مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 25 3 2014 07 01 Zoning of Isfahan Drinking Water Distribution Network Corrosion Potential in Summer and Autumn of 2011 Using Geographic Information System (GIS) پهنه‌بندی پتانسیل خوردگی شبکه توزیع آب اصفهان در تابستان و پاییز 1390 با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی 57 66 4856 FA فاطمه ستایش دانشجوی کارشناسی مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران اکرم مزروعی دانشجوی کارشناسی مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران افشین ابراهیمی استادیار، مرکز تحقیقات محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران مرضیه وحید دستجردی کارشناس ارشد آزمایشگاه آب و فاضلاب، دانشکده بهداشت، مرکز تحقیقات محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران Journal Article 2012 08 08 This cross-sectional study has been conducted to determine the corrosion potential of water in Isfahan drinking water distribution system in 2011. Eighty samples during summer and fall 2011(40 samples for each season) were collected from different parts of the Isfahan drinking water distribution system. The temperature, calcium hardness, alkalinity, total dissolved solids, and pH were measured. Values of Langelier, Ryznar, Corrosiveness, and Puckorius indexes were calculated. Zoning maps were prepared using ArcGIS 9.3 software. The calculated mean values of Langelier, Ryznar, Corrosiveness, and Puckorius indexes in the summer and fall were (-0.52), 8.83, 10.37, 10.84 and (-0.71), 9.27, 10.94, 10.88, respectively. These results indicated that the Isfahan drinking water based on Langelier, Ryznar, and Puckorius indexes had a corrosive tendency and based on aggressiveness index had a moderate corrosivity potential. The corrosiveness of water may be as a basis for gradual deterioration of water distribution and transmission pipeline systems or as a route for contaminant entrance and finally can cause unhealthy impacts. Therefore, remedial measures are necessary to corrosion control of Isfahan drinking water این تحقیق توصیفی مقطعی با هدف تعیین پتانسیل خوردگی آب آشامیدنی شهر اصفهان در سال 1390 انجام گرفت. در این مطالعه در مجموع 80 نمونه طی فصلهای تابستان و پاییز (در هر مرحله 40 نمونه) از نقاط مختلف شهر اصفهان جمع‌آوری و پارامترهای دما، سختی کلسیم، قلیائیت، کل جامدات محلول و pH اندازه‌گیری شد. مقادیر اندیس‌های لانژلیه، رایزنر، خوردگی و پوکوریوس محاسبه شد. برای انجام پهنه‌بندی نتایج حاصل از سنجش خوردگی، از GIS استفاده شد. نتایج به‌دست آمده از محاسبات نشان داد که مقدار متوسط اندیس‌های لانژلیه، رایزنر، پوکوریوس و خوردگی به‌ترتیب در تابستان و پاییز برابر 52/0-، 83/8، 37/10، 84/10 و 71/0-، 27/9، 94/10، 88/10 است. نتایج به‌دست آمده مشخص نمود آب شهر اصفهان بر اساس اندیس‌های لانژلیه، رایزنر و پوکوریوس خورنده و طبق اندیس خورندگی، دارای تمایل متوسط به‌خورندگی است. خورنده بودن آب می‌تواند زمینه‌ای برای تخریب تدریجی خطوط انتقال و توزیع یا ورود بسیاری از آلاینده‌ها بوده و نهایتاً زمینه‌ای برای ایجاد عوارض بهداشتی فراهم سازد. بنابراین اندیشیدن تدابیری برای کنترل خوردگی آب آشامیدنی شهر اصفهان ضروری به‌نظر می‌رسد. https://www.wwjournal.ir/article_4856_06f7c042b76e4b04f698c75b7b2777ea.pdf