مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 28 3 2017 07 23 Investigating the Efficiency of Dissolved Air Flotation Process for Aniline Removal from aquatic Environments بررسی کارایی فرایند شناورسازی با هوای محلول در حذف آنیلین از محیط‌های آبی 64 73 45362 10.22093/wwj.2017.45362 FA شهین احمدی عضو هیئت علمی گروه بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی زابل فردوس کرد مصطفی پور دانشیار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان ادریس بذر افشان استاد، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان زهرا کاشی تراش اصفهانی مدرس دانشگاه جامع علمی کاربردی و دانشجوی دکترای تخصصی مهندسی محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، تهران عطااله رخش خورشید مربی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان Journal Article 2015 08 31 Aniline is an almost undegradable compound found in many industrial effluents. It was the objective of this lab-scale applied-experimental study to determine the efficiency of the dissolved air flotation process in the removal of aniline from aquatic environments. Initially, the optimal conditions of pH and dosage of poly-aluminum chloride were determined using the jar test. The parameters involved in the dissolved air flotation process including coagulant concentration (10, 20, 30, 40, and 60 mg.l^‒¹), coagulation time (5, 10 , 15, and 20 min), flotation time (5, 10, 15, and 20 s), saturation pressure (3.5 / 3, 4, and 5.4 atmospheres), and turbidity (10, 20, 30, 40, and 60 NTU) on the reduction of COD and aniline were then calculated. Results showed that the dissolved air flotation process was capable of reducing COD and aniline by 86.6% and 95%, respectively (at pH = 6, an initial aniline concentration of 200 mg/ L, a coagulation time of 10 min, a flotation time of 20 s, a saturation pressure of 4 atmospheres, and a concentration of 20 mg/L PAC). It was also shown that removal efficiency declines with increasing turbidity. It may, therefore, be claimed that the dissolved air flotation process is an effective method of removing aniline from aquatic environments. <strong>آنیلین به‌عنوان یک ترکیب سخت تجزیه‌پذیر در پساب  بسیاری از صنایع وجود دارد. هدف از انجام این مطالعه تعیین کارایی فرایند شناورسازی با هوای محلول در حذف آنیلین از محیط‌های آبی</strong><strong> بود</strong><strong>.</strong><strong> در این مطالعه کاربردی-تجربی از پایلوت شناورسازی با هوای محلول در مقیاس آزمایشگاهی استفاده شد. پس از تعیین شرایط بهینه</strong><strong>pH </strong><strong> و دز پلی آلومینیوم کلراید توسط آزمایش جار، تأثیر پارامترهای مؤثر در فرایند شناورسازی با هوای محلول، شامل غلظت ماده منعقدکننده (10، 20، 30، 40 و 60 میلی‌گرم در لیتر)، زمان لخته‌سازی (5، 10، 15 و 20 دقیقه)، زمان شناورسازی (5، 10، 15 و 20 ثانیه) ، فشار اشباع (3،5/3، 4 و 5/4 اتمسفر) و کدورت </strong><strong>NTU)</strong><strong> 60، 40، 30، 20 و 10) </strong><strong>بر میزان کاهش پارامترهای</strong><strong> COD </strong><strong>و آنیلین محاسبه شد</strong><strong>.</strong><strong> نتایج نشان داد که فرایند شناورسازی با هوای محلول می‌تواند پارامترهای</strong><strong>COD </strong><strong> و آنیلین را به‌ترتیب به میزان 6/86 درصد و 95 درصد در </strong><strong>pH</strong><strong> برابر 6، غلظت اولیه آنیلین معادل200 میلی‌گرم در لیتر، زمان لخته‌سازی 10 دقیقه، زمان شناورسازی 20 ثانیه، فشار اشباع 4 اتمسفر و غلظت 20 میلی‌گرم در لیتر</strong><strong> PAC </strong><strong>کاهش دهد. همچنین نتایج حاکی از آن بود که با افزایش کدورت در فرایند شناورسازی، راندمان حذف کاهش می‌یابد.</strong><strong>با توجه به نتایج به‌دست آمده از این تحقیق می‌توان بیان داشت که فرایند شناورسازی با هوای محلول می‌تواند روش مؤثری برای حذف آنیلین از محیط‌های آبی باشد.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_45362_78f9eb91b8c7b3b3967fab18283ec614.pdf