مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 16 4 2006 01 01 Minimization of Excess Sludge in Activated Sludge Systems کمینه کردن تولید لجن در فرآیندهای لجن فعال 54 61 2198 FA سید علیرضا مؤمنی دانش آموخته مهندسی عمران – محیط زیست، دانشگاه شیراز سید احمد میرباقری دانشیار بخش راه و ساختمان- دانشکده مهندسی، دانشگاه شیراز Journal Article 2005 08 27 The disposal of excess sludge from wastewater treatment plant represents a rising challenge in activated sludge processes. Hence, the minimization of excess sludge production was investigated by increasing the dissolved oxygen in aeration basin. Units of the pilot include: Primary sedimentation tank, aeration basin, secondary sedimentation tank, and return sludge tank. Volume of aeration basin is 360 l and influent flow rate is 90 L/h. Influent of pilot is taken from effluent of grit chamber of Isfahan's North Wastewater treatment plant. The experiments were done on different parts of pilot during the 5 month of study. Results show that increase of dissolved oxygen in aeration tank affect on decrease of excess sludge. Increase of dissolved oxygen from 0.5 to 4.5 mg/L resulted in 25% decrease of excess sludge. Variation of dissolved oxygen affect on settleability of sludge too. By increase of dissolved oxygen, SVI decreased and then increased. Value of 1-3 mg/L was the adequate range of dissolved oxygen by settleability of sludge and optimum range was 2-2.5 mg/L. It could be concluded by increasing of dissolved oxygen up to of 3 mg/L, sludge settleability significant decreased. از جمله مشکلات اصلی فرآیندهای لجن فعال، دفع لجن مازاد تولیدی تصفیه‌خانه‌های فاضلاب است که اعتراضات زیادی را نیز به دنبال دارد. در این تحقیق کاهش تولید لجن مازاد به وسیله افزایش اکسیژن محلول حوضچه هوادهی بررسی شده است. تحقیق، در مقیاس پایلوت شامل واحدهای حوضچه ته‌نشینی اولیه، حوضچه‌هوادهی، حوضچه ته‌نشینی ثانویه و تجهیزات برگشت لجن است. حجم مفید حوضچه هوادهی برابر 360 لیتر بوده و جریان ورودی 90 لیتر در ساعت است. فاضلاب ورودی پایلوت، از فاضلاب خروجی واحد دانه‌گیری تصفیه‌خانه فاضلاب شمال اصفهان تأمین شده و در مدت زمان حدود 5 ماه به صورت روزانه آزمایشهای لازم بر روی فاضلاب بخشهای مختلف پایلوت انجام پذیرفته است. نتایج حاصل از تحقیق نشانگر این مطلب است که افزایش اکسیژن محلول حوضچه هوادهی در کاهش میزان لجن مازاد سیستم لجن فعال مؤثر بوده، به گونه‌ای که با افزایش اکسیژن محلول از 0/5 به 4/5 میلی‌گرم بر لیتر، میزان لجن مازاد حدود 25درصد کاهش یافته است. تغییرات اکسیژن محلول بر خاصیت ته‌نشینی لجن نیز مؤثر بوده است. با افزایش اکسیژن محلول، اندیس حجمی لجن ابتدا کاهش و سپس افزایش یافته است. محدوده مناسب اکسیژن محلول از نظر خاصیت ته‌نشینی لجن، میزان 1 تا 3 میلی‌گرم بر لیتر و میزان بهینه آن برابر 2 تا 2/5 میلی‌گرم بر لیتر تعیین گردید. لازم به ذکر است که با افزایش اکسیژن محلول به بیش از 3 میلی‌گرم بر لیتر، خاصیت ته‌نشینی لجن به شدت کاهش یافت. https://www.wwjournal.ir/article_2198_6832a7b24bc06775d02b7406880b93fc.pdf