مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 27 2 2016 05 21 Sonochemical Oxidation of Acid Blue 113 by Fe (II)-activated Hydrogen Peroxide and Persulfate in Aqueous Environments اکسیداسیون سونوشیمیایی رنگ اسید بلو 113 در محیط‌های آبی با استفاده از پراکسید هیدروژن و پرسولفات فعال شده با آهن فرو 2 13 11309 FA عبدالمطلب صید محمدی استادیار گروه مهندسی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران قربان عسگری استادیار گروه مهندسی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران 0000-0003-0127-9480 جمال مهر علی پور دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان امیر شعبانلو دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران حلیمه الماسی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان فیروزه ظاهری دانش‌آموخته کارشناسی مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Journal Article 2014 05 29 Residual Azo dyes pose a major environment problem due to the benzene rings present in their structure. In this experimental study, the efficiencies of the US/H₂O₂/Fe²⁺ and US/S₂O₈₂^‒/Fe²⁺ processes in degrading Acid Blue 113 Azo were investigated. For this purpose, the effects of the parameters involved in these processes such as initial solution pH in the range of 3 to 11, different concentrations of H₂O₂, and ‒S₂O₈₂ in the range of 1 to 10 mM, those of FeSO₄ in the range of 0.1 to 1 mM, and different initial dye concenterations were investigated in a batch ultrasound reactor operated at 40 kHz. Also, the effects of aeration on process efficiency and fluctuations in the dye UV-Vis spectrum were investigated under optimum conditions. Based on the results obtained, dye removal efficiency decreased considerably in both processes with increasing pH such that maximum removal efficiency was obtained at pH 3 in both processes. Similarly dye removal efficiency decreased in both processes when FeSO₄ concentration rose above 0.5 mM. The optimum conditions in the US/H₂O₂/Fe²⁺ process to achieve a removal efficiency of 93.5% for an initial dye concentration of 50 mg/L involved H₂O₂ and FeSO₄ concentrations of 2.5 and 0.05 mM, respectively. Under the same optimal conditions, the efficiency of the US/S2O82^‒/Fe²⁺ process was found to be 94.3% for a S₂O₈₂^‒ concentration of 2.5 nM. These results suggest that the US/S₂O₈₂^‒/Fe²⁺ is more effective than the US/H₂O₂/Fe²⁺ in reducing the 567 nm peak of the dye structure. Finally, examination of the changes in the UV-Vis spectra of Acid Blue 113 showed that the US/H₂O₂/Fe²⁺ process led to greater declines in the 276 and 203 nm peaks. رنگ‌های آزو که در ساختار آنها حلقه‌های بنزن وجود دارد، از جمله مشکلات عمده محیط زیستی به‌شمار می‌روند. در این پژوهش تجربی کارایی فرایندهای US/H₂O₂/Fe²⁺ و US/S₂O₈^2-/Fe²⁺ در تخریب رنگ اسید بلو 113 مورد بررسی قرار گرفت. تأثیر پارامترهای مؤثر در فرایند، نظیر pH محلول در محدوده 3 تا 11، غلظت‌های متفاوت H₂O₂ و S₂O₈^2- در محدوده 1 تا 10 میلی‌مولار، اسید سولفوریک در محدوده 01/0 تا 1 میلی‌مولار و غلظت اولیه رنگ با استفاده از یک محفظه منقطع مولد التراسوند در فرکانس40 کیلوهرتز بررسی شد. همچنین تأثیر هوادهی در کارایی فرایند و تغییرات طیف UV-Vis رنگ در شرایط بهینه بررسی شد. مطابق با نتایج، با افزایش pH محیط آبی، کارایی حذف رنگ در هر دو فرایند به‌طور چشمگیری کاهش یافت، به‌طوری که بیشترین میزان حذف رنگ در هر دو فرایند در pH برابر 3 مشاهده شد. افزایش غلظت FeSO₄ از 5/0 میلی مولار، کارایی حذف رنگ در هر دو فرایند را کاهش داد. در فرایند US/H₂O₂/Fe²⁺ شرایط بهینه برای حذف 5/93 درصد رنگ با غلظت اولیه 50 میلی‌گرم در لیتر در غلظت‌‌های H₂O₂ و FeSO₄ به ترتیب 5/2 و 05/0 میلی‌مولار به‌دست آمد. در همین شرایط کارایی فرایند US/S₂O₈^2-/Fe²⁺ در غلظت5/2 میلی مولار S₂O₈^2-، 3/94 درصد به‌دست آمد که حاکی از تأثیر بیشتر فرایند US/S₂O₈^2-/Fe²⁺ در کاهش پیک 567 نانومتر ساختار رنگ نسبت به فرایند US/H₂O₂/Fe²⁺ بود. همچنین مشاهده تغییرات طیف UV-Vis رنگ اسید بلو 113 نشان داد، فرایند US/H₂O₂/Fe²⁺ نسبت به فرایند US/S₂O₈^2-/Fe₂، کاهش بیشتری در پیک‌های 276 و 203 نانومتر ایجاد کرده است. https://www.wwjournal.ir/article_11309_263138a8b987787df892aaafe081a2d6.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 27 2 2016 05 21 The Photocatalytic Removal of Ortho Chlorophenol from Aqueous Solution Using Modified Fly Ash - Titanium Dioxide حذف فتوکاتالیستی ارتوکلروفنل از محلول‌های آبی با استفاده از مخلوط خاکستر فرار اصلاح شده - دی اکسید تیتانیم 14 21 12203 FA محمد ملکوتیان استاد مرکز تحقیقات مهندسی بهداشت محیط و گروه بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران 0000-0002-4051-6242 علیرضا مصداقی نیا استاد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، و استاد مرکز تحقیقات کیفیت آب، پژوهشکده محیط زیست دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران شیما رضایی دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، گروه بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران Journal Article 2014 08 11 The photocatalytic process is a useful method for the effective removal of phenolic compounds. Conducted in the spring‒summer 2013 at the Engineering Research Center for Environmental Health, Kerman University of Medical Sciences, this experimental study used a modified fly ash‒TiO₂ mixture to enhance the photocatalytic removal efficiency of ortho-chlorophenol. Fly ash obatined from the Thermal Power Plant in Zarand, Kerman, was initially washed with sulfuric acid before being oxidized with potassium permanganate. The mixture of modified fly ash and TiO₂ was then used for the removal of ortho-chlorophenol in the presence of UV light and the factors involved in the removal process were optimized. It was found that the ortho-chlorophenol removal efficiency recorded by the mixture of modified fly ash and TiO2 was higher than that by each of the modified fly ash or TiO₂/UV alone. It was, further, observed that removal efficiency with a modified fly ash to TiO₂ ratio of 3:1 rose to 98.8% under optimum conditions (i.e., pH: 2; contact time: 2 h; room temperature (29±2˚C), and a catalyst dose of 0.6 g). The ortho-chlorophenol removal efficiency in real wastewater from the Coal Wash Plant in Zarand was recorded at 88.4%. Based on the results obtained from simultaneous use of modified fly ash and TiO₂, the proposed method may be recommended for industrial applications. فرایند فتوکاتالیستی به‌عنوان یکی از روش‌های مناسب در حذف ترکیبات فنلی استفاده می‌شود. در این مطالعه از مخلوط خاکستر فرار اصلاح شده دی اکسید تیتانیم برای افزایش راندمان حذف فتوکاتالیستی ارتوکلروفنل استفاده شد. این پژوهش تجربی در شش ماهه اول 1392 در مرکز تحقیقات مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی کرمان انجام گرفت. خاکستر فرار تهیه شده از نیروگاه برق حرارتی زرند کرمان ابتدا با اسید سولفوریک شسته و سپس با پرمنگنات پتاسیم اکسید شد. از مخلوط خاکستر فرار اصلاح شده و TiO₂ برای حذف ارتوکلروفنل در حضور نور UV استفاده شد. عوامل موثر بر فرایند حذف بهینه شد.  نتایج نشان داد راندمان حذف ارتوکلروفنل در مخلوط خاکستر فرار اصلاح شده به TiO₂ بالاتر از خاکستر فرار اصلاح شده به‌تنهایی و TiO₂/UV به‌تنهایی بود. راندمان حذف در شرایط بهینه pH برابر 2 و دمای اتاق (2±29 درجه سلسیوس) و مقدار 6 گرم سوبسترای مخلوط با نسبت 3 به 1 خاکستر فرار اصلاح شده به TiO₂ تا 9/98درصد ارتقا یافت. راندمان حذف ارتوکلروفنل در فاضلاب واقعی کارخانه زغال‌شویی زرند 4/88 درصد به‌دست آمد. با توجه به نتایج مثبت به‌دست آمده از استفاده توام خاکستر فرار اصلاح شده و TiO₂ در بالا بردن راندمان حذف نمونه واقعی، می‌توان استفاده از این روش را توصیه نمود. https://www.wwjournal.ir/article_12203_87736972ed2fb48230f1052699dedbe7.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 27 2 2016 05 21 Efficiency of Immobilized Nano TiO2 on Fe-ZSM-5 Zeolite in Organic Pollutants Removal from Petroleum Refinery Wastewater کارایی فتوکاتالیست نانواکسید تیتانیوم تثبیت شده بر زئولیت Fe-ZSM-5 در حذف آلاینده‌های آلی پساب پالایشگاه نفت 22 33 12197 FA زهرا قاسمی دانشجوی دکترای محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، مازندران حبیب ا... یونسی دانشیار گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، مازندران 0000-0003-3664-9525 علی اکبر زینتی زاده استادیار گروه شیمی کاربردی، دانشکده شیمی، دانشگاه رازی، کرمانشاه Journal Article 2015 02 03 Effluents from oil refineries contain different concentrations of aliphatic and aromatic hydrocarbons. Given the toxicity of the aromatic fraction that is not readily degradable by conventional treatment processes, advanced processes are required for their removal. This study investigated the photocatalytic degradation and removal of organic contaminants from oil refinery effluents. For this purpose, TiO₂-Fe-ZSM-5 photocatalyst was initially produced by immobilizing TiO₂ into the structure of synthetic Fe-ZSM-5 zeolite. X-Ray diffraction, X-Ray fluorescence, Fourier transform infrared (FTIR) spectroscometry, scanning electron microscopy, transmission electron microscopy, and nitrogen sorption/desorption techniques were then employed to determine the structural and physicochemical properties of the products. High purity TiO₂-Fe-ZSM-5 photocatalyst with a TiO₂ percentage of 29.28 and a specific surface area of 304.6 m²g^-1was synthesized. The photocatalyst thus obtained was then applied for the removal of organic pollutants from the effluent of Bandar Abbas Oil Refinery. A maximum COD reduction of more than 80% was achieved under optimum conditions (i.e., pH: 4, catalyst concentration: 3 g/l, temperature: 45 °C, and UV exposure time: 240 min). پساب پالایشگاه نفت حاوی غلظت‌های متفاوتی از هیدروکربن‌های نفتی آروماتیک و آلیفاتیک است. با توجه به اینکه محتوای آروماتیک سمی بوده و با تصفیه متداول به راحتی حذف نمی‌شود، برای حذف این دسته از آلاینده‌ها، روش‌های پیشرفته نیاز است. در این مطالعه حذف و تخریب فتوکاتالیتیکی آلاینده‌های آلی پساب پالایشگاه نفت مورد بررسی قرار گرفت. ابتدا فتوکاتالیست TiO₂-Fe-ZSM-5 با نشاندن TiO₂ در ساختار زئولیت Fe-ZSM-5 سنتزی تهیه شد. سپس از ‌روش‌های پراش اشعه ایکس، فلورسانس اشعه ایکس، طیف‌سنجی مادون قرمز فوریه، میکروسکوپ الکترونی روبشی، میکروسکوپ الکترونی عبوری و جذب و واجذب نیتروژن برای بررسی خصوصیات ساختاری، فیزیکی و شیمیایی محصولات تولید شده استفاده شد. فتوکاتالیست TiO₂-Fe-ZSM-5 با خلوص بالا، درصد TiO₂ برابر 28/29 و مساحت سطح ویژه برابر 6/304 مترمربع بر گرم سنتز شد. در ادامه، فتوکاتالیست TiO₂-Fe-ZSM-5 سنتزی به‌منظور حذف ترکیبات آلی و تصفیه پساب پالایشگاه نفت بندرعباس مورد استفاده قرار گرفت. مقدار بیشینه 80 درصد حذف ترکیبات آلی در شرایط بهینه pH برابر 4، دز فتوکاتالیست برابر 3 گرم در لیتر، دما برابر 45 درجه سلسیوس و زمان تابش نور ماوراء بنفش برابر 240 دقیقه به‌دست آمد. https://www.wwjournal.ir/article_12197_0afe095e81a6ac76ff3f69975cb3e7ae.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 27 2 2016 05 21 Potential Removal of Styrene by the Aerobic Microorganism Rhodococcus erythropolis PTCC 1767 پتانسیل حذف استایرن توسط میکروارگانیسم هوازی رودوکوکوس اریتروپولیس PTCC 1767 34 43 12925 FA مصطفی عرب جعفری کارشناسی ارشد مهندسی شیمی گرایش محیط زیست، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران نرگس فلاح استادیار و عضو هیئت علمی گروه صنایع غذایی و بیوتکنولوژی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران میترا دادور دانشیار و عضو هیئت علمی گروه پتروشیمی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران بهرام ناصرنژاد استاد و عضو هیئت علمی گروه صنایع غذایی و بیوتکنولوژی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران Journal Article 2014 01 24 Biodegradation of styrene by an aerobic microorganism (namely, <em>Rhodococcus erythropolis PTCC</em> <em>1767)</em> as well as the effects of bacterial cultures non-adapated and adapted to 90 mg/l styrene were investigated. In both cases, an initial biomass concentration of 0.31 mg/l and styrene concentrations of 10, 20, 30, 50, 70, 90, and 150 mg/ l were used and the tests were carried out at 32 °C and at pH 7. The results showed that the unadapted bacterial cultures were capable of biodegrading 10 mg/l in 15 h; however, removal efficiency was observed to decrease with increasing initial styrene concentration such that at a concentration of 150 mg/l, only 17% of the biomass was degraded over 48 h. On the other hand, the adapted microorganisms were capable of completly degrading Styrene at various initial concentrations of 10 to 150 mg/l over 2.7‒45 h. The kinetics of styrene biodegradation by <em>R. erythropolis PTCC 1767</em> was also studied. The styrene bioremoval data fitted to the Monod model and to five inhibition kinetic models (namely, Haldane, Webb, Yano, Aiba, and Teissier-type). Among these models, the Haldene one was found to fit satisfactorily the kinetic data (R2>0.99, SSE=0.008) with the following Haldane model parameters: qm=4.235 mg/g dry cell h; Ks= 7.594 mg/l; and Ki= 34.58 mg/l. <strong>در این تحقیق قابلیت حذف زیستی استایرن توسط میکروارگانیسم هوازی <em>رودوکوکوس اریتروپولیس </em></strong><strong><em>PTCC1767</em></strong><strong> سازگار نشده و سازگار شده مورد بررسی قرار گرفت. در هر دو حالت غلظت اولیه توده زیستی برابر</strong><strong>31 میلی‌گرم در لیتر </strong><strong>و میزان غلظت استایرن برابر 30،20،10، 90،70،50 و150 میلی‌گرم در لیتر در نظر گرفته شد و کلیه آزمایش‌ها در دمای 32 درجه سلسیوس و </strong><strong>pH</strong><strong> برابر 7 انجام شد. میکروارگانیسم غیر سازگار قادر بود غلظت 10 میلی‌گرم در لیتر استایرن را در مدت زمان 15 ساعت به‌طور کامل حذف نماید اما با افزایش غلظت استایرن میزان حذف کاهش یافت به</strong><strong>‌</strong><strong>طوری که در مدت زمان 48 ساعت تنها 17 درصد از غلظت 150 میلی‌گرم در لیتر استایرن حذف شد. توده زیستی سازگار شده تا غلظت 90 میلی‌گرم در لیتر توانست غلظت‌های اولیه مختلف استایرن در محدوده 10 تا 150 میلی‌گرم در لیتر را در مدت زمان 7/2 تا 45 ساعت به‌طور کامل حذف کند. سینتیک تخریب زیستی استایرن توسط میکروارگانیسم غیر سازگار شده نیز تعیین شد. داده‌های به‌دست آمده با مدل سینتیکی مونود و پنج مدل بازدارنده هالدین، وب، یانو، ایبا و تیزر تطبیق یافتند. مدل هالدین نسبت به تمام مدل‌ها (با 99/0= </strong><strong>R₂</strong><strong> و 008/0 = </strong><strong>SSE</strong><strong>) تطبیق مناسب‌تری داشت. پارامترهای سینتیکی مدل هالدین عبارت‌اند از :    </strong><strong> mg/g dry cellh</strong><strong> 235/4</strong><strong>qm=</strong><strong> ،</strong><strong> mg/L</strong><strong> 594/7 </strong><strong>Ks=</strong><strong> ،</strong><strong>mg/L </strong><strong>58/34</strong><strong>Ki=</strong><strong>.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_12925_f2682c2ed6193e284aef8107b2e62a4e.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 27 2 2016 05 21 Comparison of the Cost-effectiveness of Activated Sludge Systems with Natural Wastewater Treatment Systems in Kermanshah Province مقایسه هزینه- اثربخشی سیستم‌های لجن فعال با سیستم‌های طبیعی تصفیه فاضلاب در استان کرمانشاه 44 53 12204 FA علی الماسی استاد گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، موسس و عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقاء سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه عبداله درگاهی دانشجوی دکترای مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران 0000-0003-2929-2556 سهراب دل انگیزان استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه رازی کرمانشاه امیر حسین هاشمیان دانشیار گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه مرضیه نادری کارشناس ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه Journal Article 2014 09 28 To determine the economic feasibility of wastewater treatment plants requires methods to determine their cost/effectiveness ratio. The objective of the present descriptive analytical study was to determine and compare the cost/effectiveness ratios of two types of wastewater treatment systems operating in Kermanshah Province. For this purpose, data and information on the wastewater treatment plants under study were collected from both local water and sewage companies and treatment plant operators. The data were then subjected to statistical analysis using the SPSS software program. All the costs assoiated with the erection and operation of the treatment processes were analyzed and plant efficiencies were determined to work out the cost/effectiveness index for each plant as a basis for comparisons. Average values of overall efficiency determined from the mean values of total suspended solids, biochemical oxygen demand, and chemical oxygen demand removals in both activated sludge and natural systems were found to be 76.37±18.19% and 61.69±19.0%2, respectively. Also, the two systems were found to be significantly different with respect to their overall efficiency. Moreover, the cost/effectiveness ratios obtained for the two activated sludge and natural systems were 0.23 and 0.58, respectively. Based on the results obtained, it may be claimed that, despite their lower efficiency, natural treatment systems outperform activated sludge ones due to their higher cost/effectiveness ratio, which makes them superior to the activated sludge process. Natural treatment systems owe their superiority to their lower investment, operation, and maintenance costs. برای امکان‌سنجی اقتصادی بودن تصفیه‌خانه‌های فاضلاب، روشی مورد نیاز است که این سیستم‌ها را از نظر هزینه-اثربخشیمورد بررسی قرار دهد. این مطالعه با هدف ارزیابی هزینه‌بری و اثر بخش بودن سیستم‌های تصفیه فاضلاب موجود در استان کرمانشاه صورت گرفت. مطالعه از نوع توصیفی- تحلیلی بوده و اطلاعات مربوط به تصفیه‌خانه‌ها از شرکت‌های آب و فاضلاب و بهره‌برداران تصفیه‌خانه‌ها جمع‌آوری شد و با استفاده از برنامه آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. تمام هزینه‌ها و راندمان فرایندهای تصفیه بررسی شد و شاخص هزینه- اثربخشی برای آن‌ها محاسبه شد و سیستم‌ها از نظر این نسبت با هم مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج مطالعه نشان داد که میانگین راندمان کل پارامترهای مورد بررسی در این مطالعه، برای سیستم‌های لجن فعال و طبیعی به‌ترتیب 35/76 و 69/61 درصد به‌دست آمد. همچنین تفاوت میانگین راندمان کل در دو سیستم از نظر آماری معنی‌دار بود. میزان هزینه– اثربخشی در این سیستم‌ها نیز به‌ترتیب برابر 23/0 و 58/0 به‌دست آمد. با توجه به نتایج می‌توان گفت که سیستم‌های طبیعی تصفیه فاضلاب با وجود راندمان پایین‌تر نسبت به سیستم‌های لجن فعال دارای هزینه- اثربخشی بهتری هستند که نشان‌دهنده برتری سیستم‌های طبیعی است و مهم‌ترین عامل در این موفقیت را می‌توان به هزینه‌های سرمایه‌گذاری و بهره‌برداری پایین‌تر نسبت به سیستم‌های لجن فعال نسبت داد. https://www.wwjournal.ir/article_12204_8417b4b7a64929b9e6dea71c8c247959.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 27 2 2016 05 21 Comparison Between Age, Length and Weight with Mercury Concentration in the Muscle of Two Fish species; Barbus Grypus and Barbus luteus of Fishes Maroon River in Behbahan مقایسه همبستگی سن، طول و وزن با تراکم جیوه در عضله دو گونه ماهی؛ شیربت و حمری از ماهیان رودخانه مارون بهبهان 54 60 12690 FA مهناز ممتازان دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مهندسی عمران- محیط زیست، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز مهرناز آصفی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مهندسی عمران- محیط زیست، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز رسول زمانی احمد محمودی عضو هیئت علمی گروه شیلات و محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد Journal Article 2013 12 29 Increasing attention is nowadays being paid to contaminants in fish due to their significant effects on the fish and other organisms that live on them. This study was designed to investigate mercury concentrations in the muscle tissues of the two species of Barbus grypus and Barbus luteus indigenous to the Maroon River in Behbahan, southeast of Khuzestan Province. For this purpose, 20 fish from each species were randomly collected from the river over the period from June to December 2009. The fish were then subjected to biometric tests and their gender and age were determined while the Mercury Analyzer AMA254 was used to measure mercury concentrations in their muscle tissues. Examination of the data on age and weight correlations with mercury concentration in the muscle tissues of both species showed that the data did not exhibit a normal distribution but, rather, revealed statistically significant differences. Comparison of the mean values of mercury concentration in the tissues (0.809 mg/kg in Barbus grypus and 0.388 mg/kg in Barbus luteus) with MRL standard limits showed that both species had mercury concentrations below the maximum standard limit set by the EPA. Comparison with WHO standard limits, however, revealed that Barbus grypus had a muscle mercury concentration higer than the WHO allowable limit. <strong>میزان آلاینده‌ها در ماهی، به‌دلیل اثرات قابل توجهی که بر خود ماهی و سایر ارگانیسم‌هایی دارد، توجه زیادی را به خود معطوف داشته است. مطالعه حاضر، با هدف تعیین غلظت جیوه در بافت عضله دو گونه شیربت و حمری از ماهیان رودخانه مارون بهبهان واقع در جنوب شرقی استان خوزستان صورت گرفت. به‌منظور اجرای این تحقیق در فواصل ماه‌های تیر تا آذر سال 1388 به‌صورت تصادفی از هر گونه 20 عدد ماهی از رودخانه صید و جمع‌آوری شد و پس از اجرای مراحل بیومتری نمونه‌ها و تشخیص جنسیت و سن آن‌ها، غلظت جیوه در بافت عضله به‌وسیله دستگاه آنالیز جیوه </strong><strong>AMA254</strong><strong>، اندازه‌گیری شد. بررسی نرمالیتی داده‌های مربوط به سن و وزن با غلظت جیوه در بافت عضله هر دو گونه نشان داد که داده‌ها از توزیع نرمال برخوردار نبوده و تفاوت معنی‌دار آماری وجود دارد. مقایسه میانگین غلظت جیوه در بافت هر دو گونه ماهی (ماهی شیربت 809/0 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن ماهی و ماهی حمری 388/0 میلی‌گرم بر کیلوگرم) با حد مجاز استانداردهای جهانی نشان داد که میانگین غلظت جیوه در بافت عضله هر دو گونه زیر حد بیشینه استاندارد تعیین شده توسط سازمان حفاظت از محیط‌زیست آمریکا است، اما در مقایسه با استاندارد سازمان بهداشت جهانی، میانگین غلظت جیوه در عضله گونه شیربت بالاتر از حد مجاز بود.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_12690_9fa8671d6d5f2796100bbd67eca81450.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 27 2 2016 05 21 Optimized Management of Groundwater Resources in Kish Island: A Sensitivity Analysis of Optimal Strategies in Response to Environmental Changes مدیریت بهینه منابع آب زیرزمینی جزیره کیش: تحلیل حساسیت راهبردهای بهینه نسبت به تغییرات محیطی مختلف 61 70 12986 FA داود محمودزاده دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی محیط زیست، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران 0000-0002-3338-6320 حامد کتابچی استادیار، دانشکده مهندسی آب، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران بهزاد عطائی آشتیانی استاد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران Journal Article 2014 09 25 Groundwater in coastal areas is an essential source of freshwater that warrants protection from seawater intrusion as a priority based on an optimal management plan. Proper optimal management strategies can be developed using a variety of decision-making models. The present study aims to investigate the impacts of environmental changes on groundwater resources. For this purpose, a combined simulation-optimization model is employed that incorporates the SUTRA numerical model and the evolutionaty method of ant colony optimization. The fresh groundwater lens in Kish Island is used as a case study and different scenarios are considered for the likely enviromental changes. Results indicate that while variations in recharge rate form an important factor in the fresh groundwater lens, land-surface inundation due to rises in seawater level, especially in low-lying lands, is the major factor affecting the lens. Furthermore, impacts of environmental changes when effected into the Kish Island aquifer optimization management plan have led to a reduction of more than 20% in the allowable water extraction, indicating the high sensitivity of groundwater resources management plans in small islands to such variations. <strong>آب‌های زیرزمینی در مناطق ساحلی، یکی از منابع اصلی آب شیرین محسوب می‌شوند به‌طوری که حفاظت این منابع از خطر پیشروی آب شور بر اساس یک الگوی مدیریتی بهینه، یک اولویت است. برای این منظور، می‌توان از مدل‌های تصمیم‌گیری برای تعیین راهبردهای مدیریتی بهینه استفاده نمود. آثار تغییرات محیطی بر روی منابع آب زیرزمینی در این مطالعه مورد بررسی قرار ‌گرفت. به‌منظور تحقق این هدف، مدل تلفیقی شبیه‌سازی</strong><strong>-</strong><strong>بهینه‌سازی منابع آب زیرزمینی جزیره کیش با بهره‌گیری از مدل عددی سوترا و روش بهینه‌سازی فراکاوشی جامعه مورچه‌ها مورد استفاده قرار گرفت. نتایج بررسی سناریوهای مختلف فرضی تغییرات محیطی نشان داد که اثر تغییرات خط ساحلی ناشی از افزایش سطح آب دریا به‌خصوص در مناطق پست، عامل مهم تأثیرگذار بر لنز آب شیرین است و تغییرات نرخ تغذیه نیز از عوامل بسیار مهم و مؤثر بر سیستم آب زیرزمینی تلقی می‌شود. همچنین لحاظ نمودن آثار تغییرات محیطی در مدیریت بهینه آبخوان جزیره کیش، منجر به کاهش بیش از 20 درصدی مقدار مجاز برداشت شده است که نشان دهنده حساسیت بالای مدیریت منابع آب زیرزمینی جزایر کوچک به این تغییرات است.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_12986_97f58cc60361f36cb40942c5c9a9e029.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 27 2 2016 05 21 Comparison of Multi Objective GMDH-type Neural Network and Bayesian Belief Network in the Prediction of Treated Water Turbidity . Case Study: Great Water Treatment Plant in Guilan Province مقایسه شبکه‌های عصبی نوع GMDHچند هدفی و شبکه خودباوری بیزین در پیش‌بینی کدورت آب تصفیه شده مطالعه موردی: تصفیه خانه بزرگ آب گیلان 71 83 13767 FA الهیار داغبندان استادیار، گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه گیلان، رشت 0000-0001-7251-7736 فرشته علی طالشی دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی دانشگاه گیلان، رشت مهران یعقوبی مسئول واحد بهره برداری تصفیه خانه بزرگ آب گیلان Journal Article 2014 05 22 Enough water with proper quality is necessary for life. Drinking Water Treatment Plants (WTPs) have to provide high quality drinking water in the shortest possible time with minimal costs. In this paper, Factors affecting the process for removal of water turbidity using the Response Surface Methodology (RSM) were firstly identified and then GMDH-type Neural Networks and Bayesian Belief Network (BBN) have been used for modeling and prediction of treated water turbidity; using input-output data set. To validate the proposed model, a case study was carried out based on the data consisted of 700 sets obtained from Guilan‌WTP. For modeling, the experimental data obtained from the operation unit were divided into train and test sections (70% for training and 30% for testing). The predicted values were compared with those of experimental values. The determination coefficient of the predicted values for the two BBN algorithms consist of EM and GD, and GMDH model were 0.9388, 0.9196 and 0.97095, respectively. The GMDH model performed better than the BBN model in predicting treated water turbidity dosage. آب کافی و با کیفیت مطلوب برای ادامه حیات بشر ضروری است. تصفیه‌خانه‌ها، آب شرب را با کیفیت بالا در کوتاه‌ترین زمان ممکن با حداقل هزینه فراهم می‌کنند. در این مقاله ابتدا متغیرهای تأثیر‌گذار بر فرآیند حذف کدورت آب، با استفاده از روش‌شناسی سطح پاسخ‌ شناسایی گردیده است. در ادامه شبکه‌‌های عصبی نوع GMDH و شبکه خودباوری بیزین برای مدل-سازی و پیش‌بینی کدورت آب تصفیه شده، با استفاده از مجموعه داده‌های ورودی- خروجی مورد مطالعه قرار گرفته است. برای ارزیابی مدل پیشنهادی، تصفیه‌خانه بزرگ آب گیلان به صورت موردی بررسی و داده‌های مورد نیاز شامل 700 سری داده به دست آمده است. به منظور مدل‌سازی داده‌های برگرفته از واحد بهره‌برداری به دو دسته (70% برای آموزش و30% برای آزمایش) تقسیم شده‌اند. نتایج حاصل از مدل‌سازی با داده‌های تجربی مقایسه گردید که ضریب تعیین مقادیرآزمایشی برای دو الگوریتم شبکه خودباوری بیژین شامل EM و GD و برای مدل GMDH به ترتیب 9388/0 ، 9196/0 و 97095/0 بوده است که بر این اساس مدل GMDH نسبت به مدل BBN کارایی بهتری برای پیش‌بینی میزان کدورت آب تصفیه شده دارد. https://www.wwjournal.ir/article_13767_976e158e7e9b74c8fdd20c3f259daf15.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 27 2 2016 05 21 Effect of Structural Modification of Polyurethane Foam by Activated Carbon on the Adsorption of Oil Contaminants from Water بررسی اثر اصلاح ساختاری فوم پلی‌یورتان با کربن فعال بر جذب آلاینده‌های نفتی از آب 84 93 11136 FA امیر احمد نیکخواه دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی اصفهان حمید زیلویی دانشیار بیوتکنولوژی محیط زیست، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی اصفهان علیرضا کشاورز دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی اصفهان Journal Article 2014 05 29 This study investigates both the capacity of pure polyurethane foam in adsorbing oil contaminants and the effect of its structural modification by activated carbon (composite) on the performance of the foam in terms of adsorption capacity and efficiency. To this end, pure polyurethane foam and its activated carbon composites were synthesized and crude oil removal tests were conducted with initial crude oil concentrations of 20 to 280 g/L. Experimental results showed that the optimum weight percentage of activated carbon introduced into the foam structure was 5% wt, which enhanced adsorption capacity by up to 21%. The presence of activated carbon in the foam structure increased the hydrophobicity of the composites while, at the optimal concentration of activated carbon, its adsorption efficiency increased by up to 73% for an initial oil concentration of 20 g/L. Equilibrium studies showed that the Langmuir and Redlich-Peterson isotherms were the fitting ones for oil removal adsorption description. Chemical recovery of the sorbents used was performed using oil solvents (toluene and petroleum ether), which confirmed enhancement in both adsorption efficiency and capacity of the pure sorbent foam and the composite adsorbent. هدف از این پژوهش بررسی میزان جذب آلاینده‌های نفتی توسط فوم پلی‌یورتان و بررسی اثر اصلاح ساختاری آن با کربن فعال به‌صورت کامپوزیت بر درصد جذب و راندمان جذب آلاینده‌های نفتی بود. برای این کار ابتدا جاذب‌های خالص و کامپوزیت سنتز شدند و برای حذف نفت‌ خام از محلول‌های با غلظت‌های مختلف 20 تا 280 گرم در لیتر از نفت خام استفاده شد. نتایج آزمایش‌ها نشان داد که بهترین درصد وزنی کربن فعال در ساختار فوم پلی‌یورتان 5 درصد است که موجب افزایش درصد جذب تا 21 درصد شده است. حضور کربن فعال در ساختار فوم‌ها باعث افزایش شدید آب‌گریزی جاذب‌های کامپوزیت شد و راندمان جذب را در جاذب‌ کامپوزیت با 5 درصد کربن فعال تا 73 درصد در غلظت اولیه 20 گرم در لیتر از نفت خام افزایش داد. مطالعات تعادلی جذب نشان داد که برای تمامی جاذب‌ها، مدل‌های ردلیچ- پترسون و لانگمیر، داده‌های ایزوترم را بهتر توصیف می‌کنند. به‌منظور احیای جاذب‌ها از روش احیای شیمیایی با حلال‌های نفتی تولوئن و پترولیوم اتر استفاده شد که موجب افزایش راندمان و درصد جذب جاذب‌های فوم خالص و کامپوزیت شد. https://www.wwjournal.ir/article_11136_ad0efad9dd0abaec4b8f9aaa489ec2f1.pdf