مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 33 4 2022 10 23 Synthesis of Dendritic Magnetic Graphene Oxide by Radical Polymerization as Adsorbent for Rapid Removal of Dye from Aqueous Solutions سنتز گرافن اکساید مغناطیسی دندریمری شده توسط پلیمریزاسیون رادیکالی به‌عنوان جاذب برای حذف رنگ از محلول‌های آبی 1 17 160233 10.22093/wwj.2022.325598.3224 FA سید علی رضوی کیا دانشجوی دکترا، گروه مهندسی شیمی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران سید ابوطالب موسوی پارسا استادیار، گروه مهندسی شیمی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران 0000-0002-2807-3987 مهدی فرامرزی استادیار، گروه مهندسی شیمی، واحد گچساران، دانشگاه آزاد اسلامی، گچساران، ایران هجیر کریمی استاد، گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران 0000-0003-0035-4039 Journal Article 2022 01 19 Disposal of dyes containing dyes from related industries has caused global concern. Therefore, removing dyes from aqueous solution is very important and necessary. In this work, a novel magnetic glycodendrimer is introduced as effective adsorbent for malachite green adsorption. Firstly, magnetic graphene oxide was prepared by co-precipitation method and then modified with ethylenediamine to generate amine group on the surface which was further reacted with mercaptoacetic acid to provide polymerizable MGO nanosheets. Thereafter, Allylamine was grafted onto nanosheets and subsequently, reacted with methacrylate in a Michael type reaction to generate methyl ester groups. Finally, amidation of the terminal methyl ester groups with chitosan resulted in the formation of glycodendrimer. The properties of the synthesized adsorbent were investigated using XRD, FTIR, BET, FESEM and TEM. The results showed that pH=5, temperature of 40 °C, initial concentration of 600 mg/mL and contact time of 10 min as optimal values for removing malachite green dye with nanosorbent (MGD) were obtained. The maximum adsorption capacity of green malachite was 452.97 μg/mg. The high correlation coefficient (R²=0.9947) for the Freundlich model confirms that the Freundlich model is suitable for fitting laboratory data. According to the compliance model, the heat absorption for malachite green is B=8.1447 j/mol and indicates that the process of dye adsorption with nanosorbent is physical. According to the results of fitting the kinetic models of dye adsorption kinetics by nanosorbent shows that Hu and McKay model with higher correlation coefficient (R²=0.994) than other models is more consistent with experimental data. Due to the fact that a large decrease in dye removal is not observed in 10 consecutive recovery cycles and therefore nanosorbent has a high stability and can be used several times. <strong>تخلیه پساب حاوی رنگ‌ها از صنایع مربوطه باعث ایجاد نگرانی جهانی شده است، بنابراین حذف رنگ‌ها از محلول آبی بسیار مهم و ضروری است. در این پژوهش، اکسید گرافن مغناطیسی با روش هم‌رسوبی تهیه شد و سپس با اتیلن دی‌آمین اصلاح شد تا گروه آمین روی سطح تولید شود که بیشتر با مرکاپتو استیک اسید واکنش داده شد تا نانوصفحات </strong><strong>MGO</strong><strong> قابل پلیمریزاسیون فراهم شود. پس از آن، آلیل آمین بر روی نانوصفحات پیوند زده شد و با متاکریلات نوع مایکل واکنش داده شد تا گروه‌های متیل استر تولید شود. در نهایت، آمیداسیون گروه‌های متیل استر انتهایی با کیتوزان منجر به تشکیل گلیکودندریمر شد. ویژگی‌های جاذب سنتز شده با استفاده از</strong><strong>XRD </strong><strong>، </strong><strong>FTIR</strong><strong>، </strong><strong>BET</strong><strong>، </strong><strong>FESEM</strong><strong> و </strong><strong>TEM</strong><strong> بررسی شد. نتایج نشان داد که </strong><strong>pH</strong><strong> برابر 5، دمای</strong><strong>C</strong><strong>° 40، غلظت اولیه </strong><strong>mg/mL</strong><strong> 600</strong><strong> </strong><strong>و زمان تماس </strong><strong>min</strong><strong>10، به عنوان مقدار مطلوب برای حذف رنگ مالاشیت سبز با نانوجاذب به‌دست آمد که حداکثر ظرفیت جذب مالاشیت سبز </strong><strong>µg</strong><strong>/</strong><strong>mg</strong><strong> 97/452 محاسبه شد. ضریب تعیین بیش از 9947/0 =</strong><strong>R²</strong><strong> برای مدل فروندلیچ تأیید می‌کند که این مدل برای برازش داده‌های آزمایشگاهی مناسب است. با توجه به مدل تمکین گرمای جذب برای رنگ مالاشیت سبز </strong><strong>j/mol</strong><strong> 1447/8=</strong><strong>B</strong><strong> </strong><strong>بود و نشان‌دهنده آن بود که روند جذب رنگ با نانوجاذب از نوع فیزیکی است. با توجه به بررسی‌ نتایج حاصل از برازش مدل‌های سینتیک جذب رنگ‌ توسط نانوجاذب نشان داد که مدل هو و مک‌کی با ضریب تعیین بیش از 9994/0=</strong><strong>R²</strong><strong> نسبت به سایر مدل‌های دیگر مطابقت بهتری با داده‌های آزمایش دارد. با توجه به اینکه افت زیادی در حذف رنگ‌ در 10 سیکل بازیابی متوالی مشاهده نشد، بنابراین </strong><strong>MGD</strong><strong> سنتز شده پایداری زیادی داشت و توانست چندین بار قابل استفاده باشد.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_160233_3775c9c5c1e3d48d3f9a2f16c24d17dd.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 33 4 2022 10 23 Synthesis and Application of Granulated Cellulose/CuBDC/Fe3O4 in Elimination of Direct Blue 71 by Heterogeneous Fenton Process سنتز نانوکامپوزیت گرانولی Cellulose/CuBDC/Fe3O4 به‌منظور حذف ماده رنگ‌زای آبی مستقیم 71 طی فرایند فنتون ناهمگن 18 35 160217 10.22093/wwj.2022.332708.3244 FA مهدی ابراهیمی فرشچی دانشجوی دکترا، گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران 0000-0002-7212-6070 حسن اقدسی نیا دانشیار، گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران 0000-0003-3004-8796 صادق رستم نیا استاد، گروه شیمی آلی و نانو، دانشکده شیمی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران Journal Article 2022 03 05 Plenty of methods have been introduced to treat the consumed water where the advantages and disadvantages of each method define their applications. Advanced oxidation processes have become a scientific trend due to high removal efficiency. As one of the AOP methods, heterogeneous Fenton method has received plenty of interest because of its high operational capability. In this study, cellulose/CuBDC/Fe₃O₄ nanocomposite was utilized as heterogeneous Fenton catalyst to remove Direct Blue 71 toxic dye from aqueous media. The catalyst was synthesized as granulated beads to eliminate the operational limitations of utilizing powdered catalysts. The catalysts were characterized by SEM, EDX, FTIR and XRD analysis to validate the successful synthesis procedure. The effects of each component of the nanocomposite on the removal efficiency were investigated. The effective operation of independent parameters such as the initial dye concentration, H₂O₂ concentration and catalyst dosage were modeled and optimized by RSM design of experiments method. At the optimum point, the removal efficiency of 86.93% was achieved. In addition, the COD of the wastewater was decreased by 73.52%, which demonstrated the high potential of granulated cellulose/CuBDC/Fe₃O₄nanocomposite in decomposing organic matter to H₂O, CO₂, NO₂ and SO₂. The prepared granulated catalysts retain their removal characteristics over 8-cycle operation. <strong>روش‌های فراوانی برای بازیافت آبهای مصرفی وجود دارد که هر یک از روش‌ها، مزایا و معایب مربوط به خود را دارند. اخیراً روش‌های اکسایش پیشرفته به‌دلیل بازدهی زیاد، توجه پژوهشگران را به‌خود جلب کرده است. روش فنتون ناهمگن یکی از انواع روش‌های اکسایش پیشرفته است که از لحاظ عملیاتی و کارایی مورد توجه قرار گرفته است. در این پژوهش، نانوکامپوزیت cellulose/CuBDC/Fe₃O₄ به‌منظور حذف ماده رنگ‌زای سمّی آبی مستقیم 71، طی فرایند فنتون ناهمگن استفاده شد. این کاتالیست به‌صورت گرانولی سنتز و تهیه شد تا معایب عملیاتی استفاده از کاتالیست به‌صورت پودری حذف شود و گامی به سوی صنعتی‌سازی این نوع کاتالیست برداشته شود. آنالیزهای مختلفی مانند SEM، EDX، FTIR و XRD برای مشخصه‌یابی کاتالیست انجام شد تا از صحت سنتز صحیح آنها اطمینان حاصل شود. تأثیر هر یک از اجزای سازنده نانوکامپوزیت به تنهایی بر روی فرایند حذف آلاینده بررسی شد. افزودن نانوذرات Fe₃O₄ به‌دلیل خاصیت اکسایشی و قابلیت شرکت در فرایند فنتون، باعث ایجاد جهش در حذف آلاینده شد. این فرایند به روش طراحی آزمایش RSM مدل‌سازی شد و تأثیر پارامترهای مستقل غلظت اولیه ماده رنگ‌زا، دوز کاتالیست و غلظت اولیه هیدروژن پراکسید بر روی حذف رنگ‌زای آبی مستقیم 71، بررسی شد و در نقطه بهینه درصد حذف 93/86 درصد به‌دست آمد. همچنین 52/73 درصد از COD پساب در نقطه بهینه کاهش یافت که نشان‌دهنده پتانسیل زیاد گرانول‌ها در تجزیه آلاینده و تبدیل آن به H₂O، CO₂، NO₂ و SO₂ بود. گرانول‌های تهیه شده پایداری زیادی داشت و در صورت بازیابی، قابلیت 8 بار استفاده در فرایند حذف آلاینده را داشت.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_160217_f6ccc7f187bfc895ec51c19895125567.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 33 4 2022 10 23 Evaluation of Quantitative and Qualitative Management Plans in Varamin Plain Aquifer ارزیابی اجرای طرح‌های مدیریتی کمّی و کیفی در آبخوان دشت ورامین 36 50 159984 10.22093/wwj.2022.315051.3197 FA فرشته ولی وند دانشجوی دکترا، گروه مهندسی اکتشاف معدن، دانشکده مهندسی معدن و متالورژی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران 0000-0001-7540-1093 همایون کتیبه دانشیار، گروه مهندسی اکتشاف معدن، دانشکده مهندسی معدن و متالورژی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران Journal Article 2021 11 14 Groundwater is the most important source of fresh water supply in arid and semi-arid regions around the world, so it is necessary to maintain it through proper management in the use of these resources. Predicting areas of the aquifer that are most likely to be vulnerable is a powerful tool for optimally managing groundwater resources. Using numerical models, it is possible to predict how the aquifer reacts to the harvesting and feeding of the aquifer, with the prevailing trend or different management scenarios. The purpose of this study is to evaluate the effect of current management plans of the aquifer and the catchment area of the Jajroud River on changes in aquifer water levels and changes in nitrate ion concentration in the Varamin Plain, using numerical modeling. In this study, the effect of aquifer and catchment management plans of Jajrud River on changes in aquifer water level and changes in nitrate ion concentration in Varamin Plain, using numerical modeling. In this study, first a quantitative model was prepared in GMS software using MODFLOW code and then qualitative data were entered into the model.  MT3D code was used to run the model. The model was simulated in both stable and unstable modes. After calibrating the model, the hydrodynamic coefficients were corrected and then, using the obtained model, the quantitative and qualitative behavior of the aquifer for the coming years was predicted for two management scenarios. The resulting model showed that with the continuation of the current trend in the aquifer (first scenario), the trend of quantitative and qualitative decline of the aquifer will continue as in previous years, but in the second scenario, with reduced harvesting from wells, municipal wastewater treatment plant will be commissioned. The artificial feeding of the aquifer and the use of the effluent of the Tehran water treatment plant to irrigate the Varamin Plain will significantly reduce the water level decline. Comparison of model implementation in the first and second scenarios shows that with the implementation of planned projects, part of the quantitative problems of the aquifer, especially in the northern areas of the plain will be reduced, so that in some areas, groundwater loss calculated in the quantitative model of the first scenario (until 1420) is reduced by about 30 to 40 meters. The output maps of the qualitative model of the first scenario show that in 1420 the concentration of nitrate in a large part of the aquifer will reach over 40 mg/L, which indicates serious health threats to the region. Simulation in the second scenario shows that the implementation of artificial feeding plan and feeding the aquifer with the effluent of the wastewater treatment plant (with a concentration of 50 mg/L) will not have much effect on reducing nitrate in the aquifer. In general, the implementation of nutrition and consumption management plans in the Varamin aquifer can only lead to a reduction in the quantitative and qualitative decline of groundwater in the aquifer that does not significantly reduce the percentage of water entering the aquifer. Certainly, using the current management methods (second scenario) will not have much effect on improving the aquifer. In addition to the plan to import wastewater from the Tehran treatment plant to the Varamin Plain, the plain should continue to be fed from the Jajrud River as a suitable natural feeding source. <strong>آب زیرزمینی مهم‌ترین منبع تأمین آب شیرین در مناطق خشک و نیمه‌خشک در سراسر جهان است، بنابراین حفظ و نگهداری آن از طریق اعمال مدیریت صحیح در بهره‌برداری از این منابع، ضروری است. با استفاده از مدل‌های عددی، می‌توان نحوه‌ واکنش آبخوان نسبت به برداشت و تغذیه آبخوان، با روند حاکم یا سناریوهای مختلف مدیریتی را پیش‌بینی کرد. هدف از این پژوهش، ارزیابی تأثیر طرح‌های مدیریتی فعلی آبخوان و حوضه آبریز رودخانه جاجرود بر تغییرات سطح آب آبخوان و نیز تغییرات غلظت یون نیترات در دشت ورامین، با استفاده از مدل‌سازی عددی بود. در انجام این پژوهش، ابتدا مدل کمّی در نرم‌افزار </strong><strong>GMS</strong><strong>، با استفاده از کد </strong><strong>MODFLOW</strong><strong> تهیه و داده‌های کیفی به مدل وارد شد. سپس از کد </strong><strong>MT3D</strong><strong> برای اجرای مدل استفاده شد. مدل در دو حالت پایدار و ناپایدار شبیه‌سازی شد. پس از واسنجی مدل، ضرایب هیدرودینامیکی تصحیح شدند و سپس با استفاده از مدل به‌دست آمده، رفتار کمّی و کیفی آبخوان برای سال‌های آینده، برای دو سناریو مدیریتی، پیش‌بینی شد. مدل حاصله نشان داد که با ادامه روند فعلی حاکم بر آبخوان (سناریو اول)، روند افت کمّی و کیفی آبخوان مانند سال‌های پیشین ادامه خواهد یافت، ولی در سناریو دوم، با کاهش برداشت از چاه‌ها، راه‌اندازی تصفیه‌خانه فاضلاب شهری، انجام تغذیه مصنوعی آبخوان و استفاده از پساب خروجی تصفیه‌خانه تهران، به‌منظور آبیاری دشت ورامین از روند افت سطح ایستابی به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای کاسته خواهد شد. مقایسه اجرای مدل در سناریو اول و دوم نشان داد که با اجرای طرح‌های برنامه‌ریزی‌ شده، بخشی از مشکلات کمّی آبخوان به‌ویژه در نواحی شمالی دشت کاهش خواهد یافت، به‌گونه‌ای که در برخی از مناطق از افت آب زیرزمینی محاسبه شده در مدل کمّی سناریو اول (تا سال 1420)، حدود 30 تا 40 متر کاسته می‌شود. نقشه‌های خروجی از مدل کیفی سناریو اول نشان داد که در سال 1420 غلظت نیترات در بخش وسیعی از آبخوان به بیش از 40 میلی‌گرم در لیتر خواهد رسید که بیانگر تهدیدات جدی سلامت منطقه است. شبیه‌سازی در سناریو دوم نشان داد که اجرای طرح تغذیه مصنوعی و تغذیه آبخوان با پساب خروجی تصفیه‌خانه فاضلاب (با غلظت 50 میلی‌گرم در لیتر) تأثیر چندانی بر کاهش نیترات در آبخوان نخواهد داشت. به‌طور کلی، اجرای طرح‌های مدیریت تغذیه و مصرف در آبخوان ورامین، تنها در صورتی می‌تواند موجب روند کاهشی افت کمّی و کیفی آب زیرزمینی در آبخوان شود که به‌طور قابل‌توجهی درصد آبهای ورودی به آبخوان را کاهش ندهد. قطعاً بهره‌گیری از روش‌های مدیریتی فعلی (سناریوی دوم)، تأثیر چندانی بر بهبود وضعیت آبخوان نخواهد داشت. علاوه بر طرح ورود فاضلاب تصفیه‌خانه تهران به دشت ورامین باید تغذیه دشت از رودخانه جاجرود، به‌عنوان منبع تغذیه طبیعی مناسب همچنان ادامه یابد.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_159984_ba74d0b16f9047fa661940c5e4583e83.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 33 4 2022 10 23 Application of Modified Multi-Walled Carbon Nanotubes in Removal of Zinc and Nickel from Effluent (Case Study: Effluent of Tarom Industrial Town of Zanjan) کاربرد نانولوله‌های کربنی چند دیواره اصلاح شده در حذف فلزات روی و نیکل از پساب (مطالعه موردی: پساب شهرک صنعتی طارم زنجان) 51 70 161775 10.22093/wwj.2022.334284.3245 FA حمید حیدری دانشجوی دکترای تخصصی علوم و مهندسی محیط‌زیست، گروه مهندسی محیط‌زیست، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران 0000-0002-6158-8595 آپتین راه نورد راه نورد استادیار، گروه مهندسی محیط‌زیست، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران 0000-0002-1546-7944 فرید غلامرضا فهیمی استادیار، گروه مهندسی محیط‌زیست، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران کیوان صائب دانشیار، گروه مهندسی محیط‌زیست، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران Journal Article 2022 03 15 Wastewaters containing heavy metals produced by industries has detrimental effects on the environment. One of the effective methods for removal of heavy metals is the use of adsorption method by nanoparticles. The aim of this study was to remove zinc and nickel elements from effluents of Tarom industrial Town of Zanjan using modified multi-walled carbon nanotubes. In this  descriptive-analytical study, effect of effective parameters such as contact time, adsorbent content, pH, temperature and concentration of metal ions on the removal efficiency of metals from Ni(II) and Zn(II) from wastewater and isotherm, kinetics and thermodynamic models of adsorption process was investigated. SEM and FTIR spectrums were taken to prove nanotubes and to determine adsorbent factor groups before and after preparation, respectively. The results of study showed that the absorption of Zn and Ni metals is highly dependent on pH. Study results showed that by increasing the pH of effluent up to the range of 8, and 7 for Ni(II) and Zn(II) metals, respectively, the removal percentage of metal ions increased and then decreased. By increasing in the adsorbent amount and contact time, the removal percentage of metal ions increased and by increasing the reaction temperature and concentration of metal ions in the effluent, the removal percentage of metal ions decreased. So that, the highest removal percentage of Ni(II) and Zn(II) ions was obtained in adsorbent value of 2 mg/L, contact time of 120 min, concentration of 100 mg/L and temperature of 15 °C. The results also showed that the adsorption of Ni(II) and Zn(II) metals from effluent follows Langmir isotherm absorption model and the adsorption kinetics is adapted to the second-order pseudo-reaction (R²>0.98), this mechanism is controlled by adsorption. Also, based on the obtained results, with increasing temperature, the free energy of Gibbs system standard decreased, which indicates the adsorption process is done spontaneously. The maximum adsorption capacity of nickel and zinc metals was 43 and 54 mg/g, respectively. According to the results, it is concluded that modified multi-walled carbon nanotubes have good ability to remove nickel and zinc from effluents and can be used in wastewater treatment containing heavy metals. <strong>فاضلاب‌های حاوی فلزات سنگین تولید شده توسط صنایع، اثرات مخربی بر محیط‌زیست دارند. بنابراین حذف آنها از پساب‌ها، اهمیت زیادی دارد. یکی از روش‌های مؤثر به‌منظور حذف فلزات سنگین، استفاده از روش جذب سطحی توسط نانوذرات است. این پژوهش با هدف حذف عناصر روی و نیکل از پساب شهرک صنعتی طارم زنجان با استفاده از نانولوله‌های کربنی چند دیواره اصلاح شده، انجام شد. در این پژوهش توصیفی- تحلیلی، اثر پارامترهای مؤثر شامل: زمان تماس، مقدار جاذب، pH، دما و غلظت یون‌های فلزی بر کارایی حذف فلزات Ni(II) و Zn(II) از فاضلاب و مدل‌های ایزوترم، سینتیک و ترمودینامیک فرایند جذب بررسی شد. به‌منظور اثبات نانولوله بودن و تعیین گروه‌های عاملی جاذب قبل و بعد از آماده‌سازی به‌ترتیب طیف SEM و FTIR گرفته شد. نتایج نشان داد جذب فلزات روی و نیکل به‌شدت به میزان pH وابسته است، به‌طوری که با افزایش pH پساب تا محدوده 8 و 7 به‌ترتیب برای فلزات Ni(II) و Zn(II)، درصد حذف یون‌های فلزی افزایش و سپس کاهش پیدا کرد. با افزایش مقدار جاذب و زمان تماس، درصد حذف یون‌های فلزی زیاد شد و با افزایش دمای واکنش و غلظت یون‌های فلزی موجود در پساب، درصد حذف یون‌های فلزی کاهش پیدا کرد. به‌طوری که بیشترین درصد حذف یون‌های Ni(II) و Zn(II) در مقدار جاذب 2 میلی‌گرم در لیتر، زمان تماس 120 دقیقه، غلظت 100 میلی‌گرم در لیتر و دمای 15 درجه سلسیوس به‌دست آمد. همچنین نتایج نشان داد که جذب فلزات Ni(II) و Zn(II) از پساب از مدل جذب ایزوترم لانگمیر تبعیت می‌کنند و سینتیک جذب بر واکنش شبه‌مرتبه دوم (98/0R²>) منطبق است که این سازوکار به‌وسیله جذب سطحی کنترل شده است. همچنین با توجه به نتایج حاصل، با افزایش دما، انرژی آزاد استاندارد گیبس سیستم کاهش یافت که بیانگر آن است که فرایند جذب به‌صورت خودبه‌خودی انجام می‌شود. حداکثر ظرفیت جذب فلزات نیکل و روی به ترتیب 43 و mg/g 54 تعیین شد. با توجه به نتایج به‌دست آمده، نانولوله‌های کربنی چند دیواره اصلاح شده، کارایی خوبی در حذف فلزات نیکل و روی از پساب دارد و می‌توان از آنها در تصفیه فاضلاب‌های حاوی فلزات سنگین استفاده کرد.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_161775_4ab8dd7bf4547c0062ffacc040c24271.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 33 4 2022 10 23 Pharmaceutical Pollutants Removal by Using Electrochemical Oxidation Technique حذف آلاینده‌های دارویی با روش اکسیداسیون الکتروشیمیایی 71 81 160403 10.22093/wwj.2022.322888.3220 FA احسان نیکنام کارشناسی ارشد، گروه پژوهشی شیمی و فرایند، پژوهشگاه نیرو، تهران، ایران 0000-0003-1020-9046 مجید قهرمان افشار استادیار، گروه پژوهشی شیمی و فرایند، پژوهشگاه نیرو، تهران، ایران 0000-0002-6208-0654 حسین قاسمی نژاد کارشناسی ارشد، گروه پژوهشی شیمی و فرایند، پژوهشگاه نیرو، تهران، ایران 0000-0002-8352-1738 محسن اسماعیل پور استادیار، گروه پژوهشی شیمی و فرایند، پژوهشگاه نیرو، تهران، ایران Journal Article 2022 01 03 Pharmaceutical industries, due to the production of a wide range of drugs, have pharmaceutical effluents and wastewater in various types of synthetic, chemical, biological drugs, etc. The entry of these substances into the cycle of the environment and human life is extremely harmful and carries serious risks. Therefore, pharmaceutical wastewater treatment is of great importance in industry. There are various methods on an industrial scale to remove contaminants and pharmaceutical effluents, among them, electrochemical and oxidation-based methods are very suitable for industrial and medical applications due to technical-economic justification. In this study, the removal of contaminants in drug effluents was investigated using the oxidation process. In order to evaluate and determine the characteristics of high-consumption drugs (aspirin, atorvastatin, metformin, metronidazole, and ibuprofen), using a potentiostat device with a three-electrode cell, a cyclic voltammetric diagram with a 100 mV/s scanning rate was performed until the initial and peak conditions were reached. Oxidation of drug samples were evaluated. Then, using the chronoamperometry process (constant potential application), the drugs were subjected to an electrochemical oxidation process (using three-electrode cells), and the drug removal process was performed for insoluble and liquid samples. At the end of the chronoamperometry method (drug removal), the samples were again subjected to cyclic voltammetry test, and the level below the oxidation peaks of the sample was calculated and compared with the level below the initial peak, thus determining the removal efficiency of the sample (removal rate). The results indicate that this method has shown about 70% efficiency for removing selected drugs with a high removal efficiency and for the atorvastatin sample specifically, it was about 100%. It should be noted that the oxidation time of each drug varies according to the type of drug and the concentration of the drug under study. About 100 to 500 seconds seems to be enough to remove the drug in most cases. The oxidation potential of selected drugs is in the range of -0.8 V. Therefore, according to the results obtained, this method has high and sufficient accuracy (RSD about 2%). <strong>صنایع دارویی به‌دلیل تولید طیف گسترده‌ای از داروها، دارای پساب و فاضلاب دارویی در انواع مختلف سنتزی، شیمیایی، بیولوژیکی هستند. ورود این مواد به چرخه محیط‌زیست و زندگی انسان به‌شدت مضر بوده و خطرات جدی را به‌همراه خواهد داشت. ازاین‌رو، تصفیه فاضلاب دارویی در صنایع، اهمیت زیادی دارد. روش‌های گوناگونی در مقیاس صنعتی به‌منظور حذف آلاینده‌ها و پساب‌های دارویی وجود دارند که مابین این روش‌ها، روش‌های بر پایه الکتروشیمی و اکسیداسیون به‌دلیل توجیهات فنی- اقتصادی برای کاربردهای صنعتی و پزشکی بسیار مناسب هستند. در این پژوهش، با استفاده از فرایند اکسیداسیون، حذف آلاینده‌های موجود در پساب‌های دارویی، بررسی شد. به منظور بررسی و تعیین مشخصه داروهای پرمصرف (آسپرین، آتورواستاتین، متفورمین، مترونیدازول و ایبوپروفن) بر اساس آمارنامه رسمی پرفروش‌ترین داروها در سطح کشور در سال 95، با استفاده از دستگاه پتانسیواستات و با سل سه الکترودی، نمودار ولتامتری چرخه‌ای با نرخ روبش mV/s 100 انجام شده است تا شرایط اولیه و پیک‌های اکسیداسیون نمونه‌های دارویی، ارزیابی شود. سپس با استفاده از فرایند کرونوآمپرومتری (اعمال پتانسیل ثابت) داروهای موردنظر تحت فرایند اکسیداسیون الکتروشیمیایی (استفاده از سل سه الکترودی) قرار گرفتند و فرایند حذف دارو در نمونه‌های محلول و مایع انجام شد. در پایان روش کرونوآمپرومتری (حذف دارو)، نمونه دوباره تحت آزمون ولتامتری چرخه‌ای قرار گرفتند و سطح زیر پیک‌های اکسیداسیون نمونه محاسبه و با سطح زیر پیک اولیه قیاس شدند و به این ترتیب کارایی حذف دارو از نمونه‌ها (میزان حذف) تعیین شد. نتایج حاکی از آن است که این روش برای حذف داروهای منتخب دارای کارایی حذف بالا در حدود 70 درصد و به‌طور خاص برای نمونه آتوراستاتین، کارایی در حدود 100 درصد را از خود نشان داده است. لازم به‌ذکر است که زمان اکسیداسیون هر دارو با توجه به نوع دارو و غلظت داروی بررسی شده متفاوت است. در بیشتر موارد زمانی در حدود 100 تا 500 ثانیه برای حذف دارو کافی به نظر می‌رسد. پتانسیل اکسایش داروهای منتخب در گستره حدود V  8/0- قرار می‌گیرد. بنابراین این با توجه به نتایج به‌دست آمده این روش، صحت بالا و دقت کافی (RSD در حدود 2 درصد) دارد.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_160403_ae7d95fcc5f3d0872c732e81f1e380e4.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 33 4 2022 10 23 Investigation of the Effect of Engineered Nano-Titanium Dioxide on Heavy Metals Contamination in Aquatic Environments بررسی اثر نانوذرات مهندسی شده دی‌اکسید تیتانیوم بر آلودگی محیط‌های آبی به فلزات سنگین 82 94 160284 10.22093/wwj.2022.331094.3241 FA علی معرفت دانشجوی دکترا، دانشکده محیط‌زیست، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-7913-5551 عبدالرضا کرباسی استاد، دانشکده محیط‌زیست، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-9408-908X بهزاد آقابراری دانشیار، پژوهشکده فناوری نانو و مواد پیشرفته، پژوهشگاه مواد و انرژی، کرج، ایران 0000-0001-6073-1612 انریکه رودریگز کاستیون استاد، گروه شیمی معدنی، کریستالوگرافی و کانی‌شناسی، مالاگا، اسپانیا Journal Article 2022 02 23 Due to strong oxidizing properties, titanium dioxide or titania nanoparticles are widely used in the water and wastewater treatment industry to remove or reduce various contaminants. The extraordinary properties of titania have led to the neglect of its side effects on the environment, especially on the aquatic ecosystems. In this study, different concentrations of titania nanoparticles were used over a period of 96 hours in lab scale to evaluate their impact on the heavy metals distribution in an aqueous media. The sediment samples of Anzali wetland contaminated with heavy metals were applied in all experiments. The results revealed that arsenic (As) was strongly affected by titania nanoparticles and its exchangeable bonds were desorbed from the sediment. Subsequently, 50 ppb titania led to concentration of As in the water column, which increased from 0 to 9 ppb. In addition to As, nickel (Ni) was desorbed from sediment through the separation of its organic bonds. On the other hand, 50 ppb titania reduced the concentrations of manganese (Mn), copper (Cu) and zinc (Zn) in the water column from 42, 32 and 29 ppb to 17.7, 2.87 and 20.9 ppb, respectively. According to the chemical extraction analysis, heavy metals adsorption in the sediment was mainly in the form of exchangeable and sulfide bonds. However, lead (Pb) and cobalt (Co) were not affected by titania and exhibited a conservative behavior. <strong>به‌دلیل خواص اکسیدکنندگی بسیار قوی، نانوذرات دی‌اکسید تیتانیوم یا تیتانیا به‌طور گسترده‌ای در صنعت تصفیه آب و فاضلاب، برای حذف یا کاهش آلاینده‌های مختلف استفاده می‌شود. خاصیت ویژه این ماده موجب شده تا اثرات جانبی آن بر محیط‌زیست و به‌خصوص اکوسیستم‌های آبی نادیده گرفته شود. در این پژوهش، از غلظت‌های مختلف نانوذرات تیتانیا در یک دوره زمانی 96 ساعته و در مقیاس آزمایشگاهی استفاده ‌شد تا اثر آنها بر اندرکنش فلزات سنگین در محیط‌های آبی ارزیابی شود. همچنین در تمامی آزمایش‌ها، از رسوبات تالاب انزلی که آلوده به فلزات سنگین بودند استفاده ‌شد. نتایج نشان ‌داد که آرسنیک تحت تأثیر شدید خواص نانوذرات تیتانیا قرار می‌گیرد، به‌طوری که در غلظت </strong><strong>ppb</strong><strong> 50 تیتانیا، غلظت آرسنیک در ستون آب از صفر به </strong><strong>ppb</strong><strong> 9 ‌رسید و هم‌زمان تمام پیوندهای قابل‌تبادل آن از رسوب جدا شدند. علاوه بر آرسنیک، نیکل هم تحت تأثیر عملکرد نانوذرات تیتانیا از رسوب جدا و وارد ستون آب شد و این فرایند به‌طور معمول از طریق دفع پیوندهای آلی انجام ‌شد. اندازه‌گیری‌ها نشان ‌داد که </strong><strong>ppb</strong><strong> 50 تیتانیا باعث می‌شود که غلظت‌های منگنز، مس و روی در ستون آب به‌ترتیب از 42، 32 و </strong><strong>ppb</strong><strong> 29 به 7/17، 87/2 و</strong><strong>ppb </strong><strong> 9/20 کاهش یابند و در نتیجه جذب رسوب شوند. بنابر نتایج تفکیک شیمیایی رسوب، جذب فلزات سنگین به‌طور معمول به‌صورت پیوندهای قابل‌تبادل و سولفیدی انجام می‌شود. این درحالی است که دو فلز سرب و کبالت تحث تأثیر خواص نانوذرات تیتانیا قرار نگرفته و رفتار خوددار از خود به نمایش می‌گذارند.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_160284_7787eb83c8aff16980935e85bb3dc067.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 33 4 2022 10 23 Effects of COVID-19 on Water and Wastewater Resources and its Environmental Consequences (Case Study of Mashhad) اثرات COVID-19 بر منابع آب و فاضلاب و پیامدهای محیط‌زیستی آن (مطالعه موردی شهر مشهد) 95 114 155158 10.22093/wwj.2022.327322.3228 FA حسین محمدزاده استاد، گروه زمین‌شناسی، گروه پژوهشی آبهای زیرزمینی و ژئوترمال (متآب)، پژوهشکده آب و محیط‌زیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0002-3387-595X نوگل مخدومی دانشجوی کارشناسی ارشد آب زمین‌شناسی، گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2022 01 31 The prevalence of COVID-19 causes many environmental problems, including increased medical waste and household waste, increased detergent consumption, reduced waste recycling and pollution of surface and groundwater resources through the entry of contaminated wastewater and leachate transfer, as well as increasing demand and water consumption in the household sector. COVID-19 virus RNA is found in feces, urine and sewage in different parts of the world, and in fact, hospital sewage, especially infectious disease units, contains the pandemic COVID-19 virus. Therefore, the study of this virus in wastewater is necessary to protect the quality of water resources. This study is based on a review of more than 200 published scientific literatures (articles, books, reports, valid scientific sites, etc.) in relation to the coronavirus. For this purpose, keywords such as "coronavirus contamination of water and wastewater resources", "environmental effects of coronavirus", "effects of physico-chemical indicators of wastewater on coronavirus survival" and "number of infected and deaths due to Coronavirus" have been used and downloaded through electronic tools from Springer, PubMed, ISI Web of Knowledge and Google Scholar databases. In addition, data on the amount of water consumption in different parts (residential and non-residential) of Mashhad city, and the concentration of physicochemical parameters (such as temperature (T), pH, suspended solids, total solids (Ammonia, etc.) of wastewater, related to Khin Arab and Parkandabad treatment plants in Mashhad, has been obtained from Mashhad water and sewerage company. The required diagrams were drawn in Excel software, and the environmental impact and the contamination of water resources with COVID-19 and variations in physico-chemical parameters of wastewater affecting the survival of COVID-19 in wastewater were examined and analyzed. The global prevalence of Coronavirus has many negative impacts on the environment and on water and wastewater resources and caused increased water consumption (in residential sector) and wastewater production. By January 2022, worldwide, Iran and Khorasan Razavi province levels, more than 312 million, 6 million and 75 thousand people, respectively, were suffering from coronavirus outbreak, and more than 5.5 million, 133 thousand and 11 thousand people died. In general, the effect of concentration of wastewater’s physico-chemical indicators on the concentration and survival of COVID-19 has been proven in the world (especially in the South African coazolonatal treatment plant). The results of this study show that the parameters of each wastewater and survival and concentration of COVID-19 depends on the characteristics of the wastewater source, which should be given special attention in research on the epidemiology of wastewater. The variations in the concentration of physico-chemical indicators of Mashhad treatment plants’ (Parkandabad and Khin Arab) wastewater shows increase in concentration of some wastewater indicators. This can be due to the high input of organic and chemical substances and of solids (suspended, soluble and volatile) such as: detergents and disinfectants and pharmaceuticals, hospital and medical waste were attributed to wastewater after the outbreak of COVID-19. The outbreak of Coronavirus in the world has not only caused the death and infection of many people, but it has also caused increasing and decreasing in water consumption in the residential and non-residential sectors. The concentrations of some wastewater’s physico-chemical indicators (such as pH, TS and ammonia) effects on the concentration, survival and shelf life of Coronavirus in wastewater. Therefore, by determining the concentrations of these indicators in wastewater at different times and monitoring its variations, it is possible to determine the survival of COVID-19 virus in wastewater, the rate of infection and the contaminated areas from the virus, and also to be able to control COVID-19 and to manage the pollution and infection. <strong>شیوع </strong><strong>COVID-19</strong><strong> باعث مشکلات محیط‌زیستی زیادی، از جمله افزایش زباله‌های پزشکی و پسماندهای خانگی، افزایش مصارف شوینده‌ها، کاهش بازیافت زباله و آلودگی منابع آبهای سطحی و زیرزمینی از طریق ورود فاضلاب‌های آلوده و انتقال شیرابه و همچنین افزایش تقاضا و مصرف آب در بخش خانگی شده است. </strong><strong>RNA</strong><strong> ویروس </strong><strong>COVID-19</strong><strong> در مدفوع، ادرار و فاضلاب‌ها در مناطق مختلف دنیا دیده شده و در حقیقت فاضلاب بیمارستان‌ها، به‌ویژه واحدهای بیماری‌های عفونی، حاوی ویروس همه‌گیر</strong><strong>COVID-19</strong><strong> است. بنابراین، شناخت و بررسی این ویروس در فاضلاب‌ها به‌منظور حفاظت از کیفیت منابع آبی ضروری است. این پژوهش، بر اساس مرور بیش از 200 مورد ادبیات علمی منتشر شده در رابطه با ویروس کرونا انجام شد. برای این منظور، از کلیدواژه‌های "آلودگی منابع آب و فاضلاب توسط ویروس کرونا"، "اثرات محیط‌زیستی ویروس کرونا"، "اثرات شاخص‌های فیزیکی و شیمیایی فاضلاب بر بقای ویروس کرونا"و "تعداد مبتلایان و فوت در اثر ویروس کرونا" استفاده شد. همچنین داده‌های میزان مصرف کمّی آب در بخش‌های مختلف (مسکونی و غیرمسکونی) شهر مشهد و غلظت شاخص‌های فیزیکی و شیمیایی فاضلاب مانند دما </strong><strong>(T)</strong><strong>، </strong><strong>pH</strong><strong>، مواد جامد معلق (</strong><strong>TSS</strong><strong>)، کل مواد جامد (</strong><strong>TS</strong><strong>) و آمونیاک، مربوط به تصفیه‌خانه‌های خین‌عرب و پرکندآباد مشهد، از شرکت آب و فاضلاب مشهد به‌دست آمد. دیاگرام‌های موردنیاز و اثرات ‌محیط‌زیستی و آلودگی منابع آب به </strong><strong>COVID-19</strong><strong> و تغییرات پارامترهای فیزیکی و شیمیایی فاضلاب مؤثر بر بقای </strong><strong>COVID-19</strong><strong> در فاضلاب، تجزیه‌و‌تحلیل شد. شیوع ویروس کرونا در سطح جهان اثرات منفی زیادی بر محیط‌زیست و منابع آب و فاضلاب داشته و سبب افزایش مصرف آب (در بخش مسکونی) و تولید فاضلاب بیشتر شده است. تا دی‌ماه 1400 (ژانویه 2022)، در سطح جهان، ایران و استان خراسان رضوی به ترتیب بیش از 312 میلیون نفر، 6 میلیون نفر و 75 هزار نفر مبتلا و بیش از 5/5 میلیون نفر، 133هزار نفر و 11 هزار نفر در اثر شیوع ویروس کرونا فوت شده‌اند. به‌طور کلی، تأثیر غلظت شاخص‌های فیزیکی و شیمیایی فاضلاب بر میزان غلظت و بقای </strong><strong>COVID-19</strong><strong> در جهان (به‌خصوص در تصفیه‌خانه کوازولوناتال آفریقای جنوبی) اثبات شده است. بررسی نتایج این پژوهش نشان ‌داد که پارامترهای هر فاضلاب و بقا و غلظت </strong><strong>COVID-19</strong><strong> به ویژگی‌های منشأ فاضلاب بستگی دارد که در پژوهش‌های مربوط به اپیدومیولوژی فاضلاب باید به آن توجه ویژه کرد. تغییرات غلظت شاخص‌های فیزیکی و شیمیایی فاضلاب تصفیه‌خانه‌های مشهد (پرکندآباد و خین‌عرب) نشان ‌داد، غلظت برخی از شاخص‌های فاضلاب افزایش داشته است که دلیل آن را می‌توان به ورود زیادی مواد آلی و شیمیایی و مواد جامد (معلق، محلول و فرار) مثل مواد شوینده و ضدعفونی‌کننده، مواد دارویی و ضایعات بیمارستانی و درمانی به فاضلاب، بعد از شیوع </strong><strong>COVID-19</strong><strong> نسبت داد. شیوع ویروس کرونا در جهان نه تنها باعث مبتلا و فوت شدن افراد زیادی شده است، بلکه مصرف آب در بخش مسکونی افزایش و در بخش غیرمسکونی کاهش یافته است. غلظت برخی از شاخص‌های فیزیکی و شیمیایی فاضلاب مانند </strong><strong>TS</strong><strong>، </strong><strong> </strong><strong>pH</strong><strong>و آمونیاک بر غلظت، بقا و ماندگاری ویروس کرونا در فاضلاب مؤثر است. بنابراین با تعیین غلظت این شاخص‌ها در فاضلاب در زمان‌های مختلف و نظارت بر تغییرات آن، می‌توان به بقای ویروس </strong><strong>COVID-19</strong><strong> در فاضلاب، میزان مبتلایان و آلودگی هر منطقه به ویروس پی برده و </strong><strong>COVID-19</strong><strong> را کنترل و میزان آلودگی و ابتلا را مدیریت کرد.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_155158_6acedcd5140615f72d34c616f3a21c6f.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 33 4 2022 10 23 Economic and Environmental Assessment of Drinking Water Production with the Desalination Approach of Desert Waters Near Playa (Case Study: Bajestan - Central Iran) ارزیابی اقتصادی و ‌محیط‌زیستی تولید آب آشامیدنی با رویکرد شیرین‌سازی آبهای کویری حاشیه پلایا (مطالعه موردی: بجستان- ایران مرکزی) 115 132 161770 10.22093/wwj.2022.319436.3209 FA فاطمه محمدزاده دانشجوی دکترا، گروه علوم و مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران محمدرضا اختصاصی استاد، گروه علوم و مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران سید زین العابدین حسینی استادیار، گروه علوم و مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران حسین هاشمی دانشیار، گروه مهندسی منابع آب و مرکز مطالعات پیشرفته خاورمیانه، دانشگاه لوند، لوند، سوئد محمد علایی کارشناس ارشد علوم زمین، مدیر عامل شرکت آب منطقه‌ای خراسان رضوی، مشهد، ایران Journal Article 2021 12 12 One of the major challenges in arid regions such as Iran is the supply of water with appropriate quantity and quality. Drought, disputes over water resources, and providing good quality and quantity water for drinking, agriculture, and industrial sector, have forced governments to use desalination technology or transfer water among watersheds, Water desalination is one of the solutions to providing drinking water in Central Iran and coastal areas. Bajestan plain is no exception and has been using this method for about 16 years to provide drinking water and health for residents. Investors have recently been encouraged to build mineral water plants in arid areas; While the socio-economic and its environmental consequences are not yet clear. The results of this study showed that to supply fresh water from desert saline water with EC about 7500 (µs/cm) and reverse osmosis method with a production volume of 1000 (m³/yr), the price per liter of water is equivalent to 45.067 IRR. In this process, around 500 m³ of saline water and more than 6 tons of salt will be produced, too. This amount of salt will increase the salinity of the lands around the pistachio fields and orchards by 2 to 3 times and decrease the yields by more than 60%. Results showed if the bottles are not recovered, more than 18 tons of polyethylene will be produced. The economic evaluation shows that the value of the Net Present Value Index is negative and Internal Rate of Return is not acceptable, and the B/C is 0.46, which indicates that it is not economical to implement. Implementation of this plan in other arid regions with these conditions will have similar results. <strong>تأمین آب آشامیدنی مناسب از نظر کمّی و کیفی در مناطق خشک و نیمه‌خشک کشورمان با چالش جدی روبه‌رو است. در سال‌های اخیر، به‌علت بروز خشک‌سالی و نیز تعارضات اجتماعی به‌دلیل کمبود منابع آب در بخش‌های کشاورزی، صنعت و شرب، حمکرانان آب را به انتقال آب برون حوزه‌ای و یا شیرین‌سازی آبهای شور سوق داده است. در نواحی خشک ایران مرکزی و مجاور پلایاها، استفاده از پساب‌های شور و شیرین‌سازی آن به یکی از راهکارهای تولید آب قابل‌‌شرب در این مناطق منجر شده است. دشت بجستان نیز در این راستا، استثنا نیست و در حدود 16 سال است که از این روش برای تأمین آب شرب و بهداشت ساکنین استفاده می‌شود. اخیراً، سرمایه‌گذاران به احداث کارخانه‌های آب معدنی در مناطق خشک تشویق شده‌اند، در حالی که پیامدهای اجتماعی، اقتصادی و ‌محیط‌زیستی آن هنوز مشخص نیست. نتایج حاصل از این پژوهش، نشان داد که برای تأمین آب شیرین از آب شور کویری با شوری در حدود 7500 میکروموس بر سانتی‌متر به روش اسمزمعکوس با حجم تولیدی حداقل1000 مترمکعب در سال، هزینه تمام شده برای هر لیتر آب در سال 1398 معادل 067/45 ریال بوده است. همچنین، حدود 500 مترمکعب شورابه و بیش از 6 تن نمک تولید و به محیط پیرامون اضافه شد. این مقدار نمک، شوری اراضی اطراف، خاصه مزارع و باغ‌های پسته را در حدود 2 تا 3 برابر افزایش داد و افت بیش از 60 درصدی محصولات را به‌دنبال داشت. همچنین، در صورت عدم بازیابی بطری‌ها، بیش از 18 تن پلی‌اتیلن تولید خواهد شد. ارزیابی اقتصادی حاصل از این طرح نیز نشان داد که شاخص‌ ارزش خالص فعلی منفی، مقدار نرخ بازده داخلی صفر و نسبت فایده به هزینه نیز 46/0 بود که نشان‌دهنده اقتصادی نبودن اجرای این طرح و نیز موارد مشابه در مناطق خشک و حاشیه کویری بود.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_161770_69544e24fd5236f5f222035d49125ca4.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 33 4 2022 10 23 Wastewater Treatment of Textile Industry by Electrocoagulation Process تصفیه فاضلاب کارخانجات نساجی به روش انعقاد الکتریکی 133 143 160901 10.22093/wwj.2022.322697.3219 FA علیرضا نظری علوی مربی، پژوهشکده علوم و فناوری‌های انرژی، آب و محیط‌زیست، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران سید علی اکبر سجادی دانشیار، پژوهشکده علوم و فناوری‌های انرژی، آب و محیط‌زیست، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران 0000-0001-5515-6481 محمد میرزایی مربی، پژوهشکده علوم و فناوری‌های انرژی، آب و محیط‌زیست، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران حامد حسنیان دانشجوی دکترا، گروه مهندسی زائدات جامد، دانشکده محیط‌زیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2022 01 02 The large volume of consumed water and pigments in the textile industry subsequently produces hazardous wastewater, which potentially may cause serious environmental problems. On the other hand, due to water stress in Iran, the need for further treatment of this wastewater is more urgent. In recent years, electrochemical processes have been considered as an efficient process. The lack of information to build large-scale electrical coagulation units has led to the deficiency of extensive application of this method in industrial units. In this paper, the removal of color and COD in the wastewater of a textile factory in Tehran has been studied in order to determine the efficiency of the electrocoagulation process and to find optimal operation parameters. Optimum distance between the electrodes (4 cm), optimum electrical potential (40 V) and electrolyte concentration (4 mgNaCl/L) are the main achievement of this research. The treatment efficiency achieved in this research is 69% for COD and 96% for color removal. <strong>با توجه به حجم عظیم آب مصرفی در صنایع نساجی، روزانه میلیون‌ها لیتر از این پساب رنگی تولید می‌شود که سمیّت زیاد آن‌ باعث بروز مسائل محیط‌زیستی بسیاری می‌‌شود. از طرف دیگر با توجه به تنش آبی موجود در ایران، نیاز به تصفیه این پساب‌ها بیشتر احساس می‌‌شود. فرایند‌های الکتروشیمیایی به‌عنوان یک فناوری کارآمد در سال‌های اخیر، مورد توجه جدی قرار گرفته‌اند. کمبود اطلاعات به‌منظور ساخت واحدهای انعقاد الکتریکی در مقیاس بزرگ، موجب عدم کاربرد گسترده این روش در واحدهای صنعتی شده است. در این پژوهش، مطالعه موردی تصفیه فاضلاب تولیدی یکی از کارخانجات نساجی شهر تهران به کمک روش انعقاد الکتریکی با استفاده از الکترود آلومینیم و الکترولیت کلرید سدیم، بررسی شد. فاصله‌ بهینه بین الکترودها، ولتاژ و میزان غلظت الکترولیت از یافته‌های این پژوهش بود. در این پژوهش، روند تغییرات </strong><strong>COD</strong><strong>، میزان رنگ و </strong><strong>pH</strong><strong> در طول زمان پایش شد. با توجه به نتایج، فاصله‌ بهینه بین الکترودها برابر 4 سانتی‌متر، اختلاف پتانسیل بهینه 40 ولت و غلظت بهینه الکترولیت برابر 4 میلی‌گرم در لیتر به‌دست آمد. کارایی حذف </strong><strong>COD</strong><strong> برابر 69 درصد و کارایی حذف رنگ نیز برابر 96 درصد حاصل شد.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_160901_4589b8f516d28558b3850c37776cadc8.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 33 4 2022 10 23 An Overview of Recent Achievements in the Fabrication and Modification of Microfiltration Antifouling Membranes for Water Treatment مروری بر دستاوردهای اخیر در زمینه ساخت و اصلاح غشاهای ضدگرفتگی میکروفیلتراسیون در تصفیه آب 144 162 162056 10.22093/wwj.2022.334359.3246 FA شکوفه پیرا دانشجوی کارشناسی، گروه شیمی کاربردی، دانشکده نفت و گاز گچساران، دانشگاه یاسوج، گچساران، ایران صفورا نظری دانشجوی دکترا، گروه شیمی کاربردی، دانشکده شیمی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران آذر اسدی استادیار، گروه شیمی کاربردی، دانشکده نفت و گاز گچساران، دانشگاه یاسوج، گچساران، ایران 0000-0002-1684-3032 Journal Article 2022 03 16 One of the most pressing challenges confronting modern civilization is the lack of enough clean water supplies. Membrane technology has emerged as a key technology for water treatment, including fresh water, salt water, and municipal or industrial wastewater treatment, owing to its energy savings, high performance efficiency, and cost-effectiveness. However, membrane fouling, resulting from a non-specific interaction between the membrane surface and fouling agents, significantly hinders the efficient utilization of membrane technology. The fabrication of antifouling membranes is a fundamental approach to dealing with fouling issues caused by various types of fouling agents. Significant progress has been made in membrane preparation techniques and modification strategies, notably in microfiltration membranes, in recent years. While outlining the key strategies for modifying antifouling microfiltration membranes, the present review highlights recent achievements in the mentioned field, which provides more details related to the fabrication and preparation techniques and enhances performance parameters of these membranes. Microfiltration nanocomposite membranes modified by blending method can be considered an emerging technology capable of converting laboratory/pilot scale to a reliable commercial technology due to their high performance efficiency and good antifouling properties among all modification methods covered in this study. While using modification techniques (blending, surface modification, interfacial polymerization, sol-gel, and electrospinning) to better manage fouling in microfiltration membranes has certain benefits in terms of boosting performance, it also has drawbacks. Therefore, further optimization of modifying methods with the aim of commercializing modified microfiltration membranes is essential. <strong>یکی از مهم‌ترین چالش‌های پیش روی تمدن مدرن، کمبود منابع آب پاک کافی است. فناوری غشایی به‌دلیل صرفه‌جویی در مصرف انرژی، کارایی عملکردی بالا و مقرون‌به‌صرفه بودن، به‌عنوان یک فناوری کلیدی برای تصفیه آب از جمله آب شیرین، آب شور و همچنین تصفیه فاضلاب شهری یا صنعتی ایجاد شده است. با این حال، گرفتگی غشا که از برهم‌کنش غیراختصاصی بین سطح غشا و عوامل ایجادکننده گرفتگی نشأت می‌گیرد، به‌طور قابل‌توجهی مانع استفاده کارآمد از فناوری غشایی می‌شود. آماده‌سازی غشاهای ضدگرفتگی یک رویکرد اساسی برای مقابله با مشکلات گرفتگی ناشی از انواع گوناگون عوامل ایجادکننده گرفتگی است. پیشرفت قابل‌توجهی در تکنیک‌های آماده‌سازی غشا و استراتژی‌های اصلاح آن، به ویژه در غشاهای میکروفیلتراسیون، در سال‌های اخیر حاصل شده است. ضمن تشریح استراتژی‌های کلیدی برای اصلاح غشاهای ضدگرفتگی میکروفیلتراسیون، بررسی دستاوردهای اخیر در این زمینه را برجسته ساخته و جزئیات مرتبط با تکنیک‌های آماده‌سازی و پارامترهای عملکردی بهبودیافته غشاهای بیان شده را ارائه می‌دهد. غشاهای نانوکامپوزیتی میکروفیلتراسیون اصلاح شده با روش اختلاط را می‌توان به واسطه کارایی عملکردی بالا و خواص ضدگرفتگی مطلوب در میان تمامی روش‌های اصلاحی که در این پژوهش به آنها پرداخته شد، به‌عنوان یک فناوری نوظهور در نظر گرفت که قادر به تبدیل مقیاس آزمایشگاهی/پایلوت به یک فناوری تجاری قابل‌اعتماد است. در حالی که به‌کارگیری روش‌های اصلاحی (اختلاط، اصلاح سطح، پلیمریزاسیون پیوندی، سل-ژل و الکتروریسی) برای مدیریت بهتر گرفتگی در غشاهای میکروفیلتراسیون، مزایایی ویژه در بهبود عملکرد و اما معایبی را نیز دارد. بنابراین، بهینه‌سازی روش‌های اصلاحی با هدف تجاری‌سازی غشاهای میکروفیلتراسیون اصلاح شده، بسیار ضروری است.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_162056_26efa2c1ae0ada479b8e539cffb12446.pdf