodology, while central square design was used to determine the optimal experimental conditions. The experimental results indicate the significance of slectrode spacing, in addition to current density, which is directly dependent on the number and size of holes created on the electrode. Economic evaluations indicate the possibility of using scrap aluminum as a replacement for regular aluminum, which led to savings in operating costs. Finally, the optimal conditions for conducting experiments were obtained with an electrolysis time of 48 min, a current density of 92.27 A/m2, and an electrode distance of 2 cm. Under these conditions, the COD and TDS removal percentages were 70 and 15.3%, respectively, which is relatively in line with the predictions of the designed model (68.7 and 15.1 percent, respectively). According to the calculations made in this study, and considering the costs required to provide solar energy with the current energy price in Iran (Tehran), the use of solar energy to provide the energy needed for the electrocoagulation process on a small scale is not recommended. One of the main reasons for the inefficiency of solar energy use on a smaller scale is the low cost of industrial electricity in the country.هدف این پژوهش ارزیابی اقتصادی و بهینهسازی فرایند انعقاد الکتریکی برای تصفیه یک نمونه فاضلاب واقعی حاصل از پالایش نفت با COD اولیه ۴۰۶ میلیگرم در لیتر با استفاده از آلومینیوم ضایعاتی بهعنوان الکترود سوراخدار (آند و کاتد) و انرژی خورشیدی دریافت شده توسط صفحه خورشیدی بهمنظور تأمین برق موردنیاز فرایند بود. پارامترهای زمان الکترولیز (صفر تا ۶۰ دقیقه)، چگالی جریان (۹۸/۶ تا ۹/۳۴ آمپر بر مترمربع) و فواصل الکترود (۱ تا ۵ سانتیمتر) به روش پاسخ سطحی و طراحی مربعات مرکزی (با سه پارامتر اصلی در پنج سطح برای هر پارامتر) برای تعیین شرایط بهینه آزمایشها، بررسی شد. نتایج آزمایشها نشاندهنده اهمیت بیشتر فواصل الکترود در کنار چگالی جریان بود که بهصورت مستقیم به تعداد و اندازه سوراخهای ایجاد شده بر روی الکترود وابسته بود. ارزیابیهای اقتصادی نشاندهنده قابلیت استفاده از ضایعات آلومینیوم بهعنوان جایگزینی برای آلومینیوم عادی بود که منجر بهصرفهجویی در هزینههای عملیاتی شد. درنهایت شرایط بهینه برای انجام آزمایشها در زمان الکترولیز ۴۸ دقیقه، چگالی جریان ۹۲/۲۷ آمپر بر مترمربع و فاصله الکترود ۲ سانتیمتر به دست آمد. در این شرایط، درصد حذف COD و TDS به ترتیب معادل ۷۰ و ۳/۱۵ درصد حاصل شد که نسبتاً مطابق پیشبینی مدل طراحی شده (به ترتیب معادل ۷/۶۸ و ۱/۱۵ درصد) بود. طبق محاسبات انجام شده در این پژوهش و در نظر گرفتن هزینههای موردنیاز بهمنظور تأمین انرژی خورشیدی، با قیمت فعلی انرژی در ایران (شهر تهران)، استفاده از انرژی خورشیدی بهمنظور تأمین انرژی موردنیاز فرایند انعقاد الکتریکی در مقیاس کوچک توصیه نمیشود. از دلایل اصلی بهینه نبودن استفاده از انرژی خورشیدی در مقیاسهای کوچکتر ارزانی برق صنعتی در کشور است.https://www.wwjournal.ir/article_242274_e73fea37f62786fe04e439a1e9ed2b7d.pdfمهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهانمجله آب و فاضلاب1024-593636420251023Determination of Reaction Kinetics for Sulfide Removal in Spent Caustic Wastewater via Hydrodynamic Cavitationتعیین سینتیک حذف سولفید از پساب کاستیک دورریز با استفاده از کاویتاسیون هیدرودینامیکی183624397510.22093/wwj.2026.560837.3533FAزهراکولیونددانشجوی دکترا، دانشکده محیطزیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران0009-0008-0049-5214غلامرضانبی بیدهندیاستاد، دانشکده محیطزیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0001-9930-9080ناصرمهردادیاستاد، دانشکده محیطزیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-4258-7298Journal Article20250420Global water scarcity and the increasing demand from industrial sectors have made wastewater recycling an essential strategy for sustainable resource management. Among various industrial effluents, spent caustic wastewater from petrochemical units is considered one of the most challenging and hazardous streams due to its high alkalinity, high sulfide content, unpleasant odor, and toxicity. Inadequate treatment or disposal of this effluent can severely contaminate water bodies and threaten both human health and aquatic ecosystems. Therefore, the development of efficient, economical, and environmentally friendly methods for sulfide removal has become a critical priority. This study investigated the potential of hydrodynamic cavitation as a treatment technology for sulfide removal from spent caustic wastewater. A semi-industrial pilot reactor equipped with an orifice-plate cavitation device was designed and operated using synthetic wastewater simulating real effluent. The influence of key operating parameters - including inlet pressure (3 to 5 bar), initial temperature (20 to 40°C), residence time (0 to 120 minutes), sulfide concentration (5 to 20 mg/L), and the addition of oxidants (1000 mg/L H2O2 and 45 L/min of air) - was systematically investigated using a single-factor approach. The results indicated that at the optimal pressure of 4 bar and a temperature of 30°C, more than 90% of sulfide removal was achieved in less than 60 minutes, with complete removal achieved within 90 minutes. Increasing the retention time led to a higher number of recirculation cycles (over 70 cycles) and improved removal efficiency. At an initial concentration of 5 mg/L, complete sulfide removal occurred in less than 60 minutes, whereas at 20 mg/L, approximately 50% removal was achieved within the first 30 minutes, with complete removal after 90 minutes. The addition of air or H2O2 alone did not yield significant improvement; the high peroxide dose converted part of the OH• radicals into weaker HO2• species, and excessive aeration reduced the intensity of bubble collapse, thus reducing the system’s oxidative capacity compared to pure HC. The data showed good agreement with zero-order (R2 = 0.89–0.99) and pseudo-first-order (R2 = 0.85-0.98) kinetic models. The cavitation yield was calculated as 0.0025 mg/J, and the treatment cost under optimal conditions was estimated at approximately 44060 Rials per cubic meter of wastewater. The results show that the hydrodynamic cavitation, without the need for chemical additives, is an efficient, cost-effective, and sustainable method for removing sulfide from high-salinity spent caustic wastewater.کمبود منابع آب شیرین و افزایش مصرف صنعتی، بازیافت و تصفیه فاضلاب را به ضرورتی جهانی تبدیل کرده است. در این میان، پساب کاستیک دورریز حاصل از واحدهای پتروشیمی به دلیل قلیائیت شدید، بار بالای سولفید و ایجاد بو و سمیّت، یکی از آلایندههای پرخطر محسوب میشود. دفع نامناسب این جریان، آلودگی آبهای سطحی و زیرزمینی و نیز تهدید سلامت انسان و اکوسیستمهای آبی را در پی دارد. ازاینرو توسعه فناوریهای کارآمد و مقرونبهصرفه برای حذف سولفید اهمیت فراوانی دارد. در این پژوهش، کارایی کاویتاسیون هیدرودینامیکی در حذف سولفید از پساب کاستیک دورریز بررسی شد. یک پایلوت نیمهصنعتی با مولد کاویتاسیون از نوع صفحه اریفیس طراحی و با فاضلاب سنتزی مشابه پساب واقعی راهاندازی شد. اثر فشار ورودی (3 تا 5 بار)، دمای اولیه (20 تا 40 درجه سلسیوس)، زمان ماند (صفر تا 120 دقیقه)، غلظت اولیه سولفید (5 تا 20 میلیگرم در لیتر) و افزودن اکسیدانها (1000 میلیگرم در لیتر H2O2 و 45 لیتر بر دقیقه هوا) بهطور سیستماتیک و با رویکرد تک فاکتوریل ارزیابی شد. نتایج نشان داد که در فشار بهینه 4 بار و دمای 30 درجه سلسیوس بیش از 90 درصد سولفید در کمتر از 60 دقیقه حذف شد و حذف کامل در مدت 90 دقیقه حاصل شد. افزایش زمانماند موجب افزایش تعداد دفعات بازچرخش جریان (بیش از 70 مرتبه) و بهبود کارایی حذف شد. در غلظت اولیه 5 میلیگرم در لیتر، حذف کامل سولفید در کمتر از 60 دقیقه رخ داد، درحالیکه در غلظت 20 میلیگرم در لیتر حدود 50 درصد حذف در 30 دقیقه نخست و حذف کامل پس از 90 دقیقه حاصل شد. افزودن هوا یا H2O2 بهتنهایی بهبود قابلتوجهی ایجاد نکرد، دوز بالای پراکسید بخشی از رادیکالهای ●OH را به گونههای ضعیفتر ●HO2 تبدیل کرد و هوادهی بیشازحد نیز شدت فروپاشی حبابها را کاهش داد، درنتیجه ظرفیت اکسیداسیونی سیستم نسبت به HC خالص، پایینتر باقی ماند. دادهها با مدلهای سینتیکی مرتبه صفر (R² = 0.89-0.99) و شبهمرتبه اول (R² = 0.85-0.98) تطابق داشتند و بازده کاویتاسیون برابر با 0025/0 میلیگرم بر ژول و هزینه تصفیه در شرایط بهینه حدود 44060 ریال به ازای هر مترمکعب پساب برآورد شد. یافتهها نشان داد که کاویتاسیون هیدرودینامیکی، بدون نیاز به افزودن مواد شیمیایی، روشی کارآمد، مقرونبهصرفه و پایدار برای حذف سولفید از پساب کاستیک دورریز با شوری بالا است.https://www.wwjournal.ir/article_243975_e38ecf63a542389d97c0c36c127d09e5.pdfمهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهانمجله آب و فاضلاب1024-593636420251023Photocatalytic Degradation of Methylene Blue using Vanadium N₂O₂ Schiff Base Complexes Immobilized on Tl₂O₃–SiO₂ Nanocompositesتخریب فتوکاتالیستی متیلنبلو با استفاده از کمپلکسهای باز شیف وانادیوم N₂O₂ تثبیت شده بر روی نانو کامپوزیتهای Tl₂O₃-SiO₂376024496310.22093/wwj.2026.556782.3527FAآذرباقریدانشیار، گروه شیمی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0000-0002-6696-3024ملیکاپژماندانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران0009-0004-1359-1580Journal Article20250417Methylene blue is the most common dye in the world for dyeing cotton, wool and silk with high consumption and is found in large quantities in textile industry wastewater. This dye is cationic, toxic, carcinogenic and non-biodegradable. Therefore, its removal from wastewater is one of the concerns of researchers. Considering the problems in using homogeneous catalysts, in this study, new nanocatalysts based on thallium oxide immobilized on silica substrate (Tl<sub>2</sub>O<sub>3</sub>-SiO<sub>2</sub>) modified with Schiff base complexes of N<sub>2</sub>O<sub>2</sub> and vanadium were synthesized and their efficiency in removing methylene blue from wastewater was evaluated using these heterogeneous catalysts. FTIR, 1H NMR, EDX, XRD, TEM, and FESEM methods were used to fully identify these complexes and nanocomposites. In the next step, the ability of Schiff base-nanocomposite catalysts to remove methylene blue was investigated by UV-vis spectroscopy at specific time intervals and the effect of various factors was determined. The value of 0.2 mg/L was selected as the optimal amount of adsorbent. According to the results of the experiments, the concentration of 100 ppm of methylene blue was selected as the optimal concentration. pH=10 and time of 60 minutes showed the best performance of the adsorbent. Methylene blue dye was decomposed using photocatalysts Tl<sub>2</sub>O<sub>3</sub>@SiO<sub>2</sub>.VL2 and Tl<sub>2</sub>O<sub>3</sub>@SiO<sub>2</sub>.VL1 with an efficiency of 82 and 95%, respectively. VL1, VL2. They had bromine (σ<sub>p≈</sub>0.23) and nitro (σ<sub>p≈</sub>0.68) groups on the benzene ring. Therefore, due to the larger Hemmett constant in VL1, the adsorption efficiency is higher. The experimental results showed that the Tl<sub>2</sub>O<sub>3</sub>@SiO<sub>2</sub>.VL1 system has an adsorption of 475 mg/g with an efficiency of 95%. The Langmuir separation factor (RL) showed a value of 0.88, which confirms the desirability of the adsorption process. The immobilization of vanadium complexes on the mineral substrate not only increased the stability of the catalyst and its recyclability, but also increased the adsorption efficiency by up to two times compared to conventional adsorbents due to the synergistic effects between the thallium and vanadium metal centers. This degradation follows first-order kinetics. The adsorbent material showed relatively good reproducibility. This nano-adsorbent is proposed as an efficient and sustainable option for the treatment of industrial wastewater.متیلنبلو رایجترین ماده رنگی در جهان برای رنگآمیزی پنبه، پشم و ابریشم با مصرف زیاد است که در پساب صنایع نساجی به مقدار زیاد یافت میشود. این رنگ کاتیونی، سمّی، سرطانزا و غیرقابل تجزیه زیستی است؛ بنابراین حذف آن از پساب، یکی از دغدغههای پژوهشگران است. با توجه به مشکلاتی که در استفاده از کاتالیزورهای همگن وجود دارد، در این پژوهش نانو کاتالیزگرهای جدید بر پایه اکسید تالیوم تثبیت شده روی بستر سیلیکا (Tl2O3-SiO2) که با کمپلکسهای شیف باز N2O2 وانادیوم اصلاح شده است، سنتز و کارایی آنها بهعنوان کاتالیزگرهای ناهمگن در حذف متـیلنبلـو در پسـاب ارزیابی شد. برای شناسایی کامل این کمپلکسها و نانو کامپوزیت از روشهای FTIR، 1H NMR، EDX، XRD، TEM و FESEM استفاده شد. در مرحله بعد توانایی کاتالیزگرهای شیف باز- نانو کامپوزیت در حذف متیلنبلو توسط طیفسنجی UV-vis در بازههای زمانی مشخص بررسی و اثر عوامل مختلف تعیین شد. مقدار mg/L 2/0 بهعنوان مقدار بهینه جاذب انتخاب شد. با توجه به نتایج آزمایشها غلظت ppm100 متیلنبلو بهعنوان غلظت بهینه انتخاب شد. 10=pH و زمان ۶0 دقیقه بهترین عملکرد ماده جاذب را نشان دادند. رنگ متیلنبلو با استفاده از فتوکاتالیزگرهای Tl2O3@SiO2.VL2 و Tl2O3@SiO2.VL1 به ترتیب با بازده 82 و 95 درصد تجزیه شد. VL1 و VL2 دارای گروههای برم (23/0σp≈) و نیترو (68/0σp≈) روی حلقه بنزن بودند؛ بنابراین به دلیل ثابت همت بزرگتر در VL1 کارایی جذب بیشتر است. نتایج آزمایشگاهی نشان داد سیستم Tl2O3@SiO2.VL1 دارای ظرفیت جذب mg/g 475 با بازدهی ۹۵ درصد است. فاکتور جدایی (RL) لانگمویر مقدار 88/0 را نشان داد که تأییدکننده مطلوب بودن فرایند جذب است. تثبیت کمپلکسهای وانادیوم روی بستر معدنی نهتنها باعث افزایش پایداری کاتالیزگر و قابلیت بازیافت آن شده، بلکه به دلیل اثرات همافزایی بین مراکز فلزی تالیوم و وانادیوم کارایی جذب را نسبت به جاذبهای متداول تا 2 برابر افزایش داده است. این تخریب از سینتیک مرتبه اول تبعیت میکند. ماده جاذب تکرارپذیری نسبتاً خوبی را از خود نشان داد. این نانو جاذب بهعنوان یک گزینه کارآمد و پایدار برای تصفیه پسابهای صنعتی پیشنهاد میشود.https://www.wwjournal.ir/article_244963_255f25f32fc476070a39e4c0ab6579e5.pdfمهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهانمجله آب و فاضلاب1024-593636420251121Evaluation of the Photocatalytic Performance of g-C₃N₄/TiO₂ Nanocomposite in the Removal of Eosin Y Dye from Aqueous Solutions under Visible Light Irradiationبررسی کارایی فتوکاتالیستی نانو کامپوزیت g-C3N4/TiO2 در تصفیه رنگ ائوزین Y از محلولهای آبی تحت تابش نور مرئی617824531210.22093/wwj.2026.558528.3529FAاسماعیلترشابیدانشجوی دکترا، گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، ایران0009-0007-4461-6420نادربهرامی فراستاد، گروه علوم و مهندسی محیطزیست، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران0000-0002-4974-0451عباساسماعیلی ساریاستاد، گروه علوم و مهندسی محیطزیست، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران0000-0002-8476-6403Journal Article20250430Contamination of surface and groundwater by chemicals and wastewater poses a serious threat to human health and ecosystems. Synthetic dyes are persistent pollutants with complex structures. Eosin Y, commonly used for tissue staining, is often discharged into wastewater without treatment, posing risks to both human health and the environment. In recent years, the use of photocatalysts has attracted significant attention due to their effective performance and environmental compatibility. Graphitic carbon nitride is a non-metallic photocatalyst known for properties such as high chemical stability, low toxicity, easy availability, and the ability to operate under visible light. However, this material has drawbacks, including rapid electron–hole recombination, a high weight-to-performance ratio, and low visible-light absorption. To enhance its performance, titanium dioxide waste from the Claus process in gas refineries has been employed. In this study, the effects of various factors such as pH, the titanium dioxide to graphitic carbon nitride ratio, photocatalyst dosage, and dye solution temperature on the dye removal efficiency were investigated. For each factor, 30 mg of the synthesized photocatalyst was tested in 100 mL of Eosin Y solution under irradiation from a 200 W visible-light lamp. FESEM images also confirmed the presence of titanium dioxide nanoparticles on the graphitic carbon nitride sheets. Functional groups of the materials were identified using FTIR analysis. DRS analysis showed that the g-C3N4/TiO2 nanocomposite has a reduced bandgap. The presence of C, N, O, and Ti elements in the photocatalyst was confirmed by EDAX analysis. Under optimal conditions and visible light, the dye removal efficiency exceeded 97%. The photocatalyst with a 2:1 ratio of g-C3N4 to TiO2 demonstrated significant stability, removing more than 90% of Eosin Y after 8 consecutive cycles.آلودگی آبهای سطحی و زیرزمینی توسط مواد شیمیایی و فاضلاب، تهدیدی جدی برای سلامت جوامع و اکوسیستمها است. رنگهای مصنوعی، آلایندههای مقاوم و ساختار سختی دارند. رنگ ائوزین Y که در رنگآمیزی بافتها استفاده میشود، معمولاً بدون تصفیه وارد فاضلاب میشود و به سلامت انسان و محیطزیست آسیب میزند. در سالهای اخیر، استفاده از فتوکاتالیستها به دلیل عملکرد مناسب و سازگاری با محیطزیست، موردتوجه ویژه پژوهشگران قرار گرفته است. کربن نیترید گرافیتی بهعنوان یک فتوکاتالیست غیرفلزی با ویژگیهایی مانند پایداری شیمیایی بالا، سمیّت کم، دسترسی آسان و قابلیت فعالیت در نور مرئی شناخته میشود. بااینحال، این ماده معایبی همچون بازترکیبی سریع الکترون- حفره، نسبت وزن زیاد نسبت به کارایی و جذب کم نور مرئی دارد. برای بهبود عملکرد آن، از پسماند دیاکسید تیتانیوم حاصل از فرایند کلاوس در پالایشگاه گازی استفاده شده است. در این پژوهش، تأثیر عوامل مختلفی مانند pH، نسبت دیاکسید تیتانیوم به کربن نیترید گرافیتی، دوز فتوکاتالیست و دمای محلول رنگ بر کارایی حذف رنگ بررسی شد. به این صورت که برای بررسی هر فاکتور مقدار 30 میلیگرم از فتوکاتالیست سنتز شده در 100 میلیلیتر محلول رنگ ائوزین Y تحت تابش لامپ مرئی 200 وات آزمایش شد. تصاویر FESEM نیز حضور نانو ذرات دیاکسید تیتانیوم را روی صفحات کربن نیترید گرافیتی تأیید کردهاند. گروههای عاملی مواد با استفاده از آنالیز FTIR شناسایی شدند. آنالیز DRS نشان داد که نانو کامپوزیت g-C3N4/TiO2 کاهش باند گپ را دارد. حضور عناصر C، N، O و Ti در فتوکاتالیست با آنالیز EDAX تأیید شد. در شرایط بهینه تحت نور مرئی، میزان حذف برای این رنگ بیش از 97 درصد گزارش شد. فتوکاتالیست با نسبت 2 به 1، g-C3N4 به TiO2 پایداری قابلتوجهی نشان داد و پس از 8 چرخه متوالی توانست بیش از 90 درصد رنگ ائوزین Y را حذف کند.https://www.wwjournal.ir/article_245312_fb4ae7c32f5f392264a43da424c6ec60.pdfمهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهانمجله آب و فاضلاب1024-593636420251121Application of Membrane Bioreactor Method for Removal of Pollutants from Industrial Wastewater Treatment Plant Effluentاستفاده از روش بیوراکتور غشایی برای حذف آلایندهها از پساب تصفیهخانه فاضلاب صنعتی799624542710.22093/wwj.2026.566014.3535FAعلیحاج رسولیهادانشآموخته کارشناسی مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران0009-0000-9148-3383مجیدحسین زادهاستادیار، گروه مهندسی آب، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران0000-0003-0542-8869Journal Article20250523Given the intensification of water scarcity and increasing water demand, the reuse of treated industrial wastewater can be considered as a sustainable water resource. The aim of this study was to evaluate the performance of a lab-scale membrane bioreactor for improving the quality of the effluent from the industrial wastewater treatment plant of Shokouhieh Industrial Town for reuse purposes. The study focused on the simultaneous analysis of suspended solids removal, organic load reduction, and the limitation of the process in reducing dissolved salts, in order to evaluate the reuse potential of the effluent from the perspective of final end-use water quality. A plexiglass reactor with an effective volume of 32 L was operated continuously for 35 days, and the influent flow rate was set at 4 L/h (HRT≈8 h). Solids separation was carried out using a flat-sheet ultrafiltration membrane with a molecular weight cut-off of 150 kDa. During the operation period, influent and effluent samples were collected, and COD, TSS and TDS were measured according to standard methods. The results showed that the average COD decreased from 321 to 68 mg/L, corresponding to 79% removal, and the average TSS decreased from 99 to 2 mg/L, corresponding to 98% removal. In addition, TDS decreased from 1134 to 960 mg/L, corresponding to an approximately 15% reduction, which is consistent with the inherent limitation of UF membranes in removing dissolved salts. Therefore, in applications where further reduction of dissolved salts is required, complementary processes such as nanofiltration or reverse osmosis are recommended. Overall, the studied MBR showed a high capability for suspended solids removal and organic load reduction and, considering the quality requirements of the intended end use, can be regarded as a reliable option for some reuse applications. The 35-day monitoring period demonstrated the performance trend of the system under real wastewater conditions, and the results can provide a basis for the design and evaluation of longer-term pilot-scale experiments in future studies.با توجه به تشدید کمآبی و افزایش تقاضای آب، استفاده مجدد از پسابهای صنعتی تصفیه شده میتواند بهعنوان یک منبع پایدار آب موردتوجه قرار گیرد. هدف این پژوهش ارزیابی عملکرد یک بیوراکتور غشایی در مقیاس آزمایشگاهی برای ارتقای کیفیت پساب خروجی تصفیهخانه فاضلاب صنعتی شهرک صنعتی شکوهیه بهمنظور استفاده مجدد بود. تمرکز پژوهش بر تحلیل همزمان حذف جامدات معلق، کاهش بار آلی و بررسی محدودیت فرایند در کاهش املاح محلول بود تا قابلیت استفاده مجدد پساب از منظر کیفیت نهایی مصرف ارزیابی شود. راکتور پلکسیگلاس با حجم مفید ۳۲ لیتر بهصورت مداوم به مدت ۳۵ روز بهرهبرداری شد و دبی خوراک ۴ لیتر بر ساعت تنظیم شد (HRT≈8 ساعت) .جداسازی جامدات با غشای اولترافیلتراسیون تخت با حد برش ۱۵۰ کیلو دالتون انجام شد. در طول بهرهبرداری، نمونهبرداری از ورودی و خروجی انجام شد و پارامترهایCOD ، TSS و TDS بر اساس روشهای استاندارد اندازهگیری شدند. نتایج نشان داد میانگین COD از ۳۲۱ به ۶۸ میلیگرم در لیتر کاهش یافت (۷۹ درصد حذف) و میانگین TSS از ۹۹ به ۲ میلیگرم در لیتر رسید (۹۸ درصد حذف). همچنین TDS از ۱۱۳۴ به ۹۶۰ میلیگرم در لیتر کاهش یافت (حدود ۱۵ درصد کاهش) که با محدودیت ذاتی غشای اولترافیلتراسیون در حذف املاح محلول سازگار است؛ بنابراین، در کاربردهایی که کاهش بیشتر املاح ضروری باشد، استفاده از فرایندهای تکمیلی مانند نانوفیلتراسیون یا اسمز معکوس پیشنهاد میشود. بهطورکلی، MBR موردبررسی توانایی بالایی در حذف جامدات معلق و کاهش بار آلی داشته و میتواند برای برخی کاربردهای استفاده مجدد، با توجه به الزامات کیفی مقصد، گزینهای اطمینانبخش باشد. پایش ۳۵ روزه، روند عملکرد سامانه را در شرایط پساب واقعی نشان داد و نتایج میتواند مبنایی برای طراحی و ارزیابی آزمایشهای بلندمدتتر در مقیاس پایلوت در ادامه باشد.https://www.wwjournal.ir/article_245427_b5f4e5cc2bd99a393f79f8d1374f3c73.pdfمهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهانمجله آب و فاضلاب1024-593636420251121Applying Dynamic Air Cooling System to Reduce Water Consumption of Iranian-Made Evaporative Coolersبهکارگیری سیستم سرمایش هوای دینامیکی بهمنظور کاهش مصرف آب کولرهای آبی تبخیری تولیدی ایران9711423257810.22093/wwj.2025.499350.3459FAبهزادامیدیکاشانیاستادیار، گروه مهندسی مکانیک، دانشکده مهندسی، دانشگاه بیرجند، خراسان جنوبی، ایران0000-0002-7191-3531Journal Article20250112The considerable water consumption associated with Iranian-produced evaporative coolers is evident given Iran’s water shortage and diminishing water resources in Iran. Although Iranian-produced evaporative coolers have an older design and are well suited to the atmospheric conditions of Iran, which are mainly hot and semi-arid, their high water consumptions and the lack of water resources, particularly in summer, highlights the need for more scientific research. This should include new ideas and techniques aimed to reduce water consumption in these devices. In this study, a new dynamic air cooling system is introduced, by which atmospheric air can be cooled to -90 oC without the use of conventional refrigeration systems. The dynamic air cooling system represents a novel and innovative method on a global scale.Based on the scientific principles of gas dynamics and thermodynamics, it is able to increase the speed of air passing through this system to supersonic values in several stages, consequently reducing the temperature of the air passing through the system or its sensible energy, significantly. This innovative system is currently being used commercially in industrial cold stores. In the current work, by using the cold air produced by this system, the temperature of the circulating water in evaporative water coolers is significantly reduced, and the amount of water consumption in evaporative water coolers is reduced. It is shown that by using the cold air produced by the dynamic cooling system, the temperature of the circulating water is reduced from the wet bulb temperature of the ambient air to a temperature of 4 oC; in these conditions, the cooling load and the seasonal energy efficiency ratio increase by 97% and 29.2%, respectively, while the water consumption rate and specific water consumption decrease by 35.2 and 67.5%, respectively. Therefore, by using this system in evaporative water coolers produced in Iran, the water and energy consumption rates are both significantly reduced.مصرف آب قابلملاحظه کولرهای آبی تبخیری تولیدی ایران با توجه به کمآبی و کاهش منابع آب در کشور ایران بر همگان واضح است. از آنجایی که کولرهای آبی تبخیری تولیدی ایران طرح قدیمی داشته و از طرفی با شرایط اتمسفریک ایران که عمدتاً گرم و نیمهخشک است، تطابق خوبی داشته ولی از طرف دیگر با توجه به مصرف بالای آب در این کولرها و کمبود منابع آبی، خصوصاً در ایام تابستان، نیاز به انجام پژوهشهای علمی بیشتر و بهکارگیری ایدهها و تکنیکهای جدید برای کاهش مصرف آب در این وسایل احساس میشود. در این پژوهش ابتدا سیستم جدید سرمایش دینامیکی هوا معرفی شد که توسط آن هوای اتمسفر را میتوان بدون استفاده از سیستمهای تبرید متداول امروزی تا دمای oC90- سرد کرد. سیستم سرمایش دینامیکی هوا یک روش کاملاً نوین و با نوآوری جدید در سطح جهانی است که بر پایه اصول علمی دینامیک گاز و ترمودینامیک قادر است در چند مرحله، سرعت هوای عبوری از این سیستم را به مقدار بالای صوت رسانده و بالطبع دمای هوای عبوری از سیستم یا انرژی محسوس آن را بهنحو چشمگیری کاهش دهد. این سیستم ابتکاری در حال حاضر در سردخانههای صنعتی کاربری تجاری دارد. در این پژوهش با بهکارگیری هوای سرد حاصل از این سیستم، دمای آب سیرکولاسیون در کولرهای آبی تبخیری کاهش چشمگیر یافت و بالطبع میزان مصرف آب در کولرهای آبی تبخیری کاهش یافت. همچنین نشان داده شد که با بهکارگیری هوای سرد تولیدی از سیستم سرمایش دینامیکی، دمای آب سیرکولاسیون از دمای تر محیط هوا تا دمای oC 4 کاهش مییابد و در این شرایط بار سرمایشی و نسبت فصلی بازده انرژی به ترتیب 97 و 2/29 درصد افزایش و نرخ مصرف آب و مصرف ویژه آب به ترتیب 2/35 و 5/67 درصد کاهش مییابند. بنابراین با بهکارگیری این سیستم در کولرهای آبی تبخیری تولیدی ایران، نرخهای مصرف آب و انرژی همزمان بهنحو چشمگیری کاهش مییابند.https://www.wwjournal.ir/article_232578_e9244417163ef659b2b41038366bbff8.pdf