مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آب و فاضلاب اصفهان مجله آب و فاضلاب 1024-5936 31 4 2020 09 22 Application of Immobilized Tyrosinase for Phenol Degradation in Batch and Continuous Operation Modes به‌کارگیری آنزیم تایروزیناز تثبیت شده برای تخریب فنل در فرایند ناپیوسته و پیوسته 16 26 103731 10.22093/wwj.2019.200946.2922 FA ناهید سلطانی فیروز کارشناسی ارشد مهندسی شیمی، پژوهشکده مهندسی نفت، پژوهشگاه شیمی و مهندسی شیمی ایران، تهران، ایران رضا پناهی استادیار، پژوهشکده مهندسی نفت، پژوهشگاه شیمی و مهندسی شیمی ایران، تهران، ایران بابک مختارانی استاد، پژوهشکده مهندسی نفت، پژوهشگاه شیمی و مهندسی شیمی ایران، تهران، ایران فرشاد یزدانی استادیار، پژوهشکده مهندسی نفت، پژوهشگاه شیمی و مهندسی شیمی ایران، تهران، ایران Journal Article 2019 09 08 Conventional technologies for degradation of phenolic compounds encounter several challenges such as large energy consumption and sludge production. Enzymes, natural catalysts displaying a superb selectivity, can be used for phenol removal. In the present work, tyrosinase immobilized on cellulosic support was used for degradation of phenol in batch and continuous operation modes in different conditions. In this regard, the effect of concentration, flow rate and pH on degradation yield were investigated. The results proved that higher oxidation rates were clearly achieved in continuous operation compared with batch experiments. The pH of 6 and 7 were suitable for phenol removal. In continuous mode, the complete phenol degradation was observed where the initial phenol concentration of 25 ppm was applied at residence times between 3.1 and 6.4 min. However, the greatest overall degradation yield of 71% was obtained with the initial concentration of 25 ppm by utilizing the flow rate of 18 ml/h. The degradation yield of 54% was found in recycling modes at initial phenol concentration of 25 ppm and a flow rate of 30 ml/h. Based on the results, degradation of phenol using tyrosinase can be considered as a valuable and green method. <strong>فناوری‌های مرسوم در زمینه حذف ترکیبات فنلی دارای چالش‌هایی نظیر مصرف انرژی زیاد و لجن تولیدی هستند. آنزیم‌ها به‌عنوان کاتالیست‌های طبیعی با انتخابگری بسیار زیاد می‌توانند برای حذف فنل استفاده شوند. در این پژوهش تایروزیناز بر روی بستر سلولزی تثبیت شد و برای حذف فنل در فرایند ناپیوسته و پیوسته تحت شرایط مختلف استفاده شد. تأثیر غلظت فنل، دبی و اسیدیته محیط بر بازده فرایند بررسی شد. نتایج نشان داد در مقایسه با فرایند ناپیوسته، نرخ حذف فنل در فرایند پیوسته، بیشتر است. برای حذف فنل، </strong><strong>pH</strong><strong>های 6 و 7 مناسب بودند. در فرایند پیوسته بیشترین میزان بازده کلی حذف فنل معادل 71 درصد با محلول فنلی 25 میلی‌گرم در لیتر و دبی 18 میلی‌لیتر در ساعت حاصل شد. در فرایند با جریان بازگشتی بازده حذف 54 درصد با غلظت اولیه 25 میلی‌گرم در لیتر و دبی 30 میلی‌لیتر در ساعت بود. نتایج نشان داد حذف فنل با استفاده از آنزیم تایروزیناز می‌تواند به‌عنوان یک روش سبز مدنظر باشد.</strong> https://www.wwjournal.ir/article_103731_8fd00c59492c1eb880068ae717f08887.pdf