مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 23 2 2012 07 01 Study of Kinetics of Copper in Aqueous Solution by Sawdust Adsorbent بررسی سینتیک حذف مس از محیط آبی با استفاده از خاک اره 127 133 1668 FA شایان شامحمدی دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد Journal Article 2010 05 23 The purpose of this research was to study the effect of the dosage of sawdust absorbent, on the equilibrium time, the efficiency of absorption in aqueous solution of Copper. Sawdust was prepared and those with particle size of 500 microns was selected. For this  study, four absorbent sawdust concentration of 1 (SD1), 10 g/L (SD10), 20 g/L (SD20) and 50 g/L (SD50) were used. The most absorption rate was occurred at pH6. increasing sorbent the time of absorption at equilibrium condition increases. The maximum balance time of absorbents (SD1, SD10, SD20, and SD50), were, 110, 105, 100 and 80 minutes respectively. Mathematical relationship between mass absorption efficiency absorbent solution and initial concentration showed that although increasing sorbent mass absorption efficiency increases, but if the initial concentration of a certain amount (the amount of crime absorbing capacity) toward to approach zero, the efficiency of all absorbent and rise toward 100% limited to. This concentration toward infinity that applies to e-mail. The calibration results showed that Avram model regression coefficient 0.988 and the error factor 0.037 data better absorption Lagergren models and Ho et al. described. در حال حاضر در اکثر شهرهای جنوبی ایران استفاده از آب تصفیه‌کن‌های خانگی رایج شده است. یکی از عوامل مهم و مؤثر در فرایند جذب، تغییر جرم جاذب است. هدف از این تحقیق، بررسی اثر تغییر مقدار جرم جاذب خاک اره بر زمان تعادل، راندمان جذب و واسنجی مدل‌های سینتیک در حذف مس از محلول آبی بود. برای این کار، خاک اره از کارگاه محلی تهیه شد و اندازه ذرات آن 500 میکرون انتخاب گردید و از محلولهای با غلظتهای 1 تا 150 میلی‌گرم در لیتر استفاده شد. سپس چهار مقدار جاذب خاک اره شامل، 1 گرم در لیتر(SD1)، 10 گرم در لیتر (SD10)، 20 گرم در لیتر (SD20) و 50 میلی‌گرم در لیتر(SD50) انتخاب و آزمایش‌های مختلف بر روی آنها انجام گردید. نتایج نشان داد که برای هر چهار جاذب، pH بهینه برابر 6 است. با افزایش جرم جاذب، زمان تعادل جذب کاهش یافت، به‌طوری‌که حداکثر زمان تعادل جاذب SD1، SD10، SD20، و SD50 به‌ترتیب 110، 105، 100 و 80 دقیقه به‌دست آمد. بررسی رابطه ریاضی راندمان جذب با جرم جاذب و غلظت اولیه محلول نشان داد که اگر چه با افزایش جرم جاذب، راندمان جذب افزایش می‌یابد، ولی درصورتی که غلظت اولیه از یک مقدار معین (مقدار ظرفیت جرمی جاذب) به‌سمت صفر میل کند، راندمان کلیه جاذبها افزایش و به‌سمت 100درصد میل می‌کنند. این موضوع در غلظتهایی که به‌سمت بی‌نهایت میل می‌کنند نیز صادق است. همچنین نتایج واسنجی نشان داد که مدل اورامی با ضریب رگرسیون 0/988 و فاکتور خطای 0/037، داده‌های جذب را بهتر از مدل‌های لاگرگرن و هو و همکاران توصیف می‌کند. https://www.wwjournal.ir/article_1668_b0f2ad44d26e1a6f244201fe0fd864d1.pdf