مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 19 2 2008 06 01 Lab-scale Study of Water Turbidity Removal Using Aluminum Inorganic Polymer مطالعه آزمایشگاهی کاربرد پلیمر معدنی آلومینیم در حذف کدورت از آب 82 86 2182 FA آوید بنی‌هاشمی کارشناس ارشد عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر محمدرضا علوی مقدم استادیار دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر رضا مکنون استادیار دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر منوچهر نیک‌آذر استاد دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر Journal Article 2006 01 14 Today, coagulants used for water treatment in Iran are predominantly inorganic salts of iron and aluminum while in many countries like Canada, Italy, U.S., China, France and England, and newly in Iran, In Baba Sheikh Ali Water Treatment Plant in Isfahan, a new coagulant named Polyaluminum Chloride (PACl) is used as the alternative coagulant. The present investigation mainly aims to evaluate: (1) the use of  Polyaluminum Chloride in place of Ferric Chloride and Alum used as coagulants, (2) the effect of  temperature conditions, and (3) the effectiveness of using PACl doubled with starch as a coagulant aid, for turbidity removal of a simulated turbid water with Kaolin. The results showed the trend of floc settlement and higher settling velocity for PACl flocs as well. Coagulation efficiency of PACl proved not to be sensitive to temperature changes, while Ferric Chloride and Alum did. Starch showed to be an effective coagulant aid only at low doses of PACl. امروزه در ایران، منعقدکننده‌هایی که بیشترین کاربرد را در تصفیه‌خانه‌های آب دارند، سولفات آلومینیم (آلوم) و کلرید فریک می‌باشند. این در حالی‌ است که در کشورهایی نظیر کانادا، ایتالیا، امریکا، چین، فرانسه و انگلستان و به تازگی در ایران در تصفیه‌خانه بابا‌شیخ علی اصفهان، ماده‌ای به نام پلی آلومینیم کلراید (PACl) جایگزین گردیده است. هدف از این پژوهش  بررسی و مقایسه عملکرد ماده منعقد کننده PACl با کلرید فریک و آلوم، بررسی تأثیر شرایط متغیر دمایی، و مطالعه عملکرد توأم آن با کمک منعقدکننده نشاسته، برای حذف کدورت از آب کدر شبیه‌سازی شده  با کائولین، بوده است. نتایج مشاهدات، علاوه بر آشکارسازی روند ته‌نشینی توسط هر یک از منعقدکننده‌های مذکور، نشان از سرعت بالای ته‌نشینی فلاک‌ها با پلی آلومینیم کلراید داشت. بر خلاف دو منعقدکننده آلوم و کلرید فریک، پلی آلومینیم کلراید به تغییرات دمایی آب حساس نبوده و نوسانات کدورت باقی‌مانده دیده نشد. در غلظتهای بالای PACl، افزودن نشاسته تأثیری بر میزان کدورت باقی‌مانده نداشت؛ در حالی که در غلظتهای پایین‌تر، نشاسته به خوبی به عنوان کمک‌منعقدکننده وارد عمل شده و به‌طور قابل توجهی باعث کاهش کدورت باقی‌مانده گردید. https://www.wwjournal.ir/article_2182_d51b416788b6ee70eb0c381c06efc9f1.pdf