مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 25 6 2015 01 21 Performance of Mesopore MCM-41 with a Nanoporous Structure in Removing Phenol from Water بررسی کارایی مزوپور MCM-41 با ساختار نانو حفره در حذف آلاینده فنل از آب 2 9 6484 FA نسترن رازقی کارشناس ارشد مهندسی منابع طبیعی، پژوهشکده علوم محیطی، گروه مطالعات آلاینده‌ها، دانشگاه شهید بهشتی، تهران سید حسین هاشمی استادیار پژوهشکده علوم محیطی، گروه مطالعات آلاینده‌ها، دانشگاه شهید بهشتی، تهران 0000-0002-5351-3630 خسرو جدیدی دانشیار، دانشکده شیمی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران کیومرث آقاپور محقق پژوهشگاه شیمی و مهندسی شیمی ایران، تهران Journal Article 2013 07 16 Some water and wastewater pollutants cannot be eliminated by traditional treatment methods. This has encouraged workers to focus on high performance and environmentally friendly methods for their removal. The main objective of this study was to evaluate the performance of the modified mobile crystalline matter (MCM-41) including Ti-MCM-41, Fe-MCM-41, MCM-SiC3H6NH2, Mo- MCM-41, and unmodified MCM-41 in phenol removal from water. For the purposes of this study, MCM-41 was synthesized by hydrothermal methods. SEM, XRD, and FTIR analyses were used to determine phenol adsorption. Adsorption was measured in a batch reactor and the parameters affecting the adsorption process such as sorbent quantity, sorbent particle size, and pH were studied using the Statistix statistical software. The results showed that the unmodified MCM-14 has a great potential as a phenol adsorbent from water. The optimum amount of adsorbent for a phenol removal efficiency of about 95% was found to be 1 g of MCM-41 with a pore diameter of below 0.018 mm in 50 ml of phenol and a pH range of 7-9. برخی از آلاینده‌های آب و پساب با استفاده از روش‌های معمول و سنتی تصفیه از بین نمی‌روند؛ لذا استفاده از روش‌های نوین با کارایی بالاتر و هم‌سویی بیشتر با محیط زیست، مورد توجه محققان قرار گرفته است. هدف اصلی این پژوهش، بررسی کارایی حذف فنل از آب با استفاده از مواد کریستالی موبیل MCM-41)) عامل دار Ti-MCM-41، Fe-MCM-41،MCM-SiC3H6NH2  و Mo-MCM-41 و ماده MCM-41 بدون عامل کلسینه شده و نشده بود. در این پژوهش ماده MCM-41 به‌روش هیدروترمال سنتز شد. برای شناسایی جاذب‌های سنتز شده، آنالیزهای SEM، XRD و FTIR صورت گرفت و میزان جذب آلاینده آلی فنل بررسی شد. آزمایش‌های جذب بر روی جاذب، درون راکتور ناپیوسته به‌صورت اندازه‌گیری جذب سطحی انجام شد و اثر پارامترهای تأثیرگذار بر فرایند جذب مانند مقدار جاذب، دانه‌بندی ذرات جاذب وpH  با نرم‌افزار آماری استاتیستیکس بررسی شد. نتایج نشان داد، مقدار جاذب و pH دارای بیشترین اثر بر جذب است. نتایج این پژوهش نشان داد که MCM-41 بدون عامل، دارای ظرفیت بالایی برای حذف فنل از آب است و بهترین مقدار جاذب برای حذف حدود 95 درصدی فنل، 1 گرم از جاذب در 50 میلی‌گرم در لیتر فنل، با اندازه ذرات جاذب کمتر از 018/0 میلی‌متر ودر pH 7 تا 9 است. https://www.wwjournal.ir/article_6484_cfa45151ccad6bf11ea146ed563f2119.pdf