مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 31 7 2021 02 19 Study of Heavy Metal Concentrations in Water and Fish Samples from Dam Lake (Case Study: Hamadan Province, Kalan Malayer Dam) بررسی غلظت عناصر سنگین در آب و ماهی‌های برداشت شده از دریاچه سد (مطالعه موردی: استان همدان، سد کلان ملایر) 1 14 119052 10.22093/wwj.2020.211930.2966 FA بهاره لرستانی دانشیار گروه محیط‌زیست، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد همدان، همدان، ایران هاجر مریخ پور استادیار علوم خاک، گروه کشاورزی، دانشگاه سید جمال الدین اسدآبادی، اسدآباد، ایران مهرداد چراغی دانشیار گروه محیط‌زیست، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد همدان، همدان، ایران لیما طیبی استادیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و محیط‌زیست، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران Journal Article 2019 12 15 Heavy metals are a major environmental problem and have become a global problem due to their high toxicity and their ability to accumulate in the body of living organisms. The aim of this study was to investigate the concentrations of heavy metals such as arsenic (As), cadmium (Cd), chromium (Gago-Ferrero et al.), copper (Cu), silver (Hg), manganese (Mn), nickel (Ni) and zinc (Zn) in samples of water and fish from the Malayer Dam in Hamadan Province, Iran. Samples of water and fish were collected in five steps (in May, June, September, October, February) from 19 locations in Kalan dam route of Malayer, in Hamedan, Iran. Water and fish species including Vimba vimba and Cyprinus carpio species were transferred to the laboratory. Fish samples were digested by 4 ml HNO₃ and 1 ml HClO₄. The amounts of heavy metals in water and fish were determined using ICP-AES and Duncan's test (0.05) was used for data analysis with SAS software. Results showed that the mean concentrations of the studied heavy metals were lower than the WHO, FAO, and USEPA guidelines for drinking water. The mean concentrations of Zn and Cr were significantly higher than other heavy metals in water samples. The results also showed that the highest concentrations of heavy metals (except Zn) were observed in spring than other seasons. The mean concentration of the heavy metals for Cyprinus carpio followed the sequence Cr≥ Zn>Ni>Cu>Cd>Hg>As>Mn in first sampling. There were significant correlations between all heavy metals’ accumulation in the Cyprinus carpio fish with heavy metals concentration in water samples. The results showed that the concentration of heavy metals in fish samples was correlated with the concentration of heavy metals in water samples and the accumulation of heavy metals in fish increased with increasing concentrations of heavy metals in water samples. The concentrations of heavy metals studied in fish are lower than those limits in the WHO and FAO guidelines and will not cause any harm in human consumption. <strong>فلزات سنگین مشکل بزرگی در محیط‌زیست هستند و به‌علت سمیّت و توانایی زیادی که در تجمع بدن موجودات زنده دارند، به یک مشکل جهانی تبدیل شده‌اند. با توجه به اهمیت موضوع، این پژوهش با هدف بررسی غلظت عناصر سنگین آرسنیک، کادمیم، کروم، مس، نقره، منگنز، نیکل و روی در نمونه‌های آب و ماهی‌های برداشت شده از دریاچه سد کلان ملایر در استان همدان انجام شد. نمونه‌های آب و ماهی 5 بار در ماه‌های اردیبهشت، خرداد، شهریور، مهر و بهمن از 19 مکان از دریاچه سد کلان ملایر جمع‌آوری شدند. نمونه‌های آب و ماهی که شامل گونه‌های <em>Vimba vimba</em> و <em>Cyprinus carpio</em> هستند به آزمایشگاه منتقل شدند. نمونه‌های ماهی با 4 میلی‌لیتر اسید نیتریک و 1 میلی‌لیتر اسید پرکلریک هضم شدند. مقدار فلزات سنگین در آب و ماهی با استفاده از دستگاه ICP-AES تعیین شد و از نرم‌افزار SAS و آزمون دانکن 05/0 برای آنالیز داده‌ها استفاده شد. نتایج نشان داد که میانگین غلظت فلزات مورد بررسی از حد مجاز بیان شده در استانداردهای WHO، FAO، و USEPA برای مصارف شرب کمتر است. میانگین غلظت روی و کروم به‌طور معنی‌داری بیشتر از سایر فلزات سنگین در نمونه‌های آب است. همچنین نتایج بیانگر غلظت بیشتر فلزات سنگین به‌استثنای فلز روی، در فصل بهار نسبت به سایر فصول است. میانگین غلظت فلزات سنگین در ماهی کپور در فصل بهار به‌ترتیب Zn> Ni> Cu> Cd> Hg> As> Mn  است. هم‌بستگی معنی‌داری بین تجمع فلزات سنگین در ماهی و غلظت فلزات سنگین در نمونه‌های آب وجود دارد. نتایج نشان داد که غلظت فلزات سنگین در بافت نمونه‌های ماهی با غلظت فلزات سنگین در نمونه‌های آب ارتباط دارد و انباشت فلزات سنگین در ماهی با افزایش غلظت فلزات سنگین در نمونه‌های آب افزایش می‌یابد. غلظت عناصر سنگین مورد بررسی در ماهی‌ها از حد مجاز بیان شده در استانداردهای WHO، FAO کمتر است و هیچ‌گونه مشکلی برای مصارف انسانی ایجاد نخواهد کرد.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_119052_0b6be9900cdff3ca59c64f47cd15dd0d.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 31 7 2021 02 19 Using Life Cycle Assessment (LCA) to Evaluate Environmental Impact of Kangan Desalination Plant به‌کارگیری ارزیابی‌چرخه ‌حیات (LCA) در بررسی اثرات محیط‌‌زیستی سامانه نمک‌زدایی کنگان 15 34 119716 10.22093/wwj.2020.214063.2973 FA مرتضی بخشایش دانشجوی دکترا، گروه محیط‌زیست، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران مریم فراهانی استادیار، گروه محیط‌زیست، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران 0000-0002-6187-0056 آزیتا بهبهانی نیا استادیار، گروه محیط‌زیست، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران Journal Article 2019 12 31 Freshwater limitation as one of the most important challenges of water resources management of the country has caused seawater desalting to be considered a suitable option for utilizing non-conventional water resources in some parts of the country. Due to the lack of a comprehensive understanding of the environmental impacts of desalination plants, this study was carried out to investigate the potential environmental impacts of the Kangan desalination plant. In this study, the Life Cycle Assessment (LCA) method was used. So, after preparing an inventory of materials and energy at all stages of freshwater production in the Kangan desalination plant, impact 2002+ version (2.15) as impact assessment method and SimaPro9 software were used to investigate environmental impacts of all stages of seawater desalination process on impact categories, including: global warming, reduction of non-renewable energies, ozone layer depletion, aquatic and terrestrial ecotoxicity, etc. Based on the results, most of the environmental impact is related to climate change and reduction of primary resources. So that, 3.224 Kg carbon dioxide equivalent has been released and reduced 55.035 MJ in primary sources to produce 1 m³ of desalinated water. Also, electricity supply through desalination cycle stages had the most contribution on all impact categories except ozone layer depletion and eutrophication. Due to the maximum contribution of energy on environmental impacts of seawater desalination process, utilization of renewable energy sources can play an important role in reducing the environmental impacts of these plants. <strong><strong>محدودیت منابع آب شیرین، به‌عنوان مهم‌ترین چالش فراروی مدیریت منابع آب کشور، نمک‌زدایی آب دریا را به‌عنوان یکی از گزینه‌های مناسب در به‌کارگیری منابع آب نامتعارف در برخی مناطق کشور مطرح کرده است. با توجه به عدم درک جامع از اثرات ‌محیط‌‌زیستی سامانه‌های نمک‌زدایی، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثرات محیط‌‌زیستی‌ احتمالی سامانه نمک‌زدایی کنگان انجام شد. در این پژوهش، روش ارزیابی چرخه حیات استفاده شد. به‌ نحوی ‌که پس از تهیه لیست کاملی از موجودی مواد و انرژی در تمامی مراحل تولید آب شیرین در سامانه نمک‌زدایی کنگان، با بهره‌گیری از روش ارزیابی Impact 2002+ نسخه (15/2) و نرم‌افزار SimaPro 9 اثرات محیط‌زیستی‌ تمامی مراحل فرایند نمک‌زدایی آب دریا بر طبقات اثر پتانسیل گرمایش جهانی، کاهش انرژی‌های تجدیدناپذیر، تخریب لایه ازن، سمیت در اکوسیستم‌های آبی و خشکی و اثرات سرطان‌زایی بررسی شد. بر اساس نتایج به‌دست آمده، بیشترین اثر ‌محیط‌‌زیستی مربوط به تغییرات اقلیمی و کاهش منابع اولیه است. به‌طوری که به ازای تولید 1 مترمکعب آب شیرین معادل 224/3 کیلوگرم دی‌اکسید کربن تولید می‌شود و 035/55 مگاژول کاهش در منابع اولیه ایجاد می‌شود. همچنین تأمین انرژی الکتریکی از بین مراحل چرخه نمک‌زدایی آب دریا بیشترین سهم را در ایجاد همه طبقات اثر به جز تخریب لایه ازن و یوتریفیکاسیون نشان داده است. با توجه به سهم حداکثری انرژی در اثرات محیط‌زیستی‌ فرایند نمک‌زدایی آب دریا، به‌کارگیری منابع انرژی تجدیدپذیر می‌تواند نقش به‌سزایی در کاهش اثرات زیست‌محیطی این سامانه‌ها داشته باشد.</strong></strong> https://www.wwjournal.ir/article_119716_795d85f0d4bf9ab6417cf4037448e155.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 31 7 2021 02 19 Fabrication of Forward Osmosis Polysulfone-TiO2 Hollow Fiber Mixed Matrix Membrane for Desalination ساخت غشای اسمز مستقیم ماتریس ترکیبی الیاف میان‌تهی پلی سولفون-دی‌اکسید تیتانیوم برای نمک‌زدایی از آب 35 49 119762 10.22093/wwj.2020.201284.2925 FA امین سهیل دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی شیمی، واحد گچساران، دانشگاه آزاد اسلامی، گچساران، ایران مسعود راهبری سی سخت استادیار، گروه مهندسی شیمی، واحد گچساران، دانشگاه آزاد اسلامی، گچساران، ایران 0000-0003-4035-4236 Journal Article 2019 09 12 With the rapid growth of the world's population, water demand is increasing, indicating that the water crisis will become more serious in the future. Therefore, water desalination plays an important role in resolving the water crisis. In this study, polysulfone hollow fiber membranes were fabricated using different concentrations of TiO₂ nanoparticles via phase inversion method and then, a thin polyamide layer was formed on the outer surface of membranes. The structure and characteristics of membranes were studied and they were used for desalination in forward osmosis process. The results of forward osmosis process indicated that, the water flux of fabricated membrane without nanoparticles was 15.5 L.m^-2.h^-1 that increased about 103% and reached to 31.4 L.m^-2.h^-1 by addition of 0.5 wt.% nanoparticles. By increasing the nanoparticles concentration to 1 wt.% the water flux decreased about 20% comparing the fabricated membrane using 0.5 wt.% and reached 26.1 L.m^-2.h^-1. The reverse solute flux of fabricated membrane without nanoparticles was 6.3 g.m^-2.h^-1 that decreased to 3.7 g.m^-2.h^-1 by addition of 0.5 wt.% nanoparticles. By addition of 1 wt.% nanoparticles the reverse solute flux decreased to 3.1 g.m^-2.h^-1. In general, it can be concluded that the hollow fiber mixed matrix membrane fabricated using 0.5 wt.% TiO₂ has a suitable structure and properties for use in forward osmosis process for desalination. <strong>با افزایش سریع جمعیت جهان، تقاضای آب افزایش یافته و نشان می‌دهد که بحران آب در آینده جدی‌تر می‌شود. بنابراین نمک‌زدایی از آب نقش مهمی در حل بحران آب ایفا می‌کند. در این پژوهش غشاهای الیاف میان‌تهی پلی‌سولفون با استفاده از غلظت‌های مختلف نانوذرات دی‌اکسید تیتانیوم به‌روش جدایش فازی ساخته شدند و یک لایه نازک پلی‌آمیدی به روش پلاریزاسیون سطحی بر روی سطح خارجی آنها ساخته شد. ساختار و مشخصات غشاها بررسی شدند و از آنها برای نمک‌زدایی از آب در فرایند اسمز مستقیم استفاده شد. نتایج فرایند اسمز مستقیم نشان داد که شار عبور آب غشای ساخته شده بدون استفاده از نانوذرات L.m^-2.h^-1 5/15 است که با اضافه کردن 5/0 درصد وزنی نانوذرات به ساختار غشا، شار عبور آب با حدود<br /> 103 درصد افزایش به L.m^-2.h^-1 4/31 رسیده است. با افزایش غلظت نانوذرات به 1 درصد وزنی شار عبور آب نسبت به غشای ساخته شده با 5/0 درصد وزنی حدود 20 درصد کاهش یافته و به L.m^-2.h^-1 26/1 رسید. شار نفوذ معکوس نمک غشای ساخته شده بدون نانوذراتg.m^-2.h^-1 6/3 است که با اضافه کردن 5/0 درصد وزنی نانوذرات به مقدارg.m^-2.h^-1 3/7 کاهش یافت. با افزودن 1 درصد وزنی نانوذرات شار نفوذ معکوس نمک غشا به مقدارg.m^-2.h^-1 3/1 کاهش یافت. به‌طور کلی می‌توان نتیجه گرفت که غشای ماتریس ترکیبی الیاف میان‌تهی ساخته شده با 5/0 درصد وزنی دی‌اکسید تیتانیوم دارای ساختار و مشخصاتی مناسب برای استفاده در فرایند اسمز مستقیم برای نمک‌زدایی از آب است.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_119762_413f3c12073771505e84e796f78582b4.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 31 7 2021 02 19 Carbon and Nutrients Removal from Industrial Wastewater Using Aerobic Granular Sludge حذف کربن و مواد مغذی از فاضلاب صنعتی با استفاده از لجن گرانولی هوازی 50 62 120495 10.22093/wwj.2020.218742.2986 FA آذر اسدی استادیار، گروه شیمی کاربردی، دانشکده نفت و گاز گچساران، دانشگاه یاسوج، گچساران، ایران صادق نارکی دانشجوی کارشناسی، گروه شیمی کاربردی، دانشکده نفت و گاز گچساران، دانشگاه یاسوج، گچساران، ایران Journal Article 2020 02 05 Considering the increasing rigor of environmental laws, the removal of carbon and nutrients from wastewater is a key aspect of research, and the simultaneous elimination of carbon and nutrients in a bioreactor has a significant impact on reducing reactor volume and energy consumption. The objective of this study was evaluating the performance of an aerobic sequencing batch reactor (SBR) with granulated sludge removing carbon and nutrient (N & P) from an industrial wastewater. Aerobic granules were obtained in a SBR and in the next step, the experiments were designed by a central composite design (CCD) with five levels of biomass concentration (2000-7000 mg/l) and aeration time (6-24 h).  Eight dependent parameters as the process responses were measured and calculated. The results showed that the maximum value of total COD (TCOD) removal was obtained to be 69.07% at mixed liquor volatile suspended solid (MLVSS) concentration of 5600 mg/L and the highest value of the aeration time (24 h). In addition, the low TN removal (47.5%) directed the study to reduce the oxygen level from 7 to 3 mg/L. A reduction in dissolved oxygen (DO) in extended aeration mode led to an increase in TN removal and a decrease in TCOD, nbCOD, and BOD removal. Overall, granular sludge showed an acceptable performance in terms of carbon removal, however, intermittent aeration could improve nutrients removal from wastewaters. <strong>با توجه به افزایش سخت‌گیرهای قوانین محیط‌زیست حذف کربن و مواد مغذی از فاضلاب یک جنبه کلیدی و اصلی در پژوهش‌ها است که حذف هم‌زمان آنها دریک بیوراکتور تأثیر به‌سزایی در کم کردن حجم راکتور و مصرف انرژی دارد. در این پژوهش‌، عملکرد یک راکتور منقطع هوازی با لجن گرانولی برای دفع کربن و مواد مغذی از فاضلاب صنعتی بررسی شد. این پژوهش با استفاده از دو متغیر مستقل مهم شامل زمان هوادهی و غلظت زیست توده انجام شد. گرانول‌های هوازی در راکتور </strong><strong>SBR</strong><strong> به‌دست آمدند و در مرحله بعد آزمایش‌ها بر اساس طرح مرکب مرکزی با پنج سطح از غلظت زیست توده<br /> 2000 تا 5000 میلی‌گرم در لیتر و زمان هوادهی 6 تا 24 ساعت انجام شد. هشت پارامتر به‌عنوان پاسخ فرایند اندازه‌گیری و محاسبه شد. نتایج نشان داد که حداکثر مقدار حذف کل کربن آلی در غلظت جامد معلق 5600 میلی‌گرم در لیتر و حداکثر زمان هوادهی 24 ساعت، 07/69 درصد به‌دست آمد. حداکثر کارایی حذف نیتروژن کل به ‌مقدار 5/47 درصد به‌دست آمد که حذف کم نیتروژن کل شرایط راهبری را به‌سمت کاهش سطح اکسیژن از 7 به 3 میلی‌گرم در لیتر سوق داد. کاهش اکسیژن محلول با حالت هوادهی طولانی منجر به افزایش حذف نیتروژن کل و کاهش کارایی حذف </strong><strong>TCOD</strong><strong>، </strong><strong>nbCOD</strong><strong> و </strong><strong>BOD</strong><strong> شد. به‌صورت کلی لجن گرانولی عملکرد نسبتاً خوبی برای حذف کربن نشان داد، اگرچه با هوادهی متناوب حذف مواد مغذی از فاضلاب می‌تواند ارتقا پیدا کند.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_120495_fde1224ce3deb408317a71e7b51a0ddd.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 31 7 2021 02 19 Nitrate Removal from Drinking Water Wells by Heterotrophic Denitrification Using Citric Acid as a Carbon Source and Ozonation نیترات‌زدایی از آب چاه‌های شرب با دنیتریفیکاسیون هتروترفیک با منبع کربنی اسید سیتریک و ازن‌زنی 63 77 120820 10.22093/wwj.2020.201484.2928 FA حمید روشن روان دانشجوی دکترای مهندسی محیط‌زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط‌زیست، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران سید مهدی برقعی استاد، گروه مهندسی محیط‌زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط‌زیست، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران 0000-0002-9825-9832 امیر حسام حسنی استاد، گروه مهندسی محیط‌زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط‌زیست، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران 0000-0003-2569-5446 رمضان واقعی استادیار، گروه مهندسی آب و محیط‌زیست، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شاهرود، ایران Journal Article 2019 09 14 Nitrate removal using biological heterotrophic denitrification is one of the most effective and economical processes to remove nitrate from drinking water. In recent studies, carbon sources such as acetic acid, methanol, ethanol, glucose, etc. have been used as a carbon source for heterotrophic bacteria. Inevitable residues of these carbon sources in effluent water and the cost of them are the key challenges for applying these carbon sources in drinking water, in the operational scales. To overcome these challenges, in this research, citric acid produced from sugar beet is used as a harmless, relatively economical and accessible carbon source. Also, to remove the remaining trace amounts of carbon source in denitrified water and disinfection of treated water, ozonation has been used as a dual-purpose process. Pilot studies of this process during the operation of about one year on natural water of one of the wells of North Khorasan province in Iran with the nitrate concentration of 104±10 ppm ppm as NO₃^- showed that in four column bioreactor packed with different media such as natural river gravel, polypropylene plastic (PP), polyethylene plastic (PE) and Pumice aggregates and by carbon to nitrogen ratio (C/N) of about stoichiometric amount and HRT of greater than 4 hours and without any other chemical addition, the nitrate removal rate of greater than 85% can be achieved. In the carbon concentrations, about 1.5 times the stoichiometric value and the HRT of about 5 to 7 hours, the removal efficiency can be as high as 95%. Ozonation of treated water in 30 to 60 minutes also showed that the ozone has the capability of the complete removal of carbon residuals in effluent of the process from 15-30 ppm as COD to about zero. <strong>فرایند دنیتریفیکاسیون بیولوژیکی هتروتروف یکی از مؤثرترین و اقتصادی‌ترین فرایندهای شناخته شده حذف نیترات از آب آشامیدنی محسوب می‌شود. در پژوهش‌های مختلف انجام شده تاکنون، از منابع کربنی مانند اسید استیک، متانول، اتانول، گلوکز به‌عنوان منبع کربنی باکتری‌های هتروتروف استفاده شده است. یکی از چالش‌های اساسی استفاده از این منابع کربنی در آب شرب، باقی‌ ماندن اجتناب‌ناپذیر مقداری کربن آلی در آب و همچنین هزینه تأمین این منابع کربنی در مقیاس‌های اجرایی است. در این پژوهش با هدف غلبه بر این چالش‌ها از اسید سیتریک خوراکی تولیدی از چغندرقند به‌عنوان یک منبع کربنی بی‌ضرر، نسبتاً اقتصادی و در دسترس استفاده شد. همچنین برای حذف باقیمانده ناچیز کربن در آب نیترات‌زدایی شده خروجی از ازن‌زنی، به‌عنوان یک فرایند دو منظوره هم برای اکسیداسیون کربن ناچیز باقیمانده در آب و هم ضدعفونی نمودن آب تصفیه شده استفاده شد. پژوهش‌های پایلوت این فرایند، در مدت بهره‌برداری حدود یک سال روی آب طبیعی یکی از چاه‌های استان خراسان شمالی با غلظت نیترات معادل </strong><strong> </strong><strong>as NO₃</strong><strong>ppm</strong><strong> 10±104 نشان داد که در بیوراکتورهای ستونی پر شده با چهار مدیای مختلف، شامل گراول رودخانه‌ای، پلاستیک پلی‌پروپیلن، پلاستیک پلی‌اتیلن و سنگ پامیس با نسبت کربن به نیتروژن در محدوده استوکیومتری و زمان ماند بیش از 4 ساعت و بدون نیاز به افزودن هیچ‌گونه ماده شیمیایی دیگر به آب طبیعی چاه می‌توان به کارایی حذف بیش از 85 درصدی دست یافت. در غلظت‌های کربن تزریقی در حدود 5/1 برابر مقدار استوکیومتری و زمان‌های ماند در حدود 5 تا 7 ساعت نیز می‌توان به کارایی‌های حذف بیش از 95 درصدی دست یافت. ازن‌زنی آب نیترات‌زدایی شده خروجی نیز نشان داد که به خوبی می‌توان غلظت‌های کربن ناچیز باقیمانده در آب را با زمان ازن‌زنی حدود 30 تا 60 دقیقه از</strong><strong>15 تا </strong><strong>ppm as COD</strong><strong>30 </strong><strong>به نزدیک صفر تقلیل داد.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_120820_26e7beb9a3aad9e8ac49a89798eadedb.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 31 7 2021 02 19 Presenting a Conceptual Model of Internal Marketing Development Considering the Fundamental Role of Economic Approach to Water and Wastewater Industry in Improving Performance ارائه مدل مفهومی توسعه بازاریابی داخلی با در نظرگرفتن نقش بنیادین نگرش اقتصادی به صنعت آب و فاضلاب در بهبود عملکرد 78 89 120822 10.22093/wwj.2020.207481.2946 FA ابراهیم یزدی یان دانشجوی دکترا، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران موسی احمدی ‏استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم انسانی،دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران محمود نورایی استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران Journal Article 2019 11 03 This study presents a conceptual model with regard to the fundamental role of economic attitude towards water industry as one of the key aspects of the development of internal marketing in the water and wastewater industry. In this study, Interpretive Structural Analysis (ISM) method was used to collect data, interview, design conceptual model and gather data. The results show that according to the conceptual model presented in this study, the economic attitude towards the water industry with high penetration power is recognized as the most fundamental and influential aspect of the development of internal marketing. According to the linkage analysis method, especially the dimension of economic attitude to water industry, infiltration power - dependency is one of the most important aspects of development of internal marketing. In this respect, drafting of outsourcing regulation to improve the performance of water and wastewater industry is necessary. <strong>با توجه به نوع ساختار شرکت‌های آب و فاضلاب با اجرای زیرسیستم‌های توسعه بازاریابی داخلی که از جمله آن نگرش اقتصادی به این صنعت است می‌توان بر اقتصادی نمودن فعالیت‌ها و ارائه خدمات بهینه و به‌هنگام به مشتریان گام‌های اساسی برداشت و از هزینه کردهای غیرضروری در سازمان جلوگیری کرد. این پژوهش با ارائه مدلی مفهومی و با در نظر گرفتن نقش بنیادین نگرش اقتصادی به صنعت آب به‌عنوان یکی از ابعاد کلیدی توسعه بازاریابی داخلی به‌دنبال بهبود عملکرد در صنعت آب و فاضلاب است. در این پژوهش روش تجزیه و تحلیل ساختاری تفسیری است که با استفاده از این روش، داده‌ها از طریق مصاحبه جمع‌آوری، پردازش و مدل مفهومی ارائه شد. نتایج به‌دست آمده از پژوهش بیانگر آن است که مطابق با مدل مفهومی ارائه شده در این پژوهش ُبعد نگرش اقتصادی به صنعت آب با قدرت نفوذ بسیار زیاد به‌عنوان بنیادی‌ترین و تأثیرگذارترین ُبعد توسعه بازاریابی داخلی شناخته شده است. طبق روش تحلیل ابعاد ناحیه پیوندی به‌ویژه بُعد نگرش اقتصادی به صنعت آب در نمودار قدرت نفوذ- وابستگی جزء کلیدی‌ترین ابعاد توسعه بازاریابی داخلی محسوب شده و در همین راستا تدوین نظام‌نامه برون‌سپاری به‌منظور بهبود عملکرد در صنعت آب و فاضلاب لازم و ضروری است.</strong> <strong> </strong> https://www.wwjournal.ir/article_120822_0149389346310fb98989fa58868f0fdf.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 31 7 2021 02 19 Reliability-Based Design of Conjunctive Use Water Resources Systems: Comparison of Cyclic and Non-Cyclic Approaches طراحی سیستم‌های بهره‌برداری تلفیقی منابع آب بر مبنای اعتمادپذیری: مقایسه رویکردهای سیکلی و غیرسیکلی 90 101 120881 10.22093/wwj.2020.201234.2924 FA مینا خسروی کاندیدای دکتری مهندسی و مدیریت منابع آب، دانشکده عمران،دانشگاه علم وصنعت ایران، تهران، ایران عباس افشار استاد، گروه مهندسی عمران، دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران 0000-0001-8891-3426 امیر مولاجو کاندیدای دکتری مهندسی و مدیریت منابع آب، دانشکده عمران، دانشگاه علم وصنعت ایران، تهران، ایران Journal Article 2019 09 11 Conjunctive use of surface and groundwater has received growing attention since the introduction of sustainable development of water resources. Cyclic storage system is an extension to conjunctive use of surface and groundwater in which the surface water bodies and groundwater aquifer(s) satisfy the prespecified demands in an interactive loop. Cyclical exchange of regulated water between groundwater aquifer and surface reservoir is the key element of a cyclic storage system that differentiates it from the conjunctive use of surface and groundwater systems as usually practiced. In the present study, reliability-based design of the cyclic and non-cyclic storage systems models is formulated as a multi-objective programming and intends to minimize the construction and operation costs and maximize the reliability of water allocation to the agricultural sector. Results show that the performance of cyclic storage system significantly improves by more efficient storing of surface water in a groundwater basin in wet seasons (years) and using it during dry periods. So, in order to fully meet the present demands in cyclic strategy, we had to pay just under 90.4 billion rials, compared to the non-cyclic strategy. It is also shown that, for any given cost, the reliability with cyclic strategy well exceeds that of non-cyclic strategy. In addition, the cyclic design of the system implicitly reduces the probability of flooding downstream significantly rather than the non-cyclic strategy. <strong><strong>بهره‌برداری تلفیقی از منابع آب سطحی و زیرزمینی از زمان معرفی توسعه پایدار منابع آب مورد توجه زیادی قرار گرفته است. سیستم ذخیره سیکلی، گونه‌ای از سیستم‌های تلفیقی منابع آب است که در آن دو زیرسیستم آب سطحی و زیرزمینی ضمن تأمین نیازهای تعهد شده، یک حلقه تعاملی بینابینی را به‌وجود می‌آورند. تبادل سیکلی آب تنظیم شده بین مخزن سطحی و زیرزمینی، عنصر اصلی سیستم‌ ذخیره سیکلی است که آن را از بقیه سیستم‌های تلفیقی رایج منابع آب که در این پژوهش از آن تحت عنوان سیستم‌ غیرسیکلی یاد شده است، متمایز می‌کند. در این پژوهش، مدل‌های طراحی بر مبنای اعتمادپذیری سیستم‌های ذخیره سیکلی و غیرسیکلی با اهداف کمینه کردن هزینه‌های ساخت و بهره‌برداری و ماکسیمم کردن اعتماد‌پذیری تخصیص آب به بخش کشاورزی فرموله شدند. نتایج نشان داد که عملکرد سیستم ذخیره سیکلی با ذخیره مؤثر آب در آبخوان در فصل (سال)های مرطوب و استفاده از آن در دوره‌های خشکسالی به‌طور قابل‌توجهی بهبود می‌یابد. به‌طوری که به‌منظور برآورده ساختن کامل نیاز آبی، هزینه طراحی سیستم با استراتژی سیکلی، 4/90 میلیارد ریال نسبت به استراتژی غیرسیکلی کاهش می‌یابد. همچنین با صرف هزینه مشخص، اعتماد‌پذیری در استراتژی سیکلی نسبت به استراتژی غیرسیکلی به‌صورت چشمگیری بهبود می‌یابد. علاوه بر این طراحی سیکلی سیستم در مقایسه با طراحی غیرسیکلی آن، به‌طور ضمنی احتمال وقوع سیل در پایین‌دست را به مقدار قابل‌توجهی کاهش می‌دهد.</strong></strong> https://www.wwjournal.ir/article_120881_6d379a9f0331459c9e0063a9ed6165ea.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 31 7 2021 02 19 Urban Subaltern Areas and Residents' Narrative of Providing Services Water and Wastewater Company (Institutional Ethnography of Urban Subaltern of Sanandaj City) مناطق فرودست شهری و روایت ساکنان از ارائه خدمات شرکت آب و فاضلاب (اتنوگرافی نهادی مناطق فرودست شهری شهر سنندج) 102 119 121659 10.22093/wwj.2020.217387.2981 FA حسین دانش مهر استادیار، گروه جامعه‌شناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران 0000-0002-9280-6081 عثمان هدایت دانشجوی دکتری، گروه جامعه‌شناسی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0000-0003-2546-6694 Journal Article 2020 01 26 Current study seeks to present a narrative of the residents of the suburbs of Sanandaj on the provision of services and urban facilities. This was in contrast to the narratives of the Water and Wastewater Company's experts and statistics, documentation and information were posted on the company's website. The underlying assumption of this study revolves around the fact that suburbs lack adequate facilities and services and have been neglected. To this end, we have used sustainable urban development approaches, urban regeneration and quality of life to explain and change this. With regard to the subject and purpose of the study, we used the institutional ethnographic method by which the researcher seeks to expose the status quo and then provide strategies for changing the status quo. Therefore, data were gathered through theoretical, purposeful sampling with maximum diversity and semi-structured interviews until theoretical saturation with 20 subscribers and 7 experts of Kurdistan Water and Wastewater Company, as well as statistics and relevant documents were collected. The information collected was discussed in terms of concepts, primary and secondary categories. Primary categories were conflicting secondary services, quality of technical management, poor technical management, lack of coordination of events, lack of inter-organizational collaboration, inappropriate network infrastructure, and lack of customer-centricity, uncertainties, and overheads. They were drawn and extracted from these categories; the nuclear category of structural and institutional exclusion and the lack of coordination in the implementation and ambiguities of the bill. The results indicate a lack of sustainable urban development in the marginal areas and consequently a decline in the quality of life. This is reflected in the structural and institutional challenges faced by the suburbs in terms of their utilization of urban facilities. The lack of coordination in the implementation and ambiguities of the water and wastewater company has aggravated the process and caused underdevelopment issues. Therefore, what is needed on the outskirts of Sanandaj is the re-creation of a city that is making changes to the development of water and wastewater network infrastructure, maintaining and protecting the network, and transparency in customer billing and promotion, which is the quantity and quality of service provided in these areas. <strong><strong>این پژوهش در پی ارائه روایت ساکنان مناطق فرودست شهر سنندج از ارائه خدمات و امکانات شهری است. در همین راستا، از رویکرهای توسعه پایدار شهری و بازآفرینی شهری برای توضیح این موضوع بهره‌مند شدیم. با توجه به موضوع و هدف مورد بحث، از روش اتنوگرافی نهادی که پژوهشگر به‌وسیله آن در پی آشکار کردن وضع موجود و سپس ارائه راهکارها برای تغییر وضعیت مطلوب است، استفاده شد. بنابراین داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه‌ساخت‌یافته تا زمان اشباع نظری با 20 نفر از مشترکین و ٧ نفر از کارشناسان شرکت آب و فاضلاب شهری استان کردستان به‌دست آمد و همچنین آمار و اسناد مربوطه جمع‌آوری شد. مقولات اولیه در قالب ٢٤ مقوله که از آنها ٨ مقوله ثانویه خدمات‌رسانی مناقشه‌برانگیز، کیفیت مدیریت فنی، ضعف مدیریت فنی، فقدان هماهنگی در اتفاقات، فقدان همکاری‌های بین ‌سازمانی، زیرساخت‌های نامتناسب شبکه، ناهماهنگی در مشتری‌محوری، ابهام قبض و مبالغ بودند که از مقولات اولیه بیرون کشیده شدند و از این مقولات ٢ مقوله هسته‌ای طرد ساختاری، طرد نهادی و فقدان هماهنگی در اجرا و ابهامات قبوض استخراج شد. نتایج نشان‌دهنده عدم توسعه پایدار شهری در مناطق بررسی شده و به‌تبع کاهش کیفیت مناسب زندگی است که این امر با چالش‌های ساختاری و نهادی در رابطه با ساکنان این مناطق از نظر بهره‌مندی‌شان از امکانات شهری نمود یافته است. همچنین فقدان هماهنگی در اجرا و ابهامات قبضی مربوط به شرکت آب و فاضلاب موجب تشدید این روند شده است. بنابراین بازآفرینی شهری در زمینه توسعه زیرساخت‌های شبکه آب و فاضلاب، حفظ و حراست از شبکه و همچنین شفاف‌سازی در ارائه قبوض و ارتقای مشتری‌مداری لازم است تا کمیت و کیفیت خدمات‌رسانی را در این مناطق افزایش یابد.</strong></strong> https://www.wwjournal.ir/article_121659_02015905266307697234f9f71f2c5a52.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 31 7 2021 02 19 Risk Identification of Critical Urban Wastewater Infrastructure with Passive Defense Approach شناسایی ریسک زیرساخت‌های حیاتی سیستم فاضلاب شهری با رویکرد پدافند غیرعامل 120 131 121662 10.22093/wwj.2020.225964.3007 FA مهناز میرزاابراهیم طهرانی استادیار، گروه آموزشی مهندسی محیط‌زیست دانشکده فنی دانشگاه آزاد اسلامی- واحد تهران شمال، تهران، ایران نیما پیشرو کارشناسی ارشد ژئوتکنیک، انجمن علمی پدافند غیرعامل ایران، تهران، ایران Journal Article 2020 04 07 Sewage collection, transmission and treatment systems are among the basic infrastructures of any city that should be designed to have the least vulnerability during crises caused by intentional or unintentional disruptions. Therefore, observing the principles of passive defense and safety in the sewage sector to protect and reduce vulnerability with the aim of continuing the necessary services, protection of sewage facilities and equipment, meeting the needs of the people, protecting people's lives (preventing the spread of microbial and chemical contamination), continuing to manage, and managing the people (preventing discontent and creating chaos) and, consequently, stabilizing the country's top management are essential and inevitable. Methods: This paper identifies the risks to the critical infrastructure of the municipal sewer system with a passive defense approach as the first step in assessing the sustainability of urban sewer systems and the overlooked points in the design and construction of collection, transmission and transmission network systems and provides wastewater treatment. The present research method is a descriptive survey and is a type of applied research and distinguishes between risk or actual risk (Danger) and threat or potential hazard (Hazard); it also examines the status of asset parameters, threat and vulnerability in design, and has developed urban sewage systems. Results: The results of the research indicate that the regulations and methods of designing urban sewage systems in Iran are not sufficient to protect and increase the sustainability and resilience of the aforementioned systems and therefore, the solutions of defense knowledge. Passive can be considered a good complement to existing methods of designing and constructing urban sewer systems.  The research results also show that these systems have been designed or built in the cities of our country, with the least attention to the principles of passive defense. Conclusion: Based on the findings of this study and the nature of urban sewage systems, 48 types of threats and weaknesses and serious vulnerabilities of urban sewage systems were enumerated. <strong>سیستم‌های جمع‌آوری، انتقال و تصفیه فاضلاب از زیرساخت‌های اولیه هر شهر محسوب می‌شوند که باید به‌گونه‌ای طراحی شوند که کمترین آسیب‌پذیری را در زمان بحران‌های ناشی از وقوع اختلال‌های تعمدی یا غیرعمدی داشته باشند. بنابراین رعایت اصول پدافند غیرعامل و ایمن‌سازی در بخش فاضلاب برای مصون‌سازی و کاهش آسیب‌پذیری با هدف استمرار خدمات ضروری، حفاظت از تأسیسات و تجهیزات فاضلاب، تأمین نیازهای مردم، حفاظت از جان مردم (جلوگیری از انتشار آلودگی‌های میکربی و شیمیایی)، تداوم اداره و مدیریت مردم (جلوگیری از نارضایتی و ایجاد هرج‌و‌مرج) و به‌تبع آن پایدارسازی مدیریت عالی کشور، امری ضروری و اجتناب‌ناپذیر است. این پژوهش، به شناسایی ریسک‌های متوجه زیرساخت حیاتی سیستم فاضلاب شهری با رویکرد پدافند غیرعامل به‌عنوان اولین گام برای بررسی پایداری سیستم‌های فاضلاب شهری پرداخته و نکاتی مغفول مانده در طراحی و احداث سیستم‌های شبکه جمع‌آوری، انتقال و تصفیه فاضلاب را ارائه می‌دهد. روش این پژوهش توصیفی پیمایشی و نوع پژوهش کاربردی است و میان ریسک یا خطر بالفعل و تهدید یا خطر بالقوه تمایز قائل شده و به‌طور هم‌وزن به بررسی وضعیت پارامترهای دارایی، تهدید و آسیب‌پذیری در طراحی و احداث سیستم‌های فاضلاب شهری پرداخته است. نتایج پژوهش حاکی از عدم کفایت آیین‌نامه‌ها و روش‌های طراحی سیستم‌های فاضلاب شهری در کشور ایران برای حفاظت و افزایش پایداری و تاب‌آوری سیستم‌های پیش‌گفته بوده و بنابراین راه‌حل‌های دانش پدافند غیرعامل می‌تواند مکمل مناسبی برای روش‌های موجود طراحی و احداث سیستم‌های فاضلاب شهری در نظر گرفته شوند. همچنین نتایج پژوهش نشان می‌دهد که این سیستم‌ها در شهرهای کشورمان، با کمترین توجه به اصول پدافند غیرعامل، طراحی یا احداث شده‌اند. بر اساس یافته‌های این پژوهش و ماهیت سیستم‌های فاضلاب شهری، 48 نوع تهدید و نقاط ضعف و آسیب‌پذیری‌های جدی سیستم‌های فاضلاب شهری احصا شدند.</strong> <strong> </strong> https://www.wwjournal.ir/article_121662_0c98ccf5d28b8c68111ed917e0a903f3.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 31 7 2021 02 19 Removal of Reactive Dye Using a Magnetic Polymer Nanocomposite from Aqueous Solution حذف رنگ‌زای ری‌اکتیو با استفاده از نانوکامپوزیت مغناطیسی پلیمری از محلول آبی 132 144 122443 10.22093/wwj.2020.215705.2976 FA رضا حاجی‌سیدمحمد‌شیرازی استادیار، گروه منابع آب، دانشکده محیط‌زیست، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران مهساسادات میرعلینقی استادیار، گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران الهام منیری دانشیار، گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ورامین- پیشوا، ورامین، ایران 0000-0002-1961-9298 سیداحسان رکنی دانش‌آموخته مهندسی محیط‌زیست، دانشکده محیط‌زیست، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2020 01 13 Dye pollutants from numerous industries, due to the highly toxic and non-biodegradability, pose a great threat to the human health and environment. In this research, a magnetic nanocomposite modified with polyethyleneimin (PEI/MGO) was synthesized and used as an adsorbent for rapid, efficient and economic removal of reactive dye. Performance of PEI/MGO for the adsorption of reactive dye from aqueous solution was studied by adsorption method in a batch system. Surface properties of PEI/MGO adsorbent were identified by an FE-SEM technique. Adsorption of dye onto adsorbent was confirmed on the basis FTIR analysis. The adsorption experimental data were fitted by pseudo-first-order kinetic and pseudo-second-order kinetic models by linear regression analysis. Langmuir and Freundlich models were used to describe the adsorption equilibrium isotherms. The adsorption capacity was inversely correlated with the initial pH solution while it was directly correlated with the contact time, temperature, and initial concentration of dye. The percentage removal of dye using synthesized nanocomposite was more than 90±3% at pH=3, contact time of 45 min, and temperature of 328 ^°C. The adsorption process followed pseudo-second-order kinetic and the Freundlich isotherm models. The maximum adsorption capacity of PEI/MGO was 208.333 mg/g at 298 ^°C. Based on the results of the experiments, the synthesized adsorbent represents a significant potential for removal of reactive dye from aqueous solution. <strong><strong>آلاینده‌های رنگی حاصل از صنایع مختلف به‌دلیل سمّی بودن و تجزیه‌ناپذیری تهدیدی جدی برای سلامت انسان و محیط‌زیست به‌شمار می‌روند. در این پژوهش، یک نانوکامپوزیت مغناطیسی اصلاح شده با پلی‌اتیلن‌ ایمین (PEI/MGO) سنتز شد و به‌عنوان جاذب برای حذف سریع، مؤثر و اقتصادی یک رنگ‌زای ری‌اکتیو از محلول آبی به‌کار رفت. کارایی PEI/MGO در حذف رنگ‌زای ری‌اکتیو از محلول آبی به‌روش جذب سطحی در یک سامانه‌ ناپیوسته بررسی شد. ویژگی‌های سطحی PEI/MGO با FESEM شناسایی شد. جذب رنگ‌زا روی جاذب با طیف‌بینی FTIR تأیید شد. داده‌های تجربی جذب سطحی با مدل‌های سینتیکی شبه‌مرتبه اول و دوم به‌‌روش رگرسیون خطی برازش شد. مدل‌های لانگمیر و فروندلیچ برای توصیف هم‌دماهای تعادلی جذب به‌کار برده شدند. ظرفیت جذب سطحی با pH ارتباط عکس و با زمان تماس، دما و غلظت اولیه رنگ‌زا ارتباط مستقیم داشت. درصد حذف رنگ‌زا با استفاده از نانوکامپوزیت سنتزی در pH برابر 3، زمان تماس 45 دقیقه، و دمای 328 درجه سلسیوس بیش از 3±90 درصد بود. فرایند جذب از مدل سینتیکی شبه‌مرتبه دوم و مدل هم‌دمای فروندلیچ پیروی کرد. حداکثر ظرفیت جذب سطحی PEI/MGO در دمای 298 درجه سلسیوس، 33/208 میلی‌گرم بر گرم به‌دست آمد. بنابراین نتایج، جاذب سنتزی توانایی بالقوه مطلوبی برای حذف رنگ‌زای ری‌اکتیو از محلول آبی دارد.</strong></strong> https://www.wwjournal.ir/article_122443_dbe96d79ddc5e936dc467b264fc59112.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 31 7 2021 02 19 Investigation of Gowharrood River Contamination to Antibiotic Resistant Bacteria بررسی آلودگی رودخانه گوهررود به باکتری‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک 145 161 122888 10.22093/wwj.2020.192608.2897 FA فاطمه صابری نیا فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران محمدباقر فرهنگی استادیار، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران نفیسه یغماییان مهابادی استادیار، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران نسرین قربان‌زاده استادیار، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران Journal Article 2019 07 06 Wastewaters and agricultural effluents are among the main sources of antibiotics and antibiotic resistant microorganisms. Rivers as the sink for the effluents may distribute this kind of contamination in the environment. This study aimed to investigate the variation of antibiotic resistant bacteria density in Gowharrood River. The water and sediment samples were taken at three points along the river (focused on river course in Rasht city), in autumn 2016 and in winter, spring and summer 2017. The number of heterotrophic and coliform bacteria were counted in the Nutrient agar and Eosine-Methylene Blue agar media containing 100 µg/mL of cephalexin, gentamicin, doxycyclin, ciprofloxacin, and trimetoprim antibiotics, respectively. pH and EC were also measured in water samples. Data for bacteria number were analyzed by repeated measures of factorial arrangement in a completely randomized design by SAS software package. As the river passes through the city, pH and EC of water increase. The average EC value of river water in spring and summer seasons was more than 2.5 times its value in autumn and winter seasons. The number of heterotrophic and coliform bacteria in both water body and sediment increased as the river passed throutgh the city. The average density of antibiotic resistant heterotrophic and coliform bacteria in the river water was 3.74 and 2.79 (Log CFU/mL) respectively, and the average density of antibiotic resistant heterotrophic and and coliform bacteria in sediment samples was 5.74 and 5.37 (Log CFU/g) respectively. Resistance pattern of both heterotrophic and coliform bacteria to antibiotics in both sediment and water samples was as follows: cephalexin> gentamicin> ciprofloxacin> doxycyclin> trimetoprim. Seasonal variation patterns for river water and sediment coliforms and sediment heterotrophic bacteria were as follows: winter>autumn>summer>spring. According to the results of this study, Gowharrood river is contaminated with antibiotic resistant, especially cephalexin resistant, bacteria and if the water of this river is used in aquaculture and irrigation of downstream agriculture fields, the antibiotic resistant bacteria and their antibiotic resistance genes may be spread in the other ecosystems and finally may enter the human food chain. <strong>فاضلاب‌های شهری و پساب‌های کشاورزی مهم‌ترین منبع آنتی‌بیوتیک‌ها و ریزجانداران مقاوم به آنها هستند و رودخانه‌ها به‌عنوان محل ورود اینها از مهم‌ترین مسیرهای پخش این آلودگی‌ها به‌شمار می‌روند. هدف این پژوهش بررسی تغییرات جمعیت باکتری‌های مقاوم به آنتی‌‌بیوتیک‌های مختلف در رودخانه گوهررود بود. از آب و رسوب کف رودخانه در سه نقطه در طول رودخانه با تمرکز بر شهر رشت و در پاییز و زمستان 1395 و بهار و تابستان 1396 نمونه‌برداری شد. تعداد باکتری‌های هتروتروف و کلیفرم در محیط کشت‌های نوترینت آگار و ائوزین متیلن‌بلو آگار دارای </strong><strong>µg/mL</strong><strong> 100 از آنتی‌بیوتیک‌های سفالکسین، جنتامایسین، داکسی‌سایکلین، سیپروفلوکساسین و تری‌متوپریم، به‌روش پلیت کانت شمارش شدند. از ویژگی‌های شیمیایی آب نیز </strong><strong>pH</strong><strong> و </strong><strong>EC</strong><strong> اندازه‌گیری شدند. داده‌های مربوط به تعداد باکتری‌ها با استفاده از نرم‌افزار </strong><strong>SAS</strong><strong> به روش اندازه‌های تکرار شده با آرایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی آنالیز شدند. با عبور رودخانه از شهر، </strong><strong>pH</strong><strong> و </strong><strong>EC</strong><strong> آب افزایش یافت. میانگین </strong><strong>EC</strong><strong> در فصل بهار و تابستان بیش از 5/2 برابر میانگین آن در فصل پاییز و زمستان بود. تعداد باکتری‌های هتروتروف و کلیفرم آب و رسوب با عبور رودخانه از شهر افزایش یافت. میانگین تعداد هتروتروف‌ها و کلیفرم‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک در آب به‌ترتیب</strong><strong>Log</strong><strong>CFU/mL</strong><strong>74/3 و 79/2 و میانگین تعداد هتروتروف‌ها و کلیفرم‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک در رسوب به‌ترتیب<br /> </strong><strong>Log</strong><strong>CFU/g</strong><strong> 74/5 و 37/5 بود. روند مقاومت باکتری‌های هتروتروف و کلیفرم آب و رسوب در برابر آنتی‌بیوتیک‌ها به‌صورت سفالکسین< جنتامایسین< سیپروفلوکساسین< داکسی سایکلین< تری‌متوپریم بود. روند میانگین تعداد کلیفرم‌های آب و رسوب و تعداد باکتری‌های هتروتروف رسوب در فصول مختلف به‌صورت زمستان<پاییز<تابستان< بهار بود. با توجه به یافته‌های این پژوهش آب رودخانه گوهررود آلوده به باکتری‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک و به‌ویژه باکتری‌های مقاوم به سفالکسین بوده و اگر از آب رودخانه در آبزی‌پروری و آبیاری کشت‌زارهای پایین‌دست در کشاورزی استفاده شود، ممکن است باکتری‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک و ژن‌های مقاومت در آنها در اکوسیستم‌های دیگر پخش شده و وارد زنجیره غذایی انسان شوند.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_122888_118e16e963971af4548556521664fccc.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 31 7 2021 02 19 Risk Assessment of Using Urban Treated Wastewater for Agricultural and Industrial Application with Bayesian Networks Model تحلیل ریسک استفاده از پساب شهری برای مصارف کشاورزی و صنعت با استفاده از مدل شبکه‌های بیزین 162 179 122985 10.22093/wwj.2020.237516.3044 FA جواد شفیعی نیستانک دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب، گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت، تهران، ایران عباس روزبهانی دانشیار، گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت، تهران، ایران 0000-0002-8458-4538 سید ابراهیم هاشمی گرم دره استادیار، گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت، تهران، ایران 0000-0003-3727-0111 Journal Article 2020 06 30 Urban treated wastewater is a useful resource for allocation to various non-potable reuses because its quantity and quality can be controlled and managed by humans, but it has its limitations. Improper use of these resources without treatment can lead to environmental and health risks and, as a result, can cause social dissatisfaction and sometimes economic problems. This paper examines the risks of limitations associated with the use of treated wastewater. Qualitative information of 26 wastewater treatment plants in the country was collected to create a proper database for risk assessment of using treated wastewater for agricultural and industrial application by taking into account the major factors such as environmental, socio-cultural, economic, and technical. For risks calculation, multiple risks associated with the use of treated wastewater were identified by reviewing various available publications and categorizing them according to the above four risk factors. Hierarchical networks were prepared to calculate the main and the overall risk. Bayesian networks were used to model risk-based structures. Bayesian relationships are causal and helpful in expressing the links of the nodes in a probabilistic way. Research results show that the risk of using treated urban wastewater in agricultural sector is generally higher than its application in industrial use, and hence it will make it more suitable and more acceptable for industrial use under current treatment. Bayesian risk-based agricultural and industrial structures were suitably modeled according to R², RMSE, and MAPE indicators. The average values of the above indicators for the calibration of Bayesian model using treated wastewater in agricultural and industrial risked-based structure were 0.993, 0.202 and 0.637; 0.988, 0.980 and 2.731, respectively. From this study it can be concluded that Bayesian networks have a modeling capability in assessing the risk associated with the use of treated wastewater in agricultural and industrial sectors. The method presented in this paper can be used by the wastewater treatment plant managers and end users when assessing the potential risk of using treated effluent for agricultural and industrial applications. <strong>پساب‌های شهری به‌دلیل آن که مقدار کمیت و کیفیت آنها توسط بشر کنترل می‌شود، منبع مناسبی برای تخصیص به کاربری‌های مختلف برای مصارف غیرخانگی است اما دارای محدودیت‌هایی نیز هستند. استفاده غیراصولی از این پساب‌ها بدون تصفیه کامل می‌تواند باعث بروز مخاطرات محیط‌زیستی و بهداشتی شده و در نتیجه باعث بروز نارضایتی‌های اجتماعی و گاهی مشکلات اقتصادی شود. این پژوهش به بررسی مخاطراتی که استفاده از پساب را محدود می‌کند، اختصاص داده شده است. برای این پژوهش اطلاعات کیفی 26 تصفیه‌خانه در کشور جمع‌آوری شد. با استفاده این اطلاعات و با ایجاد یک بانک اطلاعاتی مناسب، خطرپذیری استفاده از پساب در کشاورزی و صنعت با در نظر گرفتن شاخص‌های اصلی ریسک محیط‌زیستی، اجتماعی-فرهنگی، اقتصادی و فنی محاسبه شد. برای محاسبه ریسک‌ها، پژوهش‌ها و مدارک چاپ شده و نشده مختلف جمع‌آوری و مرور شد، مخاطرات گوناگونی در ارتباط با استفاده از پساب، شناسی و در نهایت در دسته‌های ریسک‌های چهارگانه بیان شده تقسیم شده‌اند. در ادامه شبکه‌های سلسله مراتبی ارائه شده تا ریسک‌های اصلی و در نهایت ریسک کلی محاسبه شود. شبکه‌های بیزین برای مدل‌سازی ساختارها استفاده شده است. روابط بیزین به‌صورت علت و معلولی بوده که کمک شایانی به بیان روابط بین گره‌ها به صورت احتمالاتی می‌کند. نتایج پژوهش نشان داد که ریسک استفاده از فاضلاب تصفیه شده شهری با توجه به تصفیه فعلی برای کشاورزی معمولاً بیشتر از استفاده در صنعت است و بنابراین مقبولیت استفاده از پساب در صنعت ممکن است بیشتر از کشاورزی باشد. همچنین نتایج به‌دست آمده نشان داد که ساختارهای مخاطرات ریسکی در ارتباط با کشاورزی و صنعت در شبکه‌های بیزین با توجه به شاخص‌های R²، RMSE و MAPE به‌خوبی مدل شده‌اند. میانگین این شاخص‌ها برای شبکه‌های بیزین ریسک استفاده از پساب در کشاورزی به‌ترتیب 993/0، 202/0 و 637/0 و استفاده از پساب در صنعت به‌طور معمول 988/0، 980/0 و 731/2 است. بنابراین با توجه به نتایج می‌توان اذعان کرد که شبکه‌های بیزین قابلیت در مدل‌سازی ساختارهای ریسک استفاده از پساب در کشاورزی و صنعت دارد. مدیران و مجریان پروژه‌ها می‌توانند با به‌کارگیری روش ارائه شده در این پژوهش می‌توانند به ارزیابی ریسک‌های مرتبط به محیط‌زیستی، اجتماعی-فرهنگی، اقتصادی و فنی برای استفاده از پساب در کشاورزی و صنعت بپردازند.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_122985_f1518b7f1c8b5fe0960c68480e3b4444.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 31 7 2021 02 19 Water Protection in Armed Conflicts from the Perspective of International Humanitarian Law حفاظت از آب‌ها در منازعات مسلحانه از منظر قواعد حقوق بشردوستانه بین‌المللی 180 189 125598 10.22093/wwj.2020.223823.3003 FA علی مشهدی دانشیار، گروه حقوق عمومی و بین‌الملل، دانشکده حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران Journal Article 2020 03 17 Water resources in the armed conflict are facing extensive destruction and pollution. Today, protection of water and water resources has become increasingly important during armed conflict. Water resources can be used as a means of warfare, and are also an important source of sustaining civilian life and survival. The key question is, what are the rules in humanitarian law to protect waters during armed conflict? In short, although there are few rules for protecting waters in armed conflict, there are some rules and documents in international humanitarian law. The most important of these rules are: prohibition of water pollution, prohibition of attack on water facilities, guarantee of drinking water rights of prisoners, prohibition of using water as a destructive weapon, and finally the prohibition of attacks on those water resources, which is necessary for the survival of the civilian population. The main purpose of this paper is that for the first time in Persian literature review and analysis of the rules of international humanitarian law concerning the protection of waters and, for the main audience of governments and international lawyers to develop and provide these rules. <strong>در منازعات مسلحانه، منابع آبی در معرض تخریب و آلودگی گسترده قرار دارند. امروزه حفاظت از آب و منابع آبی در هنگام بروز منازعات مسلحانه اهمیت زیادی دارد. منابع آبی می‌توانند به‌عنوان ابزار جنگی استفاده شوند، همچنین منبع مهمی برای تداوم شرایط حیاتی و بقای غیرنظامیان به‌شمار می‌روند. این سوال اساسی مطرح است که در حقوق بشردوستانه چه قواعدی برای حفاظت از آب‌ها در خلال منازعات مسلحانه وجود دارد؟ به‌اختصار می‌توان گفت، در مجموعه حقوق بشردوستانه بین‌المللی هرچند قواعد اندکی برای حمایت از آب‌ها در منازعات مسلحانه وجود دارد، ولی می‌توان به برخی از قواعد و اسناد در این زمینه اشاره کرد. از جمله مهم‌ترین این قواعد می‌توان به، ممنوعیت مسموم کردن آب، ممنوعیت حمله به تأسیسات آبی، تضمین حق بر آب آشامیدنی اسیران جنگی، ممنوعیت استفاده از نیروی آب به‌عنوان سلاح مخرب و در نهایت ممنوعیت حمله به آن دسته از منابع آبی که برای حیات و بقای جمعیت غیرنظامی لازم و ضروری است، اشاره کرد. هدف اساسی این پژوهش این است که برای نخستین بار در ادبیات فارسی حقوقی به بررسی و تحلیل قواعد حقوق بین‌الملل بشردوستانه ناظر بر حمایت از آب‌ها بپردازد و برای مخاطبان اصلی یعنی دولت‌ها و حقوق‌دانان بین‌المللی زمینه تدوین و توسعه قواعد را فراهم کند.</strong> <strong> </strong> https://www.wwjournal.ir/article_125598_dc36dad2cc44655089a7e53325fca7a6.pdf

مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 31 7 2021 02 19 Modeling and Optimization of Cationic Dye Removal from Aqueous Solution Using Low-Cost Adsorbent مدل‌سازی و بهینه‌سازی حذف رنگ کاتیونی از محلول‌های آبی با استفاده از جاذب کم‌هزینه 190 201 125890 10.22093/wwj.2020.206319.2940 FA محمد رفیعی استادیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران سید علیرضا موسوی دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت،دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران مجید فرجی دانش آموخته کارشناسی ارشد و دانشجوی MPH، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران داوود شهبازی دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران دانیال نیری دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران Journal Article 2019 10 23 Methylene blue as a cationic dye is ubiquitously found in aquatic systems and its presence in water resources can be hazardous. Therefore, this study aimed to investigate extensively the efficiency of activated carbon prepared from grapevine for removing Methylene Blue from aqueous solutions because of its outstanding properties such as cost-effectiveness, simple synthesis, availability, and applicational.  For this purpose, the effect of the main operational parameters such as Methylene Blue initial concentration (500-100 mg/l), adsorbent dosage (0.25-12.25 g/l), pH (3-11), and contact time (10-90 min) was optimized through surface response method. The obtained results showed that more than 97.8% of MB has been removed. The experimental data were fitted to the Freundlich model (R²=0.99) and the maximum adsorption capacity was 2.23 mg/g. Also, the adsorption kinetics are well explained by the pseudo-second-order (R²=0.91). This study shows grape waste can be used as a potential alternative candidate for adsorption of Methylene Blue from aquatic environments. <strong>متیلن‌بلو به‌عنوان یک رنگ کاتیونی به‌طور گسترده در سیستم‌های آبی یافت می‌شود و حضور آن در منابع آبی می‌تواند خطرناک باشد. بنابراین، این پژوهش با هدف بررسی گسترده کارایی کربن فعال تهیه شده از پسماندهای درخت انگور به‌دلیل خواص برجسته آن از جمله مقرون‌به‌صرفه بودن، ساخت و سنتز ساده، در دسترس و کاربردی بودن برای حذف متیلن‌بلو از محلول‌های آبی انجام شد. برای این منظور، تأثیر پارامترهای عملیاتی اصلی از جمله غلظت اولیه رنگ متیلن‌بلو 100 تا 500 میلی‌گرم در لیتر، مقدار جاذب 25/0 تا 25/12 گرم در لیتر، </strong><strong>pH</strong><strong> 3 تا 11 و زمان تماس 10 تا 90 دقیقه با استفاده از روش پاسخ سطح بهینه شد. نتایج به‌دست آمده نشان داد که بیش از 8/97 درصد متیلن‌بلو حذف شده است. داده‌های تجربی آزمایش با مدل فروندلیچ 99/0=</strong><strong>R²</strong><strong> تطابق داشت و حداکثر ظرفیت جذب برابر با 23/2 میلی‌گرم در گرم بود. همچنین، سینتیک جذب به‌خوبی از واکنش شبه‌مرتبه دوم 91/0=</strong><strong>R²</strong><strong> پیروی کرد. این پژوهش نشان می‌دهد که پسماندهای چوب درخت انگور می‌توانند به‌عنوان یک کاندیدای جایگزین برای جذب متیلن‌بلو از محیط‌های آبی استفاده شوند.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_125890_0a7b85dbcb48418085def9fc2cdcd27b.pdf