مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 35 5 2024 12 21 Sustainable Chromium Removal Using Electrocoagulation: Life Cycle Assessment of Different Electrode Materials تحلیل عملکرد انعقاد الکتریکی در حذف کروم با رویکرد ارزیابی چرخه عمر الکترودهای مختلف 1 23 222979 10.22093/wwj.2025.499125.3458 FA امیرحسین رجبی پور کارشناسی ارشد، گروه آب و محیط‌زیست، دانشکده مهندسی عمران و محیط‌زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران 0009-0000-1686-6392 محسن خضرلو اقدم کارشناسی ارشد، گروه آب و محیط‌زیست، دانشکده مهندسی عمران و محیط‌زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران 0009-0003-3378-7073 نسترن اسکندری دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه آب و محیط‌زیست، دانشکده‌ مهندسی عمران و محیط‌زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران 0009-0001-2754-0950 تقی عبادی دانشیار، گروه آب و محیط‌زیست، دانشکده‌ مهندسی عمران و محیط‌زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران 0000-0002-3566-9623 Journal Article 2024 09 02 Chromium is a significant and hazardous pollutant found in wastewater generated from industries such as electroplating, dye production, and leather manufacturing. Due to its high toxicity, carcinogenicity, and negative impact on human health and ecosystems, chromium removal from water sources is essential. Electrocoagulation has emerged as a highly effective technology for treating water and wastewater pollutants. This study assesses the effectiveness and sustainability of this procedure in removing chromium using three conventional electrode materials: iron, aluminum, and stainless steel. An analysis was conducted on the effects of two qualitative parameters: electrode material and surface quality. In this study, a novel parameter (surface quality) that includes both solid and rough textures was introduced. The results indicated that iron and stainless steel have superior chromium removal efficiencies in comparison to aluminum. Aluminum was found to be inefficient for chromium removal because of its low removal efficiency (14.4%) and high energy consumption (3.739 kwh/m³). Surface roughness demonstrated diverse impacts on different materials, enhancing aluminum removal efficiency by 57.2% and decreasing energy consumption for stainless steel by 10.74%, indicating rough surfaces can be a functional energy-saving approach. However, roughness also has disadvantages on steel and iron, increasing electrode consumption by 15.3% and 29.5%, respectively, and increasing the bulk of the passivation layer by 182% and 131%, respectively. To assess the environmental impacts of this process, three electrode materials were defined as distinct scenarios. These were evaluated through life cycle assessment in accordance with ISO 14040 guidelines. The impacts were evaluated by the CML baseline method, taking into account the electrode and energy consumption. Results revealed that stainless steel had considerable environmental burdens on impact categories including ODP, POCP, EP, HTP, GWP and ADP (F), accounting for 35–43% across these categories. In comparison to the other materials, iron had minimal effects on environmental performance, contributing only 9% to FAETP, whereas Al and SS contribute 58 and 33%, respectively. Consequently, solid iron is recommended as the most environmentally sustainable electrode, whereas rough stainless steel continues to be the most efficient electrode material. <strong>کروم یکی از آلاینده‌های سمّی و سرطان‌زا در فاضلاب‌های صنعتی مانند آبکاری، تولید رنگ و چرم‌سازی است که حذف آن از منابع آبی اهمیت زیادی دارد. انعقاد الکتریکی، به‌عنوان یک روش کارآمد، پتانسیل بالایی در حذف کروم دارد. در این پژوهش، تأثیر جنس و زبری سطح الکترودهای آهن، آلومینیوم و استیل ضدزنگ بر کارایی این فرایند برای حذف کروم بررسی شد. برای اولین بار، زبری سطح به‌عنوان یک عامل مؤثر بر عملکرد انعقاد الکتریکی مطالعه شد. همچنین این پژوهش از ابزار ارزیابی چرخه عمر برای ارزیابی اثرات زیست‌محیطی الکترودهای مختلف و تحلیل پایداری روش انعقاد الکتریکی بهره گرفت. نتایج نشان داد که آهن و استیل نسبت به آلومینیوم عملکرد بهتری در حذف کروم دارند. آلومینیوم به دلیل کارایی حذف پایین (40/14درصد) و مصرف انرژی بالا (kWh/m³739/3) گزینه مناسبی محسوب نمی‌شود. افزایش زبری سطح باعث بهبود کارایی حذف کروم در آلومینیوم (2/57 درصد) و کاهش مصرف انرژی در استیل (74/10 درصد) شد، اما موجب افزایش میزان جرم لایه‌ غیر‌فعال‌کننده و مصرف الکترود در آهن و استیل شد. درمجموع، الکترود استیل زبر با کارایی حذف 25/96 درصد، مصرف الکترود 332/0 گرم و جرم لایه‌ غیر‌فعال‌کننده 062/0 گرم بهترین عملکرد را داشت. علاوه بر این، ارزیابی چرخه عمر مطابق استاندارد</strong><strong> </strong><strong>ISO 14040</strong><strong> نشان داد که استیل بیشترین تأثیر زیست‌محیطی را در شاخص‌های ODP، POCP، EP، HTP، GWP وADP (F) داشت. در نهایت، با معیار قرار دادن ارزیابی چرخه عمر، الکترود آهن با کارایی حذف 05/98 درصد و تأثیر زیست‌محیطی کمتر، به‌عنوان گزینه بهینه معرفی شد.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_222979_a7529d5bde984bb0f7c4bf20c31bb6b7.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 35 5 2024 12 21 Removal of Tetracycline from Aqueous Environments Using CTF-P Photocatalyst with Organic-Covalent Structure under Visible Light حذف داروی تتراسایکلین از محیط‌های آبی با استفاده از فتوکاتالیست CTF-P واجد ساختار آلی-کووالانسی تحت نور مرئی 24 38 223286 10.22093/wwj.2025.500893.3460 FA محمد بشر دانشجوی دکترای تخصصی مهندسی محیط‌زیست، دانشکده فنی و مهندسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران 0009-0005-1129-0829 سهیل سبحان اردکانی استاد، گروه محیط‌زیست، دانشکده علوم پایه، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران 0000-0002-6038-0514 مهرداد چراغی استاد، گروه محیط‌زیست، دانشکده علوم پایه، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران 0000-0002-7918-8944 بهاره لرستانی استاد، گروه محیط‌زیست، دانشکده علوم پایه، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران 0000-0001-5016-8651 بهزاد شاهمرادی استاد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران 0000-0002-2120-4518 Journal Article 2024 09 04 Tetracycline is a common commercial antibiotic that is used in large quantities against bacteria and a wide range of microorganisms. The presence of TC in pharmaceutical industries and hospital wastewater can cause an unpleasant odor, skin disorders, and microbial resistance in pathogenic agents, and can lead to the death of effective microorganisms responsible for purifying wastewater. Therefore, its removal before entering into the environment is of great importance. Given the importance of the issue, this study evaluates the efficiency of TC removal from aqueous environments using a photocatalyst with an organic-covalent structure under visible light. In this study, a photocatalyst with an organic-covalent structure (CTF-P) was synthesized by reflux method and its efficiency was investigated. To identify the synthetic photocatalyst characterization, transmission electron microscopy, scanning electron microscopy, X-ray diffraction, elemental mapping analysis (EDX-Mapping), Fourier transform infrared spectroscopy, nitrogen adsorption-desorption analysis (BET) and diffuse reflectance spectroscopy were employed. Moreover, the effects of pH variables (4-9), photocatalyst concentration (10-40 mg) and contact time ((-30)-180 min) on the removal process were evaluated. Based on the results obtained, maximum removal efficiency was achieved at a 90 min contact time, 30 mg of photocatalyst content, and pH=7. The study of scavengers showed that the oxidants (i.e. , e^- and ) play an important role in the degradation process of TC from wastewater. As shown, CTF-P photocatalyst with organic-covalent structure could be used as an effective material for the removal of TC from industrial wastewater under visible light. <strong>تتراسایکلین یکی از آنتی‌بیوتیک‌های تجاری رایج است که به‌دلیل پایداری شیمیایی بالا در برابر باکتری‌ها و طیف گسترده‌ای از میکروارگانیسم‌ها استفاده می‌شود. حضور این آنتی‌بیوتیک در فاضلاب صنایع دارویی و پساب بیمارستانی باعث ایجاد بوی نامطبوع، اختلالات پوستی و مقاومت میکروبی در موجودات بیماری‌زا می‌شود و می‌تواند منجر به مرگ میکروارگانیسم‌های مؤثر در تصفیه فاضلاب شود و ازاین‌رو، تصفیه آن قبل از ورود به محیط‌زیست، اهمیت زیادی دارد. بنابراین، این پژوهش با هدف بررسی کارایی حذف داروی تتراسایکلین از محیط‌های آبی با استفاده از فتوکاتالیست با ساختار آلی-کووالانسی تحت نور مرئی انجام شد. در این پژوهش، ابتدا فتوکاتالسیت با ساختار آلی-کوالانسی به‌روش رفلاکس سنتز شد. ویژگی‌های فتوکاتالیست سنتز شده نیز با استفاده از آنالیزهای میکروسکوپ الکترونی عبوری، میکروسکوپ الکترونی روبشی، دستگاه پراش پرتوایکس، آنالیز نقشه‌برداری عنصری، طیف‌سنجی مادون‌قرمز فوریه، آنالیز جذب و واجذب نیتروژن و طیف‌سنجی بازتابی نفوذی شناسایی شدند. همچنین، اثر متغیرهای pH (معادل 4 تا 9)، غلظت فتوکاتالیست (mg10 تا 40) و زمان تماس (min (30-) تا 180) نیز بر کارایی حذف تتراسایکلین ارزیابی شد. یافته‌ها نشان داد که با افزایش زمان تماس تا min 90، غلظت فتوکاتالیست تا mg 30 و در pH برابر با 7، کارایی حذف تتراسایکلین افزایش یافته است. مطالعه اسکاونجرها نشان داد که اکسنده‌های</strong> ، e^-<strong>و</strong> <strong> نقش قابل‌توجهی در فرایند تخریب داروی تتراسایکلین از محلول آبی توسط CTF-P داشته‌اند. نتایج نشان داد پلیمر با ساختار آلی-کوالانسی می‌تواند به‌عنوان یک فتوکاتالیست مؤثر و در دسترس برای حذف تتراسایکلین از پساب‌های صنعتی تحت نور مرئی استفاده شود.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_223286_92f687c69bd68f46e0d559c7a5ecaff8.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 35 5 2024 12 21 Water Crisis and the Need to Reassess Water Ownership and Utilization Methods in Baluchestan (Case Study: Saravan) بحران آب و لزوم بازنگری در نظام مالکیت آب و شیوه بهره‌برداری از آن در بلوچستان (مطالعه موردی- سراوان) 39 58 223750 10.22093/wwj.2025.504673.3469 FA حمیده چلوارفروش دانشجوی دکترای باستان‌شناسی، گروه باستان‌شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0009-0002-7892-3369 مهدی مرتضوی دانشیار، گروه باستان‌شناسی و پژوهشکده علوم باستان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران 0000-0002-6753-5347 فریبا موسی پور نگاری دانشیار، گروه باستان‌شناسی و پژوهشکده علوم باستان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران 0000-0002-5897-812X Journal Article 2024 09 20 The water crisis in Baluchestan stems from both natural factors and mismanagement of water resources throughout the 20^th and early 21^st centuries. This study adopts a comparative-critical approach to examine water governance across two legislative periods: the <em>Law on Water and Its Nationalization</em> (1968) and the <em>Fair Distribution of Water Act</em> (1982). It also analyzes the continuation of these laws in recent decades and their impact on water usage practices in Baluchestan. The research methodology is historical-descriptive and interview-based. Findings indicate a regression in water rights following the revision of the water law in 1982. The study’s results-including the mismanagement of water resources, legal shortcomings, failure to implement existing regulations, fragmented land ownership, and neglect of water balance in the region-offer historically-informed solutions to overcome the crisis and promote sustainable water management in Baluchestan. These include reforming water governance, consolidating fragmented land holdings, implementing participatory management models, aligning water production and consumption costs, improving exploitation methods, and balancing water input and output to enhance the region’s water balance. Interviews with experts and local residents suggest that the water crisis in Baluchestan can be addressed through legal reforms, stakeholder participation, improved consumption patterns, and the use of modern methods such as crop pattern adjustment, underground irrigation, and smart watershed management. <strong>بحران آب در بلوچستان ریشه در عوامل طبیعی و مدیریت نادرست منابع آب در قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم دارد. این پژوهش به شیوه تطبیقی- انتقادی به حاکمیت آب در دو دوره قانون‌گذاری شامل قانون آب و نحوه ملی شدن آن در سال 1347 هـ . ش. و قانون توزیع عادلانه آب در سال 1361 هـ . ش. و همچنین به تداوم این قوانین در دهه‌های کنونی و بازتاب آن بر شیوه‌های بهره‌برداری در بلوچستان پرداخت. روش پژوهش از نوع تاریخی- توصیفی و مصاحبه‎ای بود. نتایج، بیانگر پسرفت در زمینه حقوق آب پس از اصلاح قانون آب سال 1361 بود. یافته‌های پژوهش (بهره‎برداری نادرست از منابع آب، ضعف‎های قانونی و نیز به کار نبردن قوانین تعیین‎شده، نظام خرده مالکی و بی‎توجهی به بیلان آب در منطقه) راه‌حل‌هایی را بر پایه تجارب تاریخی در منطقه برای گذشتن از بحران و مدیریت پایدار منابع آب در بلوچستان ارائه کرد، ازجمله اصلاح حاکمیت آب، یکپارچه‎سازی زمین‌های پراکنده، پیاده‌سازی الگوی مدیریت مشارکتی، ترازمندی میان بهای تمام‌شده آب و بهای مصرف آن، اصلاح شیوه‌های بهره‌برداری و تعادل‌بخشی برای بهبود بیلان. مصاحبه با کارشناسان و مردم بومی نشان داد که بحران آب در بلوچستان با اصلاحات قانونی، مشارکت سودبران محلی، اصلاح الگوی مصرف و بهره‎گیری از روش‌های نوین همچون اصلاح الگوی کشت، آبیاری زیرزمینی و آبخیزداری هوشمند حل‎شدنی است.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_223750_51d1bfdd6e2b06ae3d33f420b78c4261.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 35 5 2024 12 21 Extraction, Analysis and Statistical Comparison of Short-Term Hourly-Daily Water Consumption Patterns on Various National and Religious Occasions Throughout the Year; Case Study: Tehran City استخراج، تحلیل و مقایسه آماری الگوی کوتاه‌مدت ساعتی- شبانه‌روزی مصرف آب در مناسبت‌های مختلف ملّی و مذهبی در طول سال؛ مطالعه موردی: شهر تهران 59 73 225919 10.22093/wwj.2025.504400.3468 FA شیرزاد ایرانمهر دانشجوی دکترا، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران 0000-0003-1987-961X علی موسوی استاد، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران 0000-0001-8277-1666 سیامک کاظم‌زاده حنانی استاد، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران 0000-0001-6298-0444 Journal Article 2024 09 18 Extracting and analyzing the water demand pattern of customers in water distribution networks can play an important role in appropriate planning for providing water demand. However, the water consumption pattern depends on various factors, and to understand the pattern more accurately, it is necessary to analyze these factors. One of the factors affecting water consumption is sociocultural issues, which can affect the volume and pattern of water consumption. In the current study, the effect of various national and religious occasions, as part of the sociocultural issues, on the water consumption pattern is evaluated. In this regard, the holidays of Nowruz, Sizdah Beh Dar, Yalda Night, Muharram decade, religious festivals of Qurban, Ghadir and Fitr are evaluated. The effects of seasonal changes, the month of Ramadan and holidays are also examined. To implement this, a dataset of water consumption records in a study area in Tehran over a period of 9 years has been created. Then, based on these data, consumption records on the occasions under study have been extracted. Next, the water consumption pattern is evaluated and analyzed by statistical analysis of the data. The results of the present study confirm the dependency of water consumption on the type of occasion and cultural behavior of people, in terms of volume and consumption pattern throughout the day. The results of the conducted analyses show that water consumption in the month of Tir, as the most consumed month of the year, is 33% higher than in the month of Farvardin and 30% higher than in the month of Dey. Also, the end of Esfand has a local peak and reaches its lowest amount during the days of Nowruz. In addition, water consumption on occasions such as Yalda Night or the first day of the year has specific behaviors at certain times of the day, which confirms the need to pay attention to these cases. The results of this study show that the water consumption pattern depends on the occasions and their timing and has specific behaviors throughout the day and at certain times of the day. Understanding this dependency helps in the optimal management of water supply and also increases the accuracy of models developed to predict water demand. <strong>استخراج و تحلیل الگوی تقاضای آب مشترکین در شبکه‌های توزیع آب می‌تواند در برنامه‌ریزی مناسب برای تأمین تقاضای آب، نقش مهمی ایفا ‌کند. با این وجود، الگوی مصرف آب به عوامل مختلفی وابسته است و برای شناخت دقیق‌تر الگو، بررسی این عوامل ضروری است. یکی از عوامل مؤثر بر مصرف آب، مسائل فرهنگی- اجتماعی است که می‌تواند بر روی حجم و الگوی مصرف آب تأثیرگذار باشد. در این پژوهش، به بررسی تأثیر مناسبت‌های مختلف ملّی و مذهبی به‌عنوان بخشی از مسائل فرهنگی و اجتماعی، بر روی الگوی مصرف آب پرداخته شد. در این راستا، تعطیلات نوروز، سیزده به‌در، شب یلدا، دهه محرم، اعیاد مذهبی قربان، غدیر و فطر ارزیابی شدند. همچنین تأثیر تغییرات فصلی، ماه رمضان و تعطیلات نیز بررسی شدند. برای پیاده‌سازی این امر، مجموعه داده‌ای از سوابق مصرف آب در یک محدوده مطالعاتی در شهر تهران در یک بازه زمانی 9 ساله ایجاد شد. سپس بر اساس این داده‌ها، به استخراج سوابق مصرف در مناسبت‌های بررسی شده، پرداخته شد. در ادامه با تحلیل آماری داده‌ها، الگوی مصرف آب ارزیابی و تحلیل شد. نتایج این پژوهش وابستگی مصرف آب را به نوع مناسبت و رفتار فرهنگی مردم، از نظر حجم و الگوی مصرف در طول شبانه‌روز، تأیید کرد. نتایج تحلیل‌ها نشان داد که مصرف آب در ماه تیر به‌عنوان پرمصرف‌ترین ماه سال، 33 درصد نسبت به ماه فروردین و 30 درصد نسبت به ماه دی بیشتر است. همچنین انتهای ماه اسفند دارای بیشینگی مقطعی بوده و در ایام نوروز به کمترین مقدار خود در طول سال می‌رسد. علاوه بر این، مصرف آب در مناسبت‌هایی مانند شب یلدا یا روز اول سال، رفتارهای خاصی در ساعاتی از شبانه‌روز دارند که ضرورت توجه به این موارد را مورد تأیید قرار می‌دهد. نتایج استخراج شده از این پژوهش نشان داد که الگوی مصرف آب وابسته به مناسبت‌ها و زمان‌بندی آن‌ها، رفتارهای مشخصی در شبانه‌روز و ساعاتی از شبانه‌روز دارد که شناخت این وابستگی به مدیریت بهینه تأمین آب و همچنین افزایش دقت مدل‌های توسعه داده شده برای پیش‌بینی تقاضای آب، کمک می‌کند.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_225919_6c9b586432c889be430a2988943ec3cd.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 35 5 2024 12 21 Investigation of the Biodegradation of Diazinon by Aerobic Granules in Sequencing Batch Reactor بررسی تجزیه‎ زیستی دیازینون توسط گرانول‎های هوازی در راکتور ناپیوسته‎ متوالی 74 87 226642 10.22093/wwj.2025.517795.3483 FA هادیه میکائیل زاده دانشجوی دکترای مهندسی شیمی، گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران 0009-0000-9740-7912 غلام خیاطی دانشیار، گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران 0000-0003-3594-4266 Journal Article 2024 10 21 Diazinon is an organophosphate insecticide widely used in agriculture. Its persistence and toxicity in aquatic environments pose significant risks to both ecosystems and public health. Recently, biodegradation has emerged as an effective and sustainable method for pollutant removal. In this study, the potential for aerobic granule formation from diazinon-adapted activated sludge was evaluated in a sequencing batch reactor. During the adaptation phase, a reactor with a working volume of 1200 mL was inoculated with activated sludge. Initially, glucose was used as the carbon source, which was gradually replaced with diazinon. After 11 weeks, diazinon with a COD concentration of 300 mg/L was used as the sole carbon source. The entire adaptation period, considering the removal of carbon, nitrogen, and phosphorus, lasted 14 weeks. Subsequently, aerobic granule formation was carried out in an SBR with a working volume of 0.8 L, operated in 6-hour cycles for 60 days at ambient temperature and pH= 7 ± 0.2 (adjusted using sulfuric acid and sodium hydroxide). Aeration and mixing were provided by an air pump at a velocity of 5 cm/s. During the adaptation phase, a removal efficiency of 72.33% was achieved at an influent concentration of 300 mg COD/L. After granule formation, the removal efficiency increased to 94.33% under the same conditions. Brown-colored aerobic granules up to 3 mm in diameter formed, with an SVI₃₀/SVI₅ ratio of 0.96. The protein-to-polysaccharide (PN/PS) ratio reached 1.64, indicating good structural cohesion. The results of this study indicate that aerobic granules derived from activated sludge, adapted to diazinon, have a high potential for the biological removal of this pollutant. These findings can serve as an effective and sustainable solution for treating diazinon-contaminated wastewater on an industrial scale and for reducing the environmental impacts of this toxin in water resources. <strong>دیازینون، یک حشره‌کش ارگانوفسفره است که به‌طور گسترده‌ای در کشاورزی استفاده می‌شود. پایداری و سمیّت بالای این ترکیب در محیط‌های آبی، خطرات قابل‌توجهی برای محیط‎زیست و سلامت جامعه ایجاد می‌کند. در سال‌های اخیر،‌ تجزیه زیستی به‎عنوان روشی مؤثر و پایدار برای حذف آلاینده‌ها مورد توجه قرار گرفت. در این پژوهش، پتانسیل تشکیل گرانول‎های هوازی از لجن فعال سازگار‎ شده با دیازینون در SBR ارزیابی شد. در مرحله سازگارسازی، راکتوری با حجم کاری 1200 میلی‌لیتر با لجن فعال تلقیح شد. ابتدا منبع کربن گلوکز بود که به‌تدریج با دیازینون جایگزین شد. پس از 11 هفته، دیازینون با غلظت COD معادل 300 میلی‌گرم در لیتر به‌عنوان تنها منبع کربن استفاده شد. کل دوره سازگارسازی با توجه به حذف کربن، نیتروژن و فسفر، 14 هفته به طول انجامید. پس از آن، فرایند تشکیل گرانول‌های هوازی در راکتور SBR با حجم کاری 8/0 لیتر، طی چرخه‌های 6 ساعته به مدت 60 روز، در دمای محیط و pH برابر 2/0±7 (تنظیم ‌شده با اسید سولفوریک و هیدروکسید سدیم) انجام شد. هوادهی و اختلاط با پمپ هوا و سرعت 5 سانتی‌متر بر ثانیه تأمین شد. در مرحله سازگارسازی، میزان حذف دیازینون در غلظت ورودی 300 میلی‎گرم COD در لیتر 33/72 درصد به‎دست آمد. پس از تشکیل گرانول‎های هوازی، این میزان به 33/94 درصد افزایش یافت. گرانول‎های قهوه‌ای‌رنگ با اندازه‎ حداکثر 3 میلی‎متر و نسبت SVI₃₀/SVI₅ برابر 96/0 تشکیل شدند. نسبت پروتئین به پلی‎ساکارید در گرانول‎های هوازی به 64/1 رسید که نشان‎دهنده انسجام مناسب ساختاری بود. نتایج این پژوهش نشان داد گرانول‌های هوازی حاصل از لجن فعال سازگار شده با دیازینون، پتانسیل بالایی برای حذف زیستی این آلاینده دارند. این یافته‌ها می‌تواند به‌عنوان راهکاری مؤثر و پایدار برای تصفیه پساب‌های آلوده به دیازینون در مقیاس صنعتی و کاهش اثرات زیست‌محیطی این سم در منابع آبی استفاده شود.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_226642_d95286e515e980e79d558db37f24fe9f.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 35 5 2024 12 21 Human Health Risk Assessment of PAHs from Anzali Wetland ارزیابی ریسک سلامت انسان در مواجهه با ترکیبات PAH در تالاب انزلی 88 103 226900 10.22093/wwj.2025.525270.3495 FA راحیل نوذرپور پژوهشگر پسادکترا، گروه محیط‌زیست، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، مازندران، ایران 0000-0003-4214-5761 علیرضا ریاحی بختیاری استاد، گروه محیط‌زیست، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، مازندران، ایران 0000-0002-6850-485X علی عظیمی دانش‌آموخته دکترا، گروه محیط‌زیست، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، مازندران، ایران 0000-0002-5892-7963 Journal Article 2024 10 23 Anzali Wetland, as an internationally protected area under the Ramsar Convention, has been exposed to increasing concentrations of PAHs due to various factors such as transportation bridges, military facilities, urban sewage systems, gas stations, fishing boats, tourism, and fishing activities. PAHs emissions pose significant health risks to local populations who depend heavily on the wetland ecosystem, leading to the transfer and accumulation of pollutants in biological tissues through the food chain and dermal contact with sediments. Accordingly, the concentration of 16 priority PAH compounds, as identified by USEPA, was assessed in sediments from two regions: the central-northern area with high PAH emissions and the southern area of the wetland with lower emissions. PAH compounds in sediment samples were extracted using a Soxhlet apparatus. The extracted samples were then analyzed using column chromatography and gas spectrometry to identify and quantify the 16 PAH compounds present. To compare PAH concentrations between the northern-central and southern regions of Anzali Wetland, PERMANOVA was performed. Human health risks associated with PAH ingestion and dermal exposure were assessed using ILCR approach and TEQ_BaP. The findings indicated that the total PAH concentration in sediments from the northern and central regions ranged from 2168.87 to 11403.56 ng/g dry weight, with an average of 6897.60 ng/g dry weight. In contrast, the total PAH concentration in the southern region was between 48.02 and 276.03 ng/g dry weight, averaging a dry weight of 132 ng/g. PERMANOVA results indicated a significant difference in PAH concentrations between different wetland regions (Pseudo-F=127.05, p=0.001). Furthermore, TEQ_BaP levels in the northern-central region (166.43) were considerably higher than in the southern region (26.67). Based on ILCR_ingestion assessments, the cancer risk due to sediment ingestion in the wetland was evaluated as negligible at 7×10⁻⁷. However, ILCR_dermal values obtained in the wetland at 1×10⁻³ indicate a high carcinogenic risk from dermal exposure to PAH compounds in these sediments. Given that Anzali Wetland is classified as contaminated and the total incremental cancer risk is estimated at 1×10⁻³, this indicates a high carcinogenic risk for local residents. The elevated cancer risk in Anzali Wetland-particularly in the northern-central region, which constitutes a large portion of the wetland-is strongly associated with high concentrations of petroleum derivatives and methylation. Among the 16 PAH compounds measured, naphthalene exhibited the highest concentrations in more polluted locations. To mitigate pollution impacts, replacing asphalt with permeable pavement in areas surrounding the wetland is recommended, as this can help reduce runoff during rainfall. Additionally, reducing traffic by relocating parking areas farther away is advised to prevent pollutants from entering the wetland environment. <strong>تالاب انزلی، منطقه حفاظت‌ شده بین‌المللی تحت کنوانسیون رامسر، به‌دلیل پل‌های عبور و مرور، تأسیسات نظامی، سیستم‌های فاضلاب شهری، پمپ‌بنزین‌ها، قایق‌های ماهیگیری، فعالیت‌های گردشگری و ماهیگیری، در معرض افزایش غلظت ترکیبات PAH قرار گرفته است. انتشار ترکیبات PAH برای جمعیت محلی که وابستگی زیادی به زیست‌بوم‌ تالاب دارند، منجر به انتقال و تجمع آلاینده‌ها در بافت‌های زیستی از طریق زنجیره غذایی و تماس پوستی با رسوبات می‌شود. در این پژوهش غلظت 16 ترکیب اولویت‌دار PAH، مطابق با دستورالعمل آژانس حفاظت محیط‌زیست ایالات‌متحده، در رسوبات دو منطقه شمالی- مرکزی که دارای انتشار زیاد PAH است و منطقه جنوبی تالاب که انتشار کمتری دارد، ارزیابی شد. ترکیبات PAH موجود در نمونه‌های رسوب با استفاده از دستگاه سوکسله استخراج شدند. سپس، برای شناسایی و تعیین کمّی 16 ترکیب PAH موجود در نمونه‌ها، با استفاده از کروماتوگرافی ستونی و طیف‌سنجی گازی ارزیابی شدند. برای مقایسه غلظت PAH بین مناطق شمالی- مرکزی و جنوبی تالاب انزلی، از آزمون یک‌طرفه پرمانوا استفاده شد. ریسک سلامت انسان ناشی از بلع و تماس پوستی با ترکیبات PAH با استفاده از رویکرد ارزیابی خطر ابتلا به سرطان و شاخص سمیّت کل ترکیبات PAH نسبت به بنزو [a] پایرن (TEQ_BaP) بررسی شد. غلظت کل 16 ترکیب PAH در منطقه شمالی- مرکزی تالاب بینng/g 87/2168 وزن خشک و ng/g 56/11403 متغیر بود و میانگین آن ng/g 60/6897 گزارش شد. در منطقه جنوبی تالاب، این مقدار بین ng/g 02/48 وزن خشک و ng/g 03/276 در نوسان بود و میانگین آن ng/g 132 ثبت شد. نتایج آزمون پرمانوا نشان داد که غلظت ترکیبات PAH در رسوبات تالاب میان مناطق مختلف تفاوت معناداری دارد (Pseudo-F = 127.05، p = 0.001). علاوه بر این، میزان TEQ_BaP در منطقه شمالی- مرکزی تالاب انزلی (43/166) به‌طور قابل‌توجهی بیشتر از منطقه جنوبی (67/26) تعیین شد. بر اساس ارزیابی ILCR_ingestion، خطر ابتلا به سرطان ناشی از بلع رسوبات تالاب (^7-10 × 7) فاقد خطر ارزیابی شد. بااین‌حال، مقدار به‌دست ‌آمده از ILCR_dermal در تالاب (^3-10 × 1) نشان‌دهنده خطر زیاد سرطان‌زایی ناشی از تماس پوستی با ترکیبات PAH موجود در این رسوبات بود. تالاب انزلی به‌عنوان منطقه آلوده شناخته شد و ریسک سرطان در این تالاب ^3-10×1 ارزیابی شد که نشان‌دهنده خطر زیاد سرطان‌زایی برای افراد بومی محسوب می‌شود. خطر سرطان‌زایی، به‌ویژه در مناطق مرکزی- شمالی تالاب که بخش گسترده‌ای از تالاب را شامل می‌شود، ارتباط مستقیمی با غلظت زیاد مشتقات نفتی و متیلاسیون دارد. در میان 16 ترکیب PAH اندازه‌گیری شده، نفتالین بیشترین غلظت را در مکان‌های آلوده‌تر نشان داده است. به‌منظور کاهش تأثیرات آلودگی، جایگزینی آسفالت با روسازی نفوذپذیر در مناطق مجاور تالاب، به کاهش رواناب هنگام بارندگی کمک می‌کند. همچنین، کاهش ترافیک از طریق جابه‌جایی پارکینگ‌ها به نقاط دورتر توصیه می‌شود تا از ورود آلاینده‌ها به محیط تالاب جلوگیری شود.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_226900_95e50850e6e63ba0fa28a3c1c510dbe0.pdf