مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 30 2 2019 05 22 Removal of Chromium (Cr3+) and (Cr6+) from Aqueous Solutions Using Leonardite حذف کروم سه و شش ظرفیتی از محیط‌های آبی با استفاده از لئوناردیت 91 102 83603 10.22093/wwj.2018.106527.2546 FA بهنام دولتی استادیار، گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران احسان نادری دانش‌آموخته کارشناسی ارشد گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران حسین پیرخراطی دانشیار، گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران خلیل فرهادی استاد، گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Journal Article 2017 11 22 The presence of chromium in drinking water and the entry of industrial wastewater into groundwater resources endangers human health and the environment. This study was done to investigate the effect of leonardite to remove Cr⁺⁶, Cr⁺³ from aqueous environments. The optimal values of factors were determined by the surface response model and the central composite design. Adsorption data were fitted with the pseudo-first order and pseudo-second order kinetic models. In addition, the effects of interfering cations and anions on chromium adsorption were determined. The results showed that the contact time, amount of leonardite and pH significantly affect chromium sorption. Chromium kinetic data were well fitted (R²=0.995) to the pseudo second order equation. The capacity (qe) and adsorption coefficient (Kads) parameters for Cr³⁺ were higher than Cr⁶⁺. As a large amount of Cr³⁺ was adsorbed by leonardite in a short time. Fe³⁺ and SO₄^2- as interfering ions reduced the removal of Cr³⁺ and Cr⁶⁺ by leonardite respectively. It is concluded that Leonardite, as a biodegradable adsorbent, is suitable for remove of chromium from contaminated waters. <strong>حضور کروم در آب آشامیدنی و ورود پساب صنایع به منابع آب‌های زیرزمینی، سلامت بشر و محیط زیست را به خطر می‌اندازد. این پژوهش به‌منظور بررسی تأثیر لئوناردیت در حذف آلایندهای </strong><strong>Cr⁺⁶</strong><strong>،</strong><strong> Cr⁺³</strong><strong> از محیط‌های آبی انجام شد. مقادیر بهینه فاکتورها به روش مدل سطح پاسخ و طرح مرکب مرکزی تعیین شد. داده‌های جذب با معادلات سینتیکی شبه مرتبه اول و دوم برازش داده شدند. همچنین اثرات کاتیون‌ها و آنیون‌های تداخل کننده در جذب کروم تعیین شد. نتایج نشان داد که فاکتور زمان تماس، مقدار لئوناردیت و </strong><strong>pH</strong><strong> بیشترین تأثیر را در حذف کروم دارند. داده‌های سینتیکی کروم نسبت به معادله شبه مرتبه دوم (995/0=</strong><strong>R²</strong><strong>) به‌خوبی برازش داده شد. مقادیر پارامترهای ظرفیت (</strong><strong>q_e</strong><strong>) و ضریب جذبی </strong><strong>(</strong><strong>K_ads)</strong><strong> Cr³⁺</strong><strong>نسبت به </strong><strong>Cr⁶⁺</strong><strong> بیشتر بود. به‌طوری که </strong><strong>Cr³⁺</strong><strong> در فاصله زمانی کوتاه به‌ مقدار زیاد توسط جاذب جذب شد. همچنین </strong><strong>Fe (III)</strong><strong> به‌عنوان کاتیون و </strong><strong>SO₄^2-</strong><strong> به‌عنوان آنیون تداخل کننده، باعث کاهش حذف کروم </strong><strong>Cr³</strong><strong>⁺</strong><strong> و </strong><strong>Cr⁶⁺</strong><strong> توسط لئوناردیت شدند. استنباط می‌شود که لئوناردیت به‌عنوان جاذب زیست‌تخریب‌پذیر، برای حذف کروم مناسب است و می‌توان از آن در حذف کروم‌ از آب‌های آلوده استفاده نمود.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_83603_c2fe6f400a44129bd45ee311fadf450f.pdf