مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 15 2 2005 08 01 Bioactivity Improvement in Activated Sludge Treatment of Petroleum Refinery Wastewater بهینه‌سازی فعالیت میکروارگانیسم‌ها در تصفیه بیولوژیکی فاضلاب‌های نفتی پالایشگاه تهران 23 28 2517 FA پروین ناهید مربی، مرکز تحقیقات مهندسی بیوشیمی و محیط زیست، دانشگاه صنعتی شریف اخترالملوک کاظمی استادیار، مرکز تحقیقات مهندسی بیوشیمی و محیط زیست، دانشگاه صنعتی شریف Journal Article 2003 12 01   شماره 50- سال 1383                                                                                                                        آب و فاضلاب     Petroleum refineries generate large amounts of wastewater with high concentrations of hazardous contaminants. The conventional treatment method is a biological treatment process preferably the activated sludge system. In this system some organic compounds can be toxic or inhibitory to some organisms above certain critical concentrations and cause the growth rates to decline, such as Toluene and Phenol. There are also accelerating materials to improve the biological treatment efficiencies, such as Methanol, Glucose etc. In the present work the effects of Phenol, Glycerine and Maltose on the performance of the process were investigated. The Phenol concentrations up to 100ppm did not show any inhibitory effects on the COD percent removal; however higher concentrations reduced the process treatment rate. Glycerine concentration., between 0-200 ppm caused increase in COD removal from 57% to 79%. Maltose gave similar results to Glycerine which has been fully discussed. پساب پالایشگاه‌های نفت، در زمره مهم‌ترین پساب‌های آلاینده محیط زیست می‌باشند. برای تصفیه این گونه پساب‌ها، اغلب از سیستم‌های بیولوژیکی هوازی مثل لجن فعال استفاده می‌شود. درصد حذف مواد آلاینده در این سیستم‌ها، بستگی به میزان فعالیت میکروارگانیسم‌های موجود دارد. برخی از مواد مثل متانول، گلوکز و غیره باعث تسریع و بهبود این فعالیت می‌شوند و بعضی دیگر حالت بازدارنده دارند، مثل تولوئن، فورفورال و فنل. در این پروژه دو ماده گلیسیرین و مالتوز به عنوان سرعت دهنده تصفیه و فنل به عنوان بازدارنده، روی فاضلاب پالایشگاه نفت تهران در مقیاس آزمایشگاهی، مورد بررسی قرار گرفت. مبنای سنجش، آزمایش COD و کدورت سنجی بود. نتایج حاصل نشانگر این است که با افزودن گلیسرین به سیستم، درصد حذف COD به شدت افزایش می‌یابد. به طوری که در اثر افزایش غلظت گلیسیرین از صفر به ppm200 ، راندمان حذف COD از %57 به %79 می‌رسد. کدورت فاضلاب خروجی نیز از غلظت ppm400-0،  از NTU0/057 به NTU0/032 می‌رسد که نشانگر %50 حذف مواد جامد معلق می‌باشد. سمیت فنل با افزایش غلظت آن تا ppm100 در زمان‌های ماند کوتاه حدود 6/5 ساعت تأثیر زیادی روی عملکرد میکروب‌ها ندارد و درصد حذف COD از %40 به %59 می‌رسد. ولی از این غلظت بیشتر خاصیت سمی آن آشکار می‌شود. در مورد مالتوز نیز نتایجی مشابه با گلیسرین مشاهده شد https://www.wwjournal.ir/article_2517_c5dc3e08849bec07e33ca353de62ea04.pdf