مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 27 2 2016 05 21 Potential Removal of Styrene by the Aerobic Microorganism Rhodococcus erythropolis PTCC 1767 پتانسیل حذف استایرن توسط میکروارگانیسم هوازی رودوکوکوس اریتروپولیس PTCC 1767 34 43 12925 FA مصطفی عرب جعفری کارشناسی ارشد مهندسی شیمی گرایش محیط زیست، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران نرگس فلاح استادیار و عضو هیئت علمی گروه صنایع غذایی و بیوتکنولوژی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران میترا دادور دانشیار و عضو هیئت علمی گروه پتروشیمی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران بهرام ناصرنژاد استاد و عضو هیئت علمی گروه صنایع غذایی و بیوتکنولوژی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران Journal Article 2014 01 24 Biodegradation of styrene by an aerobic microorganism (namely, Rhodococcus erythropolis PTCC 1767) as well as the effects of bacterial cultures non-adapated and adapted to 90 mg/l styrene were investigated. In both cases, an initial biomass concentration of 0.31 mg/l and styrene concentrations of 10, 20, 30, 50, 70, 90, and 150 mg/ l were used and the tests were carried out at 32 °C and at pH 7. The results showed that the unadapted bacterial cultures were capable of biodegrading 10 mg/l in 15 h; however, removal efficiency was observed to decrease with increasing initial styrene concentration such that at a concentration of 150 mg/l, only 17% of the biomass was degraded over 48 h. On the other hand, the adapted microorganisms were capable of completly degrading Styrene at various initial concentrations of 10 to 150 mg/l over 2.7‒45 h. The kinetics of styrene biodegradation by R. erythropolis PTCC 1767 was also studied. The styrene bioremoval data fitted to the Monod model and to five inhibition kinetic models (namely, Haldane, Webb, Yano, Aiba, and Teissier-type). Among these models, the Haldene one was found to fit satisfactorily the kinetic data (R2>0.99, SSE=0.008) with the following Haldane model parameters: qm=4.235 mg/g dry cell h; Ks= 7.594 mg/l; and Ki= 34.58 mg/l. در این تحقیق قابلیت حذف زیستی استایرن توسط میکروارگانیسم هوازی رودوکوکوس اریتروپولیس PTCC1767 سازگار نشده و سازگار شده مورد بررسی قرار گرفت. در هر دو حالت غلظت اولیه توده زیستی برابر31 میلی‌گرم در لیتر و میزان غلظت استایرن برابر 30،20،10، 90،70،50 و150 میلی‌گرم در لیتر در نظر گرفته شد و کلیه آزمایش‌ها در دمای 32 درجه سلسیوس و pH برابر 7 انجام شد. میکروارگانیسم غیر سازگار قادر بود غلظت 10 میلی‌گرم در لیتر استایرن را در مدت زمان 15 ساعت به‌طور کامل حذف نماید اما با افزایش غلظت استایرن میزان حذف کاهش یافت به‌طوری که در مدت زمان 48 ساعت تنها 17 درصد از غلظت 150 میلی‌گرم در لیتر استایرن حذف شد. توده زیستی سازگار شده تا غلظت 90 میلی‌گرم در لیتر توانست غلظت‌های اولیه مختلف استایرن در محدوده 10 تا 150 میلی‌گرم در لیتر را در مدت زمان 7/2 تا 45 ساعت به‌طور کامل حذف کند. سینتیک تخریب زیستی استایرن توسط میکروارگانیسم غیر سازگار شده نیز تعیین شد. داده‌های به‌دست آمده با مدل سینتیکی مونود و پنج مدل بازدارنده هالدین، وب، یانو، ایبا و تیزر تطبیق یافتند. مدل هالدین نسبت به تمام مدل‌ها (با 99/0= R2 و 008/0 = SSE) تطبیق مناسب‌تری داشت. پارامترهای سینتیکی مدل هالدین عبارت‌اند از : mg/g dry cellh 235/4qm= ، mg/L 594/7 Ks= ،mg/L 58/34Ki=.

https://www.wwjournal.ir/article_12925_f2682c2ed6193e284aef8107b2e62a4e.pdf