مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 31 4 2020 09 22 Membrane Fouling Reduction in a MBR Process by Combination of NaOCl Oxidation and FeCl3 Flocculation Agents کاهش گرفتگی غشا در فرایند MBR با استفاده تلفیقی از NaOCl به‌عنوان اکسیدان و FeCl3 به‌عنوان لخته‌ساز 71 86 104116 10.22093/wwj.2019.187404.2876 FA محمد صبوحی دانشجوی دکترا، گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده محیط زیست، پردیس دانشکده‌های فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران علی ترابیان استاد، گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده محیط زیست، پردیس دانشکده‌های فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0001-6673-5155 ناصر مهردادی استاد، گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده محیط زیست، پردیس دانشکده‌های فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران علی بزرگ استادیار، گروه بیوتکنولوژی، دانشکده علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2019 05 28 The combination of oxidation and flocculation has been used to alleviate the membrane fouling in MBR systems. As common and cheap additives, NaOCl and FeCl₃ were employed to prolong the operation life of the membranes. To achieve the highest performance in terms of the SMPs and COD removal, the optimum dosages of FeCl₃ and NaOCl additives were first evaluated. To do so, using the jar test, optimum dosages of 2 mg/L and 2 mg/L were respectively determined for the FeCl₃ and NaOCl, leading to the highest possible SMPs and turbidity removals of 20.1% and 91%. Using such optimal dosages, different scenarios were examined and the MBR experiments were then conducted in three stages designed to have no chemical addition (stage 1), FeCl₃ (stage 2), and a combination of FeCl₃ and NaOCl (stage 3) to assess the effect of the additives on membrane performance under continuous flow condition. The results revealed that, although at such dosages, the additives were not able to affect the nitrifying and heterotrophic bacteria, when simultaneously employed (stage 3), they were able to significantly lower the cake layer resistance and the operating time by 4.3 and 2.6 times when compared to the conventional MBR systems (stage 1) and the ones flocculated by FeCl₃(stage 2). <strong>در این پژوهش استفاده تلفیقی از فرایندهای اکسیداسیون و لخته‌سازی به‌منظور کاهش گرفتگی غشا در یک بیوراکتور غشایی بررسی شد. </strong><strong>NaOCl</strong><strong> به‌عنوان اکسیدان و </strong><strong>FeCl₃</strong><strong> به‌عنوان لخته‌ساز ارزان قیمت و متداول در صنعت برای پیش تصفیه و افزایش زمان بهره‌برداری از غشا استفاده شد. دز بهینه </strong><strong>FeCl₃</strong><strong> و </strong><strong>NaOCl</strong><strong> از طریق آزمایش‌های جار به‌ترتیب 2 و 2 میلی‌گرم در لیتر محاسبه شد که منجر به کارایی حذف 1/20 درصد مواد محلول ترشح شده از میکرب‌ها و 91 درصد کدورت شد. سپس با استفاده از دز بهینه، مواد افزودنی سناریوهای مختلف بررسی شد و سناریوهای برتر برای انجام آزمایش‌های بلندمدت انتخاب شدند. آزمایش‌های بلندمدت در سه مرحله بدون تزریق ماده شیمیایی (مرحله اول)، با تزریق </strong><strong>FeCl₃</strong><strong> (مرحله دوم) و با تزریق همزمان </strong><strong>NaOCl</strong><strong> و </strong><strong>FeCl₃</strong><strong> (مرحله سوم) انجام شد. نتایج نشان داد که تزریق مواد افزودنی، تأثیر منفی بر باکتری‌های نیتریفای و هتروتروف ندارد. روش جدید توسعه داده شده در این پژوهش به‌طور چشمگیری فشار انتقال غشایی را کاهش داد به‌طوری که زمان بهره‌برداری از غشا در مرحله سوم، 3/4 برابر نسبت به مرحله اول و 6/2 برابر نسبت به مرحله دوم افزایش یافت.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_104116_b2a7476dd57f82a9bb0c2d88eee60c7a.pdf